Ύπνος με φως; Κίνδυνος παχυσαρκίας!

Οι άνθρωποι που συνηθίζουν να κοιμούνται με αναμμένο φως στην κρεβατοκάμαρά τους ή μπαίνει πάρα πολύ φως απ' έξω έχουν αυξημένη πιθανότητα να βάλουν παραπάνω κιλά.

Αυτό καταδεικνύει νέα μεγάλη βρετανική επιστημονική έρευνα, που συσχετίζει τον «φωτεινό» ύπνο με την παχυσαρκία.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Έμιλι ΜακΦάντεν του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και τον καθηγητή Αντονι Σουέρντλοου του Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό επιδημιολογίας "American Journal of Epidemiology", μελέτησαν στοιχεία για 113.000 γυναίκες σχετικά με τις νυχτερινές συνήθειές τους.

Οι γυναίκες ταξινομήθηκαν σε ομάδες ανάλογα με το πόσο φωτεινό ήταν το δωμάτιό τους την ώρα του ύπνου τους (αρκετά για να διαβάσει κανείς, αρκετά για να διακρίνει κανείς μόνο το χέρι του, τελείως σκοτεινά κλπ). Στη συνέχεια συσχετίστηκαν οι απαντήσεις τους με διάφορους δείκτες παχυσαρκίας, όπως ο δείκτης σωματικής μάζας (αναλογία βάρους προς ύψος), η περιφέρεια της μέσης και η αναλογία μέσης-γοφών. Η συσχέτιση έδειξε ότι όσο πιο φωτεινό ήταν το δωμάτιο στο οποίο κοιμόταν μια γυναίκα, τόσο πιο υπέρβαρη ή παχύσαρκη ήταν.

Οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι η μελέτη τους αναδεικνύει μεν μια συσχέτιση ανάμεσα στην έκθεση στο φως τα βράδια και στην τάση για πάχος, χωρίς όμως να μπορεί να αποδείξει ότι ο πρώτος παράγων όντως αποτελεί την αιτία για τον δεύτερο. Όπως είπε ο Σουέρντλου, «προς το παρόν υπάρχουν ανεπαρκή στοιχεία ότι αν κανείς σκοτεινιάσει το δωμάτιό του, αυτό θα έχει ως συνέπεια να αδυνατίσει». Τόνισε όμως ότι τα ευρήματα είναι ενδιαφέροντα και χρειάζονται περαιτέρω μελέτη.

Μία πιθανή εξήγηση είναι ότι το νυχτερινό φως αποδιοργανώνει το βιολογικό «ρολόι» του ανθρώπου, που έχει ρυθμιστεί έτσι ώστε κανείς να είναι ενεργός τη μέρα και αδρανής τις νύχτες. Το τεχνητό φως (με το οποίο π.χ. εργάζονται οι άνθρωποι σε νυχτερινές βάρδιες) έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί ορμονικές, μεταβολικές και άλλες αλλαγές στον οργανισμό.

πηγη: http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=292956&catid=5

Διδάγματα από το 1453 για επιλογές του 2014!

Σάββας Καλεντερίδης
Η μελέτη της Ιστορίας και οι επετειακές εκδηλώσεις, πέραν της διατήρησης της εθνικής και της ιστορικής μνήμης, πρέπει να έχουν και έναν εμπροσθοβαρή χαρακτήρα, για να φωτίζουν το μέλλον του έθνους και του Ελληνισμού.

Χθες ήταν η επέτειος της Αλωσης της Πόλης, το 1453, όταν η πόλη των πόλεων, η Βασιλεύουσα, 2.211 χρόνια μετά την ίδρυσή της από τους Μεγαρείς ως Βυζάντιο και 1.123 χρόνια από τη μετονομασία της σε Κωνσταντινούπολη από τον πρώτο αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο, έπεφτε στα χέρια των Οθωμανών, αφού προηγουμένως, το 1204, είχε καταληφθεί και λεηλατηθεί από τους Σταυροφόρους.
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν μία από τις μακροβιότερες αυτοκρατορίες στην ιστορία της ανθρωπότητας, γεγονός που από μόνο του αποδεικνύει ότι είχε ένα διοικητικό και πολιτικό σύστημα ελκυστικό στους αλλόφυλους υπηκόους της που άντεχε στον χρόνο και στις δοκιμασίες, καταφέρνοντας να προσαρμόζεται σε διαφορετικές ιστορικές εποχές και περιόδους αλλά και να αντιμετωπίζει μείζονες απειλές, κυρίως εξ Ανατολών.
Παρότι το καίριο και ορατό πλήγμα το δέχτηκε το 1204 η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με την πρώτη άλωση από τους Σταυροφόρους, ο καθοριστικός παράγοντας που οδήγησε στην απώλεια εδαφών και στρατηγικού βάθους ήταν η εμφάνιση του Ισλάμ (7ος αιώνας), που στην αρχή ένωσε τους Αραβες και στη συνέχεια τους λοιπούς ανατολικούς λαούς, στρέφοντάς τους εναντίον της αυτοκρατορίας και της ίδιας της Κωνσταντινούπολης.
Ομως αυτό που θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς την τελευταία περίοδο της ζωής της είναι το γεγονός ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ως σύστημα διοίκησης και ως κοσμοσύστημα, έπαψε να είναι ελκυστική για τους λαούς και εθνότητες που άλλοτε συμμετείχαν σ’ αυτή με τη θέλησή τους.
Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η υπερβολική φορολόγηση στην οποία είχε καταφύγει η βυζαντινή διοίκηση την τελευταία περίοδο πριν από την Αλωση, με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα έξοδα λειτουργίας της κρατικής μηχανής αλλά και οι ανάγκες εξοπλισμού του στρατού, ο οποίος καλούνταν πλέον να αντιμετωπίσει την οθωμανική λαίλαπα, που ήταν ήδη προ των τειχών της Κωνσταντινούπολης.
Αναδιφώντας, μάλιστα, κανείς στις τουρκικές πηγές, συναντά αναφορές που λένε ότι λαοί, φυλές και εθνότητες της Ανατολής υποδέχονταν τους Οθωμανούς κατακτητές, οι οποίοι τότε, σημειωτέον, δεν είχαν καν δική τους γραφή, περίπου ως λυτρωτές, που θα τους απελευθέρωναν από τα ασφυκτικά φορολογικά δεσμά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Δηλαδή, είχαν φτάσει σε σημείο να υποδέχονται ως λυτρωτές τους απολίτιστους και τους βαρβάρους, που θα τους απελευθέρωναν από τους πολιτισμένους Βυζαντινούς. Μ’ αυτόν τον τρόπο η αυτοκρατορία άρχισε να χάνει σταδιακά εδάφη από τις περιφέρειές της, για να φτάσει σε σημείο να περικυκλωθεί από τον στρατό του Μωάμεθ του Πορθητή, ο οποίος προηγουμένως είχε συμπληρώσει με περισσή στρατηγική τέχνη τον μηχανισμό της πολιορκίας της, που είχε στήσει ο Γιλντιρίμ Μπαγιαζίτ.
Αλλο ένα στοιχείο που οδήγησε στην Αλωση είναι το γεγονός ότι η Κωνσταντινούπολη αποστερήθηκε σταδιακά από τη μια πλευρά της εσωτερικής της ενότητας και από την άλλη των διεθνών συμμαχιών της. Αξιοσημείωτο είναι ότι στρατεύματα ορθόδοξων λαών συμμετείχαν με την πλευρά των επιτιθέμενων Οθωμανών εναντίον της επίσης ορθόδοξης Κωνσταντινούπολης, την οποία όμως υπερασπίστηκαν με γενναιότητα και αυτοθυσία, μέχρι θανάτου, 700 καθολικοί Γενοβέζοι.
Εν κατακλείδι, η Πόλη έπεσε 
-επειδή δεν έκανε τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο κράτος και στους μηχανισμούς διοίκησης που επέβαλλε η γεωιστορική συγκυρία,
-επειδή έχασε την ελκυστικότητά της ως κοσμοσύστημα, έναντι άλλων ανταγωνιστικών παραγόντων που εμφανίστηκαν στην περιοχή,
-επειδή έχασε τη δύναμή της ΚΑΙ λόγω του εσωτερικού διχασμού (ενωτικοί-ανθενωτικοί)
-επειδή αποστερήθηκε των παραδοσιακών συμμάχων της, λόγω λανθασμένων επιλογών της ηγεσίας, και
-επειδή από ένα σημείο και μετά φέρθηκε με πρωτοφανή σκληρότητα στους υπηκόους της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι πολιτικές σκληρής φορολόγησης που ακολούθησε για να καλύψει λάθος πολιτικές, παραλείψεις και κενά που έχουν προαναφερθεί.
Ολα αυτά απομάκρυναν ορισμένους από τους υπηκόους της αυτοκρατορίας και τους οδήγησαν ακόμα και να στραφούν προς τους βάρβαρους Οθωμανούς, γυρίζοντας την πλάτη στην πολιτισμένη Κωνσταντινούπολη, που όμως είχε χάσει την επαφή με τον απλό λαό.
Θεωρούμε ότι είναι σχετικά εύκολο να αναζητήσει και να βρει κανείς ομοιότητες του τότε με το τώρα και να εξηγήσει γιατί οι μέχρι χθες νομιμόφρονες ψηφοφόροι εστράφησαν εκεί όπου εστράφησαν στις τελευταίες εκλογές.
 Δημοσιεύθηκε στην "δημοκρατία"

 

Πηγη:   http://www.infognomonpolitics.blogspot.com/2014/05/1453-2014.html

Η στρατηγική της Τουρκίας απέναντι στο Ισραήλ

30/5/14

Ill Winds Blowing in Turkey
By: Meir Halevi Siegel

Turkish Prime Minister Erdogan with Hamas leader Ismail Haniya

Photo Credit: Mohammed Al-Ostaz/Flash 90

Make no mistake about it: There are troubling winds blowing in Ankara.
Today’s announcement that Turkey has issued arrest warrants for four senior IDF officers connected to the Mavi Marmarra incident was hardly a surprise to anyone who has followed Turkish-Israel ties over the past decade. Ties between Ankara and Jerusalem may have been frozen since May, 2010. But ill winds have been blowing between the two countries since Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan was elected in 2003.
Last year, Prime Minister Netanyahu humiliated the IDF by apologising for the incident in which IDF soldiers defended themselves by killing the terrorists who attacked them. Following the announcement, Hebrew-language papers were full of expectation that Israel and Turkey would patch up their relationship. But it didn’t happen.

Then, this February, Netanyahu announced he would accept most of Turkey’s demands; ever since, the media has been on watch for an announcement that full relations would be resumed.

But again, reports of “re-normalization” proved premature: Erdoğan answered Netanyahu’s capitulation with a new demand - written Israeli guarantees that the naval blockade of Gaza would be lifted. No written commitment, no renewal of ties, Erdoğan said.

The pattern is clear: Erdoğan sets demands on Israel, Israel refuses, then eventually accepts, until Erdoğan moves the goal line and spells out a new set of demands.

Taken in context of Erdoğan’s Islamist party, his attitude towards Jerusalem reveals a clear path towards dismantling Attaturk’s secular Turkish republic and replacing it with an Islamic state.

Take Erdoğan’s November, 2012 explosion in which he called Israel a “terrorist state.” Or his 2009 description of Gaza as an ‘open-air prison”. Seen locally, both remarks were comment about Israeli attacks on terrorists in Gaza.

But there is a wider context that must be appreciated in order to understand Erdoğan’s furious responses to Israeli actions in Gaza, and ultimately to the Marmara incident. In order to fully understand Erdoğan’s antagonism towards Israel, one must consider also his repeated attempts to purge the military of potential “enemies,” his moves to emasculate the judiciary, and his ongoing war against journalists. It bears mentioning that more journalists are in Turkish jails than any other country in the world.

In addition, it is significant that Erdoğan’s Turkey has made common cause with radical rulers and regimes around the Middle East, from Mahmoud Ahmedinejad in Iran to Muammar Ghadaffi in Libya and Bashar al-Assad in Syria. While it is true that Turkey’s relationship with Syria has soured since the latter country has been fighting a civil war, it is clear that Erdoğan is more concerned about Syrian refugees streaming across the Turkish border than he is about the fate of the individuals who have been displaced by the fighting over the border.

That wider context, then, is that Erdoğan, Foreign Minister Ahmet Davutoğlu and other members of the ruling AKP party have moved to align Turkey with international Islamist elements, and away from Israel.

“As an Islamist, he never really approved of Turkey’s close relationship with Israel, and as an Islamist, he has sought to consolidate power and to undo the safeguards of democracy,” said the late analyst Barry Rubin. “Those desires are absolutely related.”

More recently, Erdoğan has unleashed a series of anti-Israel and anti-Jewish remarks that suggest he’s got the Protocols of the Elders of Zion on his bedside table. He blamed Turkey’s recent mine disaster that claimed the lives of nearly 250 Turkish miners on “Jews,” and has also suggested that Jews and Israel were behind the 2011 ouster of former Egyptian President Hosni Mubarak.

To Israel, then, the lesson of today’s announcement that Turkey would seek the arrest of former IDF commanders should be clear: The days of Israel’s alliance with Turkey are gone. Prime Minister Netanyahu can apologise to Ankara as many times as he wants, but that won’t change the fundamental reality of the new state of that relationship. Erdoğan’s hostility is not based on one incident or another, on one Israeli action or another. Rather, Erdoğan’s hostility is based on Israel itself. On the very fact of a Jewish state in historic “Palestine.”

 There are ill winds blowing from Ankara. Indeed.

About the Author: Meir is a news writer for JewishPress.com - and he loves his job.
© 2014 The Jewish Press. All rights reserved.
Printed from: http://www.jewishpress.com/news/breaking-news/ill-winds-blowing-in-turkey/2014/05/26/

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ???

31/5/14

 

 Αυτό το ψήφισμα αναμένει έγκριση από το Avaaz: Ψηφίσματα Πολιτών

Γιατί είναι σημαντικό;

Εμείς οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαφωνούμε με τους αντιπροσώπους των 28 κράτών μέλών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συμφώνησαν ομόφωνα!!!, στην καλλιέργεια μεταλλα

πηγη:http://www.infognomonpolitics.blogspot.com/2014/05/blog-post_571.html

γμένων.

Από το 1997 μέχρι και το 2005 η Greenpeace παρακολουθεί και αναδεικνύει με επιστημονικές έρευνες τις αναμενόμενες επιπτώσεις στο περιβάλλον από την απελευθέρωση μεταλλαγμένων οργανισμών. Συγκεκριμένα τα στοιχεία που προκύπτουν από έρευνα (που έμενε στο σκοτάδι), πειραματόζωα που τράφηκαν με το ήδη εγκεκριμένο μεταλλαγμένο καλαμπόκι της Monsanto MON863 παρουσίασαν σημάδια τοξικότητας στο συκώτι και τα νεφρά. Είναι η πρώτη φορά που εμφανίζονται τοξικές επιπτώσεις σε εσωτερικά όργανα από κάποιο μεταλλαγμένο προϊόν που έχει ήδη πάρει έγκριση για κατανάλωση από ανθρώπους.

Τελευταίες μελέτες (2009-2010) αναφέρουν πως ποντίκια-πειραματόζωα που τράφηκαν με μεταλλαγμένα είχαν σοβαρότατες επιπτώσεις στη γονιμότητά τους και προβλήματα στη νεφρική και την ηπατική λειτουργία (έρευνα Dr. Seralini).

Τα μεταλλαγμένα είναι ζωντανοί οργανισμοί, οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί στο εργαστήριο και δεν θα μπορούσαν ποτέ να υπάρξουν με φυσικό τρόπο. Η Greenpeace αντιτίθεται στην απελευθέρωση των μεταλλαγμένων οργανισμών στο περιβάλλον, διότι οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι είναι ανυπολόγιστοι και μη αναστρέψιμοι και υποστηρίζει τη βιώσιμη γεωργία, ως τη μόνη λύση που διασφαλίζει καθαρή τροφή και καλλιέργειες, προστατεύει το έδαφος, το νερό και το κλίμα, σέβεται τη βιοποικιλότητα και δεν επιμολύνει το περιβάλλον με χημικά και μεταλλαγμένα.

«Κερκόπορτα» για την ταχύτερη αδειοδότηση νέων γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών άνοιξαν χτες οι μόνιμοι αντιπρόσωποι των 28 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το νέο νομικό πλαίσιο θα γίνει πλέον υπερβολικά !!! ευνοϊκό για τις πολυεθνικές εταιρείες βιοτεχνολογίας.
Καλούμε τους υπουργούς Περιβάλλοντος να μην την επικυρώσουν στις 12 Ιουνίου στη σύνοδο στο Λουξεμβούργο. Καλούμε το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο να μη δώσει το «πράσινο φως» σε μια τέτοια συμφωνία.

Λέμε ΟΧΙ στα μεταλλαγμένα στο πιάτο μας.
Απαιτούμε την πλήρη απαγόρευση της καλλιέργειας των μεταλλαγμένων σε Ευρωπαϊκό έδαφος για τους πολύ βασικούς λόγους ΑΠΕΙΛΗΣ της ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ και την προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας.

ΥΠΟΓΡΑΨΕΤΕ ΤΩΡΑ

πηγη:http://www.infognomonpolitics.blogspot.com/2014/05/blog-post_571.html

Έργα και ημέρες της Monsanto

 

31/5/14

X-Food

Μικαέλα Κόλλια

Εν όψει της εισβολής μεταλλαγμένων ειδών στην Ευρώπη, ύστερα από ομόφωνη συμφωνία των κρατών μελών της ΕΕ, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ρίξουμε περισσότερο φως στους λόγους για τους οποίους τέτοιες αποφάσεις αποτελούν κάτι παραπάνω από σοβαρότατο κίνδυνο όχι μόνο για την υγεία των πληθυσμών αλλά και για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.

Παρ’όλο που τα τελευταία χρόνια έχει εγκριθεί στην Ευρώπη η καλλιέργεια τεσσάρων μεταλλαγμένων σπόρων, μόνο το καλαμπόκι MON810 της Monsanto καλλιεργείται σήμερα, καθώς η καλλιέργεια των υπόλοιπων δύο ειδών καλαμποκιού (ΒΤ176 και Τ25) και της πατάτας Amflora, εγκαταλείφθηκε.

Οι θάνατοι και οι αρρώστιες που έχουν προκληθεί από προϊόντα της Monsanto στα χρόνια της λειτουργίας της, σε συνδυασμό με τις καταστροφές του φυσικού περιβάλλοντος, από την Αφρική ως την Αρκτική, έχουν ξεσηκώσει μαζικό κύμα διαμαρτυριών, ιδιαίτερα στην Αμερική. Και ενώ μέχρι σήμερα η Ευρώπη είχε εφαρμόσει απαγόρευση των προϊόντων της, φαίνεται ότι η συμφωνία, που προωθήθηκε από την Ελλάδα ως προεδρεύουσα χώρα, προμηνύει την έγκριση των κυβερνήσεων για την έλευση των μεταλλαγμένων και το ξέσπασμα λαϊκών αντιδράσεων εναντίον τέτοιων αποφάσεων που, με σκοπό το κέρδος, ανοίγουν το δρόμο στις πολυεθνικές μεταλλαγμένων ειδών.
Σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης «Μarch against Monsanto», που δημοσιεύεται στο AlterNet, μερικοί από τους βασικότερους λόγους για τους οποίους θα έπρεπε να απαγορευθούν τα προϊόντα της Monsanto είναι οι εξής:

Πρόκειται για μια κερδοσκοπική εταιρία που παρασκευάζει δηλητηριώδη χημικά.
Με μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία της εταιρίας διαπιστώνει κανείς ότι η αλήθεια απέχει παρασάγγας από όσα η ίδια ισχυρίζεται ότι πρεσβεύει.

Η Monsanto ιδρύθηκε το 1901 στο St. Louis του Μισούρι των ΗΠΑ από τον Τζον Φράνσις Κουήνι, βετεράνο της φαρμακευτικής. Από τότε έχει αλλάξει άρδην η συμπεριφορά, η ισχύς και η εξάπλωση της εταιρείας. Το πρώτο προϊόν που παρασκεύασε ήταν σακχαρίνη, η οποία είναι ένα τεχνητό γλυκαντικό που χρησιμοποιείται για να αυξήσει την αίσθηση του γλυκού σε ποτά, ζαχαρωτά, κουλουράκια, οδοντόπαστες, φάρμακα κ.α.
Το προϊόν είχε επιτυχία και έτσι η Monsanto πούλησε τη σακχαρίνη στην Coca Cola. Δυστυχώς, όμως, έχει συσχετισθεί με ευερεMonsanto (μαζί με την Royal Dutch Shell και τη Nestle)θιστότητα, υπερτονία, αϋπνίες και στραβισμό, που υποχωρεί 36 ώρες μετά την κατάποση της. Όπως αναφέρεται σε δύο αναφορές για τη σακχαρίνη, η υπερβολική δόση πορεί να προκαλέσει αντιδράσεις γενικευμένου οιδήματος, ολιγοουρίας και αλβουμινουρίας.

Στη συνέχεια, η Monsanto εξαπλώνεται στην Ευρώπη παράγοντας ασπιρίνη, βανιλλίνη, συνθετικό καουτσούκ και σαλικυλικό οξύ. Στη δεκαετία του 1920 η εταιρεία επεκτάθηκε σε βασικά βιομηχανικά χημικά προϊόντα. Τη δεκαετία του 1940 η Monsanto γίνεται κορυφαίος παραγωγός πλαστικών με τις συνθετικές ίνες και το πολυστυρένιο. Από τότε παραμένει μία από τις 10 μεγαλύτερες χημικές βιομηχανίες ανά τον κόσμο.

Είναι σημαντικό ότι ένα από τα πιο διάσημα προϊόντα της Monsanto είναι ένα εντομοκτόνο και αποφυλλωτικό, το «Αgent Orange», που το κατασκεύασε σε συνεργασία με το αμερικανικό κράτος και χρησιμοποιήθηκε στον πόλεμο του Βιετνάμ. Το συγκεκριμένο παρασκεύασμα προκάλεσε, και συνεχίζει να προκαλεί,  καρκίνο, γενετικές μεταλλάξεις σε βρέφη και ενήλικες, ακρωτηριασμούς και ακόμα και θάνατο όχι μόνο των 500.000 χιλιάδων γηγενών αλλά και πολλών αμερικανών στρατιωτών. Μάλιστα, όταν το 1978 Αμερικανοί στρατιώτες βετεράνοι του Βιετνάμ κατέθεσαν μήνυση εναντίον του Agent Orange, η Μονσάντο χρηματοδότησε μελέτMonsanto (μαζί με την Royal Dutch Shell και τη Nestle)ες και χειραγώγησε τα αποτελέσματα ώστε να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη διοξίνη δεν είναι καρκινογόνος.

Εκτός από τη σακχαρίνη και τo Agent Orange, έχει στο ενεργητικό της την παραγωγή του DDT (διχλωροδιφαινυλοτριχλωροαιθάνιο), ενός από τα πιο γνωστά συνθετικά εντομοκτόνα, με μακρά, μοναδική και αμφιλεγόμενη ιστορία, που χρησιμοποιήθηκε για την καταπολέμηση της ελονοσίας.

Παρ’όλο που το DDT έχει συνδεθεί με κάποιες μορφές διαβήτη και καρκίνου, δεν είναι τόσο τοξικό για τον ανθρώπινο οργανισμό. Εντούτοις, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά εγκλήματα στην ανθρώπινη ιστορία εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είναι βιοδιασπώμενο και έχει εξαπλωθεί σε όλη την υφήλιο. Σύμφωνα με αμέτρητες έρευνες, τα ραντίσματα με DDT είχαν ως αποτέλεσμα τον αφανισμό ψαριών, εντόμων και πουλιών από την Αφρική ως την Αρκτική.
Τέλος, ένα από τα βλαβερά προϊόντα της είναι το PCB, που χρησιμοποιείται ως ψυκτικό υγρό και η έκθεση σε αυτό προκαλεί καρκίνο, γεννήσεις παιδιών με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης, μείωση λειτουργίας θυρεοειδούς και διαταραχή των σεξουαλικών ορμονών. Όταν, το 1966, κάποιοι επιστήμονες έριξαν ψάρια στο κανάλι του Σνόου Κρικ όπου ρίχνονταν ποσότητες PCB τα ψάρια πέθαναν μέσα σε 3.5 λεπτά. Και ενώ η Monsanto ενημερώνει την πολιτεία για τη τοξικότητα και τους κινδύνους του υγρού και τη συμβουλεύει να ζητήσει από τους κατοίκους να εγκαταλείψουν την περιοχή, εκείνη μένει κυριολεκτικά αμέτοχη.Monsanto (μαζί με την Royal Dutch Shell και τη Nestle)

Τα χημικά προϊόντα της Monsanto συνεχίζουν να έχουν αντίκτυπο στον κόσμο, τόσο εντός όσο και εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, και να τη θέτουν συνεχώς αντιμέτωπη με δικαστικές αγωγές. Επιστημονικές μελέτες έχουν συνδέσει τα χημικά παρασιτοκτόνα που παράγει με τη νόσο του Πάρκινσον, νόσο του Alzheimer, τον αυτισμός και τον καρκίνο.

Ένα άλλο παράδειγμα της χημικής τρέλας της Monsanto ήρθε τον Φεβρουάριο, όταν ένα γαλλικό δικαστήριο την έκρινε ένοχη για τη δηλητηρίαση από χημικά ενός Γάλλου καλλιεργητή, του Πολ Φρανσουά. Ο αγρότης που υπέστη νευρολογικά προβλήματα, όπως απώλεια μνήμης, πονοκεφάλους και τραύλισμα μετά από την εισπνοή του ζιζανιοκτόνο Lasso της Monsanto, το 2004, κατηγορεί τη γιγαντιαία επιχείρηση για τη μη παροχή επαρκών προειδοποιήσεων σχετικά με την ετικέτα του προϊόντος.

Χτίζει μονοπωλιακή αγορά που θέτει τους αγρότες εκτός παραγωγής, προκαλώντας ακόμα και αυτοκτονίες των μικροκαλλιεργητών.
H Monsanto ασκεί τεράστια έλεγχο στη βιομηχανίας σπόρων. Ήδη από το 1982, ξεκίνησε να αγοράζει μικρότερες εταιρείες σπόρων (μερικές από τις πιο σημαντικές αγορές της ήταν Asgrow (σόγια) , η Delta and Pine Land (βαμβάκι), DeKalb (καλαμπόκι) , Seminis (λαχανικά) και σπόρους του ιδρύματος Holden του), συμπιέζοντας τον ανταγωνισμό και ασκώντας τεράστιες πιέσεις στις αμερικανικές κυβερνήσεις ώστε να μην θέσουν αντιμονοπωλιακή νομοθεσία.

Παράλληλα, έχει δημιουργήσει και ένα τεράστιο μονοπώλιο στην παραγωγή ινδικού βαμβακιού. Στην Ινδία, πάνω από 250.000 αγρότες έχουν δουλεύουν με σπόρους βαμβακιού της Monsanto, οι οποίοι δεν πραγματοποιούν όσα υπόσχονται. Οι σπόροι που χρησιμοποιούνται μπMonsanto (μαζί με την Royal Dutch Shell και τη Nestle)ορεί να είναι η ιδιοκτησία των αγροτών, αλλά τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας Monsanto (μαζί με την Royal Dutch Shell και τη Nestle)ανήκουν στην Monsanto, δεσμεύοντας τους σπόρους ακόμα και τρίτης γενιάς. Όταν οι εν λόγω σπόροι δεν αποδίδουν, όπως είχε αρχικά υποσχεθεί η εταιρία, ή ακόμη και αν το κάνουν , οι γεωργοί εγκαταλείπουν τις εργασίες τους, παγιδευμένοι σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και χρέους. Μάλιστα, ορισμένοι αγρότες έχουν μετατραπεί σε πόσιμο δηλητηριώδη φυτοφάρμακα Monsanto σε μια προσπάθεια να απελευθερώσει τις οικογένειές τους από την οφειλή .

Όπως γράφει η Βαντάνα Σίβα του Al Jazeera στο άρθρο με τίτλο «Σπόροι αυτοκτονίας και δουλείας εναντίον Σπόρων ζωής και ελευθερίας», η πραγματικότητα στο ινδικό έδαφος είναι εντελώς διαφορετική από τα χαμογελαστά πρόσωπα που προωθεί το μάρκετινγκ της Monsanto. Οι αγρότες ζουν μες στο χρέος και τη βαθιά αγωνία, και έχουν εξαρτώνται από το μονοπώλιο των σπόρων της Monsanto.

Ελέγχει τα τρόφιμα και ιδιωτικοποιεί το νερό.
Καθώς ο μισός πληθυσμός της γης θα αντιμετωπίζει σημαντική έλλειψη νερού μέχρι το 2030, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, εταιρείες όπως η Monsanto (μαζί με την Royal Dutch Shell και τη Nestle), συναγωνίζονται για ένα μέλλον στο οποίο ελεύθερη παροχή νερού θα ανήκει στο παρελθόν και οι φυσικοί, δημόσιοι πόροι θα ελέγχονται από ιδιωτικές υπηρεσίες.
Οι ιδιωτικές εταιρείες κατέχουν ήδη το 5% του γλυκού νερού στον κόσμο. Οι δισεκατομμυριούχοι και οι εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων της Monsanto, αγοράζουν τα δικαιώματα διαχείρισης των υπόγειων υδάτων και του υδροφόρου ορίζοντα. Η Monsanto κατηγορείται ήδη για μόλυνση των παρόχών νερού με διάφορες ουσίες, συμπεριλαμβανομένων του PCB και άλλων διοξινών. Επιπλέον, βλέποντας μια κερδοφόρα αγορά, έχει ξεκινήσει την ιδιωτικοποίηση των πηγών νερού που ρυπαίνεΙ, το φιλτράρισμα του νερού, και την πώλησή του πίσω στο κοινό.

Ασκεί κυβερνητικές πιέσεις και θέτει νομοθεσίας για την προστασία των συμφερόντων της.
Πρώην στελέχη της Monsanto έχουν ιδρύσει την υπηρεσία Food and Drug Administration, η οποία είναι επιφορτισμένη με τη διασφάλιση της ασφάλειας των τροφίμων για το αμερικανικό κοινό.
Αυτή η προφανής σύγκρουση συμφερόντων θα μπορούσε να εξηγήσει την έλλειψη κυβερνητικής έρευνας σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων. Πρόσφατα, το Κογκρέσο των ΗΠΑ πέρασε ένα νόμο που έχει ονομαστεί «Πράξη Προστασίας Monsanto», που, μεταξύ άλλων, απαγορεύει στα δικαστήρια την ανάσχεση της πώλησης των γενετικά τροποποιημένων σπόρων της Monsanto.

Διαιωνίζει τους περιβαλλοντικούς εφιάλτες.
Όπως επισημαίνεται στο site Μillions Against Monsanto αλλά και σε άρθρο της Washington Post, ενώ η ίδια η Monsanto διαφημίζει τη τεχνολογία της ως σημαντική για την ανάπτυξη της παγκόσμιας γεωργίας, στην πραγματικότητα  αποτελεί τεράστιο κίνδυνο για την παγκόσμια παραγωγή τροφίμων και της βιώσιμης γεωργίας.
Το άρθρο σημειώνει, επίσης, ότι έχει αυξήσει η χρήσMonsanto (μαζί με την Royal Dutch Shell και τη Nestle),η των ζιζανιοκτόνων, η οποία μπορεί να προκαλέσει επιπτώσεις στην υγεία. Είναι σημαντικό ότι μια τέτοια αύξηση έχει προκαλέσει την εμφάνιση μολυσμένων γονιδίων ακόμα και σε μη μεταλλαγμένες καλλιέργειες.
Τέλος, σύμφωνα με έκθεση της Ένωσης Ανήσυχων Επιστημόνων (UCS), η Monsanto συμβάλλει ελάχιστα στο να τραφεί ο κόσμος, και έχει αποτύχει να υιοθετήσει σημαντικές τεχνολογίες που θα έδιναν λύση στο παγκόσμιο πρόβλημα σιτισμού επειδή δε θέτουν τα προϊόντα της σε κύριο ρόλο.


Πηγη: http://www.infognomonpolitics.blogspot.com/2014/05/monsanto_31.html

Μανιάτης: Τεχνικά Εφικτός ο Αγωγός ΦΑ Ελλάδας-Κύπρου

 

31/5/14

Την πίστη του ότι σύντομα θα ξεκινήσει η εκπόνηση της πλήρους μελέτης σκοπιμότητας του αγωγού Eastern Mediterranean Pipeline που, «με αφετηρία τα κοιτάσματα της Κύπρου θα καταλήγει στις αγορές της Ε.Ε. μέσω της Ελλάδας» εξέφρασε στην στην Αθήνα ο Έλληνας υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της Ελλάδος, Γιάννης Μανιάτης. Τόνισε μάλιστα, ότι οι προκαταρκτικές μελέτες αποδεικνύουν ότι «ένας αγωγός είναι τεχνικά εφικτός».
Και επισήμανε ότι το αέριο στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου «αποτελεί σπουδαία ευκαιρία για την ασφάλεια ανεφοδιασμού της Ευρώπης».

Η Επιτροπή Ευρωπαϊκής Επιχειρηματικότητας (EBC), είπε, στηρίζει τόσο τον Eastern Mediterranean Pipeline, όσο και την κατασκευή των δεξαμενών του τερματικού σταθμού ΥΦΑ στην περιοχή του Βασιλικού στην Κύπρο.

Ο κ. Μανιάτης προήδρευσε της 17ηςΕτήσιας Γενικής Συνέλευσης του European Business Congress (EBC), που γίνεται στην Αθήνα.

To EBC είναι διεθνής, μη κυβερνητικός, μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που ιδρύθηκε το 1997 στη Βόννη, Γερμανία, έχει 1367 μέλη από 24 χώρες του ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη), και σκοπός του είναι η υποστήριξη και ανάπτυξη της οικονομικής συνεργασίας, σε πολλά επίπεδα, μεταξύ των χωρών μελών.

Ο Έλληνας υπουργός, απευθυνόμενος στον Δρα. Αλεξέϊ Μίλερ, που είναι πρόεδρος του EBC αλλά και Διευθύνων Σύμβουλος της Gazprom, κάλεσε τον ρωσικό ενεργειακό κολοσσό να επανεξετάσει τη στάση του ως προς την κατασκευή του νότιου κλάδου του αγωγού South Stream, ο οποίος κατά τον σχεδιασμό θα διέρχετο μέσω Ελλάδας, λέγοντας ότι ο αγωγός αυτός, μεταξύ άλλων, θα συνέβαλε στην εποικοδομητική συνεργασία των δύο πλευρών.

Προς το παρόν η Gazprom έχει αποφασίσει να υλοποιήσει μόνο τον βόρειο κλάδο του αγωγού, μέσω Βουλγαρίας και Σερβίας.

Ο κ. Μανιάτης αναφέρθηκε επίσης στην πρόσφατη ανανέωση της σύμβασης ΔΕΠΑ- Gazprom για την προμήθεια αερίου στη χώρα προς όφελος, όπως είπε, των καταναλωτών και της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Στο περιθώριο της ημερίδας, ο υπουργός είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον κ. Μίλερ και, όπως ανακοινώθηκε μετά, «επιβεβαιώθηκε το θετικό κλίμα συνεργασίας ανάμεσα στη ΔΕΠΑ και τηνGAZPROM, και παράλληλα, επισημάνθηκε η επιθυμία των δύο μερών να συνεχιστεί η στρατηγικού χαρακτήρα συνεργασία στον ενεργειακό τομέα, προς αμοιβαίο όφελος».


www.sigmalive.com
 Πηγη: http://www.infognomonpolitics.blogspot.com/2014/05/blog-post_858.html
(Αναδημοσιευμενο απο:www.sigmalive.com)

PKK: Στοιχεία-εφιάλτη το τουρκικό Επιτελείο στον Ερντογάν

30/05/2014
Print PDF
Τη συνεχή αύξηση των επιθέσεων του ΡΚΚ στην ανατολική Τουρκία κατέδειξε, με επίσημη αναφορά, το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, προς την κυβέρνηση Ερντογάν. Η αναφορά του Γενικού Επιτελείου, η οποία δόθηκε και στον Τύπο, αναφέρει ότι μόνο την προηγούμενη εβδομάδα, έλαβαν χώρα 10 επιθέσεις ενόπλων ομάδων του ΡΚΚ κατά τουρκικών στόχων.
Στις 25 Μαΐου ομάδα μαχητών του ΡΚΚ επιτέθηκε κατά περιπόλου της τουρκικής στρατοχωροφυλακής, στην περιοχή του Ντιγιαρμπακίρ και κατόπιν επιτέθηκε σε εργοτάξιο κατασκευής φράγματος, στην περιοχή. Η ίδια ομάδα, σταμάτησε διερχόμενα αυτοκίνητα στον αυτοκινητόδρομο Ντιγιαρμπακίρ – Μπινγκόλ, σταματώντας την κυκλοφορία.
Όταν δυνάμεις των τουρκικών αρχών ασφαλείας επιχείρησαν να επέμβουν δέχτηκαν σφοδρή επίθεση από Κούρδους πολίτες. Χρειάστηκε η επέμβαση αντλιών νερού και δακρυγόνων για να διωχθούν οι Κούρδοι πολίτες, οι οποίοι κάλυπταν την υποχώρηση των μαχητών του ΡΚΚ.
Σε άλλη περίπτωση, ομάδα 250 Κούρδων μαχητών επιτέθηκε σε περίπολο της στρατοχωροφυλακής, τραυματίζοντας τρεις άνδρες της. Κατόπιν απέκλεισε ξανά τον ίδιο δρόμο και χρειάστηκε νέα, μαζική, επέμβαση των Τούρκων, χωρίς όμως, ακόμα, να έχουν καταφέρει να τον ανοίξουν. Μέχρι σήμερα η κυκλοφορία σε έναν από τους βασικότερους οδικούς άξονες της περιοχής δεν διεξάγεται.
Print PDF
Τη συνεχή αύξηση των επιθέσεων του ΡΚΚ στην ανατολική Τουρκία κατέδειξε, με επίσημη αναφορά, το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, προς την κυβέρνηση Ερντογάν. Η αναφορά του Γενικού Επιτελείου, η οποία δόθηκε και στον Τύπο, αναφέρει ότι μόνο την προηγούμενη εβδομάδα, έλαβαν χώρα 10 επιθέσεις ενόπλων ομάδων του ΡΚΚ κατά τουρκικών στόχων.
Στις 25 Μαΐου ομάδα μαχητών του ΡΚΚ επιτέθηκε κατά περιπόλου της τουρκικής στρατοχωροφυλακής, στην περιοχή του Ντιγιαρμπακίρ και κατόπιν επιτέθηκε σε εργοτάξιο κατασκευής φράγματος, στην περιοχή. Η ίδια ομάδα, σταμάτησε διερχόμενα αυτοκίνητα στον αυτοκινητόδρομο Ντιγιαρμπακίρ – Μπινγκόλ, σταματώντας την κυκλοφορία.
Όταν δυνάμεις των τουρκικών αρχών ασφαλείας επιχείρησαν να επέμβουν δέχτηκαν σφοδρή επίθεση από Κούρδους πολίτες. Χρειάστηκε η επέμβαση αντλιών νερού και δακρυγόνων για να διωχθούν οι Κούρδοι πολίτες, οι οποίοι κάλυπταν την υποχώρηση των μαχητών του ΡΚΚ.
Σε άλλη περίπτωση, ομάδα 250 Κούρδων μαχητών επιτέθηκε σε περίπολο της στρατοχωροφυλακής, τραυματίζοντας τρεις άνδρες της. Κατόπιν απέκλεισε ξανά τον ίδιο δρόμο και χρειάστηκε νέα, μαζική, επέμβαση των Τούρκων, χωρίς όμως, ακόμα, να έχουν καταφέρει να τον ανοίξουν. Μέχρι σήμερα η κυκλοφορία σε έναν από τους βασικότερους οδικούς άξονες της περιοχής δεν διεξάγεται.


Επιχείρηση του Τουρκικού Στρατού να ανακτήσει τον έλεγχο του δρόμου, έληξε άδοξα με τους Τούρκους να υποχωρούν, μεταφέροντας μαζί τους και επτά τραυματίες τους. Κατόπιν αυτού, οι Κούρδοι έσκαψαν τάφρο, κατά μήκος του δρόμου και παράλληλα άνοιξαν ορύγματα και έλαβαν εκεί θέσεις μάχης, καλύπτοντας την τάφρο. Ένας Τούρκος έπεσε με το αυτοκίνητο εντός της τάφρου και τραυματίστηκε βαριά.
Την ίδια ώρα, λίγο βορειότερα, Κούρδοι μαχητές παγίδευσαν έναν άλλο δρόμο με εκρηκτικά, τα οποία ανατίναξαν όταν περνούσαν από αυτόν οκτώ τουρκικά φορτηγά διεθνών μεταφορών, τα οποία συνοδεύονταν και από δύο στρατιωτικά οχήματα, γιατί μόνο έτσι διεξάγεται πλέον η κυκλοφορία και στην περιοχή βόρεια του Σιρνάκ, όπου έλαβε χώρα το συμβάν. Από την έκρηξη δύο οχήματα καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Αποκλεισμοί δρόμων από Κούρδους πολίτες σημειώθηκαν και σε άλλες κουρδικές περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας, ενώ σε τουλάχιστον άλλες τέσσερις περιπτώσεις, μαχητές τους ΡΚΚ έστησαν ενέδρα σε τουρκικά οχήματα και συγκρούστηκαν με τις τουρκικές δυνάμεις.

Όλα αυτά τα συμβάντα καταθορύβησαν το Γενικό Επιτελείο, το οποίο επίσης δεν φαίνεται να βλέπει με καλό μάτι την προσέγγιση του Ερντογάν με τους Κούρδους, που φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί. Ωστόσο, οι Κούρδοι έχουν πλέον ξεκαθαρίσει ότι δεν θα συνεχίζουν τον διάλογο με τους Τούρκους, παρά μόνο αν υπάρξει τουρκική δέσμευση για αυτονομία, τουλάχιστον.

Επιχείρηση του Τουρκικού Στρατού να ανακτήσει τον έλεγχο του δρόμου, έληξε άδοξα με τους Τούρκους να υποχωρούν, μεταφέροντας μαζί τους και επτά τραυματίες τους. Κατόπιν αυτού, οι Κούρδοι έσκαψαν τάφρο, κατά μήκος του δρόμου και παράλληλα άνοιξαν ορύγματα και έλαβαν εκεί θέσεις μάχης, καλύπτοντας την τάφρο. Ένας Τούρκος έπεσε με το αυτοκίνητο εντός της τάφρου και τραυματίστηκε βαριά.
Την ίδια ώρα, λίγο βορειότερα, Κούρδοι μαχητές παγίδευσαν έναν άλλο δρόμο με εκρηκτικά, τα οποία ανατίναξαν όταν περνούσαν από αυτόν οκτώ τουρκικά φορτηγά διεθνών μεταφορών, τα οποία συνοδεύονταν και από δύο στρατιωτικά οχήματα, γιατί μόνο έτσι διεξάγεται πλέον η κυκλοφορία και στην περιοχή βόρεια του Σιρνάκ, όπου έλαβε χώρα το συμβάν. Από την έκρηξη δύο οχήματα καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Αποκλεισμοί δρόμων από Κούρδους πολίτες σημειώθηκαν και σε άλλες κουρδικές περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας, ενώ σε τουλάχιστον άλλες τέσσερις περιπτώσεις, μαχητές τους ΡΚΚ έστησαν ενέδρα σε τουρκικά οχήματα και συγκρούστηκαν με τις τουρκικές δυνάμεις.

Όλα αυτά τα συμβάντα καταθορύβησαν το Γενικό Επιτελείο, το οποίο επίσης δεν φαίνεται να βλέπει με καλό μάτι την προσέγγιση του Ερντογάν με τους Κούρδους, που φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί. Ωστόσο, οι Κούρδοι έχουν πλέον ξεκαθαρίσει ότι δεν θα συνεχίζουν τον διάλογο με τους Τούρκους, παρά μόνο αν υπάρξει τουρκική δέσμευση για αυτονομία, τουλάχιστον. 

 Πηγη: http://www.defence-point.gr/news/?p=103500

To His Excellency the Vice President of the USA, Mr. Joseph Biden

By George K. Papadopoulos*
Dear Mr. Vice President,
Please allow me, a humble person, a citizen of the Republic of Cyprus living abroad and a Fulbright scholar that has been following your career for decades, to welcome you to the much troubled Cyprus. I need not remind you of the events of the past 40 years that led to this, you know them better than most, and also due to your position you surely  know much that is still classified.
Let me also express publicly my gratitude to you, as well as to several of your colleagues in the US Congress, e.g. the late Edward Kennedy, who, in that horrible summer of 1974 and beyond, constituted the few voices of hope for Cypriots. This in a country that in the course of just one month had 40 % of its land under foreign occupation, 30 % of its population as refugees in their own land, over 1 % as dead or missing (the horrifying details as to the demise of the latter keep coming out, a http://www.defence-point.gr/news/?p=103500nd would make the blood of any American boil)!
We trust that you will verify the self-evident, i.e. not only has the Turkish army of occupation (40,000 strong) not left, but that there are anywhere from 200,000 to 300,000 illegal settlers from Turkey in the occupied part of Cyprus (obviously with Turkey’s blessing). Turkey has no intension of leaving from the occupied territory, in fact she would be very pleased if all indigenous Turkish Cypriots (T/Cs) would leave Cyprus (a Turk leaves, a Turk comes is an old and much cherished Turkish attitude on this matter). After all in, the standard reply of Turkish PM Erdogan to the several massive demonstrations by T/Cs demanding and end to military occupation of Cyprus, that have taken place in recent years, has been loud and clear: “I am footing the bill for your upkeep, so just shut up”
We hope that you will not spend any of your valuable political capital and money of the US taxpayer, pushing things that are destined to fail (e.g. the economic resuscitation of the city of Varoshia. It is an obligation of Turkey, since the relevant UN resolution of 1977 to return the city to its rightful citizens. Had she done so then, she would have gained much and much less money would have been necessary for the city’s restoration). It is perhaps better to direct your efforts to the creation of a fund that will bring the illegal settlers of Cyprus back to the lands they came from, and make sure that Cyprus is restored back to her rightful citizens, away from guarantees by countries that hardly respect their own citizens (see first photograph). It has been much publicized that the US is concerned about the free flow of energy to Europe as well as the rest of the world. A well-justified concern by a superpower! The solution to this concern, as regards our own region, has been given by Israeli President Shimon Peres, last year; he declared that the natural gas and oil of the Eastern Mediterranean basin could be the link that holds the countries and the people of this region together, as well as the catalyst for peace. This could obviously be the case among states that have self-respect and do not threaten their neighbors (e.g. but not exclusively, Egypt, Israel and Cyprus). States that hide behind the back of the US and blackmail and threaten everyone of their neighbors can only cause trouble and nothing else (the recently revealed discussions among Turkish officials of the highest level, FM Davutoglu and secret service MIT chief Fidan, planning a provocation in Syria in order to invade the country militarily, is a case in point; there has been no denial of the discussions, only much understandable hollering that they were revealed!).
Last, we hope that you will manage to see a few common folks, as you are a man of the people yourself, and understand why it is that Greek Cypriots and Turkish Cypriots (but obviously not the illegal settlers from Turkey) were and are against this racist plan of Bizonal Bicommunal Federation, as a solution to our forced separation, in its various forms and guises (e.g. the Anan plan, and whatever other plans, the bureaucracies in US, the UK and Turkish governments may have thought of in the meantime). While all political forces in the US castigate the apartheid of S. Africa and honor the late Nelson Mandela who fought against it, the US government insists on imposing such a plan on Cyprus, and the US bureaucracy wonders why the Cypriots have rejected it with such an overwhelming majority. Perhaps, you are willing to try it to remedy previous Black and Hispanic discrimination in the US? Or on Turkey’s Kurds? (see a relevant article written by an American, in fact: http://mignatiou.com/2014/05/an-annan-plan-for-turkeys-kurds/); We are especially saddened that the US would still insist on such an approach, a full 35 years after relevant decisions by the US Supreme Court declaring illegal all job quotas in order to remedy previous discrimination against minorities. For the record, there were no discriminations against T/Cs in Cyprus, quite the contrary. The constitution of the Republic of Cyprus in 1959, gave them civil service quotas over 50 % of their population percentage, and over 100% of the same percentage in the police and the gendarmerie.
Forty years ago, almost to the date, the US administration did not heed the suggestion of the career diplomat and head of the Cyprus desk Thomas Boyatt, regarding ways to deal with the planned irresponsible overthrow of the government of President Makarios, by the Greek junta (100% supported by the US government, something for which President Clinton apologized in his visit to Greece in 1999, saying nothing however, about the consequences of junta’s actions in Cyprus). Boyatt’s suggestions were indeed the road not taken by the American diplomacy, to paraphrase Robert Frost (see http://history.state.gov/historicaldocuments/frus1969-76v30). Instead, the same policy approval towards the junta was continued; not the slightest expression of concern was shown about the coup-installed president Sampson. And when the junta coup leaders failed to assassinate President Makarios, the legal president of the Republic of Cyprus, who had escaped abroad in the meantime, the US turned to her other ally, Turkey. For all intents and purposes Turkey was given a green light to go ahead with a military invasion of Cyprus even though, as the leader of the T/Cs Rauf Denktash would state, not a single Turkish Cypriot had been touched by the junta’s coup (the documents above are quite revealing in this respect, to anyone who cares to read them). The aim had become plain enough in the meantime. In a large meeting, with the entire US administrative leadership in participation, on Sunday 21/7/1974 (at 16.33-18.23 Cyprus time, a full 36 hours after the invasion started with massive bombardment of civilian and military targets alike) there is the following dialogue:
-CIA chief William Colby: You’ve got to give Ecevit [the Turkish PM] something.
-Secretary of State Henry Kissinger: Why?
-Mr. Colby: We put him in an untenable position. We have to give him something he can take back to his generals.
….
- Secretary Kissinger: Our policy is to get rid of Sampson.
Just previously in the same meeting, the Secretary had labeled the Greek junta, that the US government had supported for over 7 years, in some of the worst possible terms! It is obvious from the exchanges above that the Turkish Armed Forces, 100 % equipped with American arms, were unable in these 36 hours to establish a beach-head and a connection to Nicosia even after using such overwhelming force; and this against the much demoralized (because of the previous coup) Cypriot National Guard. Pardon me for reminding you of this, but the use of US weaponry by Turkey in the invasion of Cyprus was considered illegal by the legal service of the US Department of State, a fact that became the basis of the arms embargo to Turkey that was imposed by the US Congress. Turkey finally succeeded to occupy so much of Cyprus, as the US government stood then and still does, by all her actions, trying in so many ways to support her positions and not make her the guilty party that she is (high State Department officials stated this as the role of the Anan plan). You may have to do this once more, by finding some gimmick that will help Turkey not pay the 90 million Euro fine recently levelled at her by the European Court of Human Rights, regarding her invasion and occupation of Cyprus. The Court has used some of its harshest legal language in its decades of existence, and this happens to be the highest fine ever imposed by the ECHR (Cyprus versus Turkey, http://hudoc.echr.coe.int/sites/eng/pages/search.aspx?i=001-144151#{“itemid”:["001-144151"]}). Yet The Turkish FM has declared bluntly that he sees no reason for compliance with the court’s judgment. The University of Cyprus, by the way, has estimated the cost of the invasion and occupation of Cyprus by Turkey to nearly 90 billion euros. Truly “shameful things”, as the late Richard Holbrooke was to repeatedly label the US policy in the Eastern Mediterranean in the 1960’s and 1970’s.Why not wash off the shame, by switching policies in this matter, as you have done in the case of East Timor? After 25 years of occupation and slaughter by the Indonesian army of occupation (about 100,000 dead in a country of 600,000), you demanded via the UN and got in 2001, the withdrawal of this army of occupation, and free elections in the country (incidentally, the invasion of E. Timor by Indonesia in 1975 was also carried out with Secretary Kissinger’s blessing).
From the two photographs of this text, it is obvious that the way the Turkish government views events and acts upon them, has hardly changed from the time of the invasion of Cyprus until today. There are however two related questions, the answer to which is partly in your hands: will the government of the US change her views on the matter of Cyprus? Is it worth adding to a failed policy?
Once more, welcome to Cyprus!
* George K. Papadopoulos (Ph.D.) is a Professor of Biochemistry and Biophysics, Epirus Institute of Technology, Arta, GREECE
Photo above: Photograph of a special aide to Turkish PM Erdogan kicking a demonstrator that has been arrested by the police, after recent the tragedy in the Soma mine. …..Upon being questioned by a journalist, the aide would declare that he acted in self-defense, something obvious to the uninitiated. Today, it has been learned that the aide has been given one-week sick leave because of foot and knee pains.

Turkish soldier kicking Cyprus, in a leaflet that was widely circulated in Turkey at the time of the invasion, in 1974. Turkish PM Ecevit can be seen in the upper left part. From the book: Cyprus, Days of wrath. Third edition, Morphotiki Ltd, Nicosia,1976.

Πηγη:http://mignatiou.com/2014/05/to-his-excellency-the-vice-president-of-the-usa-mr-joseph-biden/

Στην Αμερική πάνε φυλακή, στην Κύπρο επιβραβεύονται

Του Πανίκου Παναγιώτου - www.philenews.com
Στην υπερδύναμη Αμερική υπήρξαν πολλές περιπτώσεις πανίσχυρων πολιτικών, εταιρειών και επιχειρηματιών που πλήρωσαν για την παρανομία τους. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η JP Morgan Chase αναγκάστηκε να προχωρήσει σε διακανονισμό με τις αμερικανικές Αρχές, συνολικής αξίας 13 δισ. δολαρίων, όσον αφορούσε στις κατηγορίες για εξαπάτηση επενδυτών, πριν το ξέσπασμα της κρίσης, το 2008. Η ίδια τράπεζα κατέβαλε 2,6 δισ. δολάρια στο Δημόσιο και σε θύματα της απάτης του διαβόητου χρηματιστή Μέιντοφ, ο οποίος καταδικάστηκε σε 150 χρόνια φυλάκισης επειδή αφαίρεσε από επενδυτές κεφάλαια ύψους 65 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Πριν λίγες μέρες, η ελβετική τράπεζα Credit Suisse παραδέχθηκε την ενοχή της για υποβοήθηση πλούσιων Αμερικανών πελατών της σε φοροδιαφυγή και αναγκάστηκε να καταβάλει πρόστιμο ύψους 2,6 δισ. δολαρίων στις αμερικανικές Αρχές. Η επίσης ελβετική τράπεζα UBS συμφώνησε στην καταβολή προστίμου ύψους 780 εκατομμυρίων δολαρίων για ανάλογη υπόθεση το 2009. «Κανένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα και κανένας πολίτης δεν βρίσκεται υπεράνω του νόμου, όποιο και αν είναι το μέγεθός του» δήλωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Ερικ Χόλντερ.
Αντίθετα, στη μικρή Κύπρο αποδείχτηκε επανειλημμένα ότι πολλοί είναι υπεράνω του νόμου. Οι φερόμενοι ως υπεύθυνοι του οικονομικού εγκλήματος -πολιτικοί, τραπεζίτες και επιχειρηματίες- όχι μόνο δεν πρόκειται να έχουν καμία συνέπεια για τις απάτες τους, όπως τουλάχιστον δείχνουν μέχρι στιγμής κάποιες αποφάσεις και συμπεριφορές, αλλά στο τέλος της ημέρας ενδέχεται να επιβραβευθούν για τη «γενναιότητά» τους επειδή κατάφεραν να χρεοκοπήσουν το κράτος, να αποδεχτούν το κούρεμα των καταθέσεων, να στείλουν στην ανεργία χιλιάδες άτομα και να συμβάλουν πιθανότατα σε άλλες δυσάρεστες εξελίξεις στο Κυπριακό και στον ενεργειακό τομέα, που ακόμη δεν τις βίωσε ο τόπος.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες λοιπόν, μπορεί να υπάρχουν αδυναμίες στο πολιτικό σύστημα, όπως σε όλες τις χώρες, αλλά τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι όταν υπάρχει ακηδεμόνευτη δικαιοσύνη και πολιτική βούληση οι περισσότεροι απατεώνες δεν τη γλυτώνουν. Στην Κύπρο φαίνεται όμως ότι εφαρμόζεται η λαϊκή ρήση «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει» και αντί να πληρώνουν το κόστος των σκανδάλων οι κλέφτες, το πληρώνουν η χώρα και οι αθώοι πολίτες.


Πηγη: http://mignatiou.com/2014/05/stin-ameriki-pane-filaki-stin-kipro-epivravevonte/

Αλλού αναλαμβάνουν ευθύνες και παραιτούνται

Της ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΤΑΡΑΜΟΥΝΤΑ, http://www.philenews.com
ΔΕΝ εκπλαγήκαμε ούτε από τα εκλογικά αποτελέσματα ούτε από την ικανοποίηση των κομματικών επιτελείων, γιατί απλώς έγινε ανάγνωση για μια ακόμη φορά από την ανάποδη. Κράτησαν ό,τι συμφέρει στον κάθε σχηματισμό και απέρριψαν όλα τα άλλα. Άρχισαν να μοιράζουν υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις ότι πήραν τα μηνύματα. Κάτι που έγινε και παλαιότερα χωρίς να γίνουν ωστόσο  βήματα προς την ορθή κατεύθυνση, για να φτάσουμε την Κυριακή στο απαξιωτικό για το πολιτικό σύστημα φτύσιμο από τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών να μην πάει στην κάλπη.
Και δεν πήγε όχι απλώς λόγω οργής για την κρίση. Η μεγάλη μάζα δεν πήγε γιατί δεν εμπιστεύεται κανέναν. Γιατί κανένας από τους παραδοσιακούς ή τους νέους σχηματισμούς δεν ενέπνευσε εμπιστοσύνη. Δεν έπεισε ότι θα λειτουργήσει διαφορετικά, ανατρεπτικά σε ένα σύστημα σαθρό στο οποίο επιβραβεύονται οι επιτήδειοι, οι καταφερτζήδες. Σε ένα σύστημα που οι νομιμόφρονες, όσοι δεν γλείφουν και όσοι δεν υπηρετούν κομματικές και οικονομικές αυλές, νιώθουν ηλίθιοι και πολίτες δεύτερης κατηγορίας…
Η συμμετοχή μόνο 266.891 πολιτών από τους 606.916 που δικαιούνταν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, θα ‘πρεπε να είχε προκαλέσει πολιτικό σεισμό. Κυριολεκτικά, όχι από την άνεση της κομματικής πολυθρόνας να ακούμε τετριμμένες και διόλου ελπιδοφόρες αναλύσεις και απόψεις που αφορούν και αγγίζουν το κομματικό προσωπικό και τους αυλικούς τους. Δεν αφορούν την πλατιά μάζα του εκλογικού σώματος. Και σίγουρα δεν αφορούν τους νέους ψηφοφόρους και τους ψηφοφόρους από τις πλέον παραγωγικές τάξεις που αντιδρούν απαξιωτικά στο σύστημα που τους απογοήτευσε όπως και όσοι το υπηρετούν -δυστυχώς η πλειονότητα- με ανεπάρκεια.
Στην Ιρλανδία, ο αντιπρόεδρος της ιρλανδικής Κυβέρνησης Έιμον Γκίλμορ παραιτείται από τη θέση του αρχηγού του Εργατικού Κόμματος -του κυβερνητικού συνασπισμού- μετά τα απογοητευτικά αποτελέσματα των Εργατικών στις τοπικές εκλογές και στις ευρωεκλογές. Ο 59χρονος Γκίλμορ ανακοινώνοντας την απόφασή του τόνισε: «πρέπει να ακούσουμε, να λάβουμε υπόψη μας και να ενεργήσουμε σύμφωνα με το μήνυμα που λάβαμε την Παρασκευή». Παραίτηση είχαμε και στην Ισπανία στο αντιπολιτευόμενο σοσιαλιστικό κόμμα μετά την εκλογική πανωλεθρία. Ασφαλώς οι παραιτήσεις από μόνες τους δεν προσφέρουν λύσεις. Αν μη τι άλλο όμως, στέλνουν ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι λαμβάνεται υπόψη και ότι κάτι γίνεται προκειμένου να γίνουν διορθωτικές κινήσεις, γιατί χωρίς αυτές η δημοκρατία θα συνεχίσει να δέχεται συνεχώς πλήγματα και θα παραχωρείται χώρος σε ακραίες καταστάσεις.

Πηγη:http://mignatiou.com/2014/05/allou-analamvanoun-efthines-ke-paretounte/

Τοπίο στην ομίχλη – Δεν προχωρούν οι συνομιλίες λόγω τουρκικών εμμονών

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, http://www.philenews.com
Ένα πέπλο ομίχλης εξακολουθεί να σκεπάζει τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, κυρίως γιατί η τουρκική πλευρά παραμένει αμετακίνητη και αρνείται να συζητήσει θέματα όπως το εδαφικό, η ασφάλεια και οι έποικοι. Φαίνεται δε ότι δεν προτίθεται να παρουσιάσει έγγραφα επί των κεφαλαίων αυτών, ούτε και να συζητήσει σε συνδυασμό με άλλες πτυχές. Εάν επιμένει σε αυτή τη στάση η τουρκική πλευρά, τότε η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν πρόκειται να καταθέτει άλλα έγγραφα.
Χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ενημέρωσε τους αρχηγούς των κομμάτων για τις εξελίξεις του Κυπριακού, τις επισκέψεις Μπάιντεν στην Κύπρο και του ιδίου στη Γερμανία. Όπως συναφώς πληροφορούμαστε, η διαπίστωση του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι πως οι Αμερικανοί είναι αποφασισμένοι να στηρίξουν τις προσπάθειες για λύση και πως αντιλαμβάνονται ότι η τουρκική στάση δεν βοηθά προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Πρόεδρος αναφέρθηκε στις προσπάθειες για εμπλοκή της Ε.Ε. στο Κυπριακό ( ζήτησε και τη βοήθεια της κ. Μέρκελ) ενώ, όπως είπε, διατηρεί ανοικτό κανάλι επικοινωνίας με άλλα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Σύμφωνα με την ενημέρωση, η  Κυπριακή κυβέρνηση έχει καταθέσει ένα ολοκληρωμένο πακέτο ΜΟΕ.
Στο πακέτο που κατέθεσε η ελληνοκυπριακή πλευρά ως μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, πέραν του θέματος της Αμμοχώστου, που αφορά σε πρώτη φάση την είσοδο ειδικών για τη διενέργεια μελέτης, περιλαμβάνεται και η αναβάθμιση του λιμανιού της Αμμοχώστου για εμπορικούς σκοπούς ( εξαγωγές στην Ε.Ε.) και συντήρηση των ενετικών τειχών. Ακόμη περιλαμβάνεται στο πακέτο αποναρκοθέτηση περιοχών, διαμόρφωση κοινής πλατείας(!) και απαγκίστρωση. Για το θέμα της κινητής τηλεφωνίας, σε σχέση και με τα όσα εξαγγέλλονται από τα επιμελητήρια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε πως αυτό για να γίνει πρέπει να υιοθετηθεί ο κωδικός της Κυπριακής Δημοκρατίας 00357.
Στη σύσκεψη των αρχηγών ζητήθηκε να πραγματοποιηθεί συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου στην παρουσία και του διαπραγματευτή, Ανδρέα Μαυρογιάννη, για περαιτέρω ενημέρωση και συζήτηση.. Όταν εγέρθηκε θέμα ενημέρωσης για τις θέσεις που εγγράφως κατέθεσε μέχρι σήμερα η ελληνοκυπριακή πλευρά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ο κ. Αναστασιάδης επικαλέστηκε θέματα διαρροών. Ως εκ τούτου, ανέφερε πως όποιος θέλει ενημερωθεί να μεταβαίνει στο προεδρικό για να διαβάζει τα έγγραφα. Στη σημερινή συνάντηση των δυο διαπραγματευτών, Ανδρέα Μαυρογιάννη και Κουντρέτ Οζερσάι, θα κατατεθούν έγγραφα για τη νομοθετική εξουσία.
«ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑ»
Ο Τ/Κ διαπραγματευτής, Κουντρέτ Οζερσάι, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Παρίσι, προχθές, ανέφερε ότι η επόμενη φάση των διαπραγματεύσεων είναι αβέβαιη και ότι είναι η πρώτη φορά που η μια πλευρά προειδοποιεί για πιθανό πρόβλημα από την ημερομηνία επανέναρξης των συνομιλιών (το Φεβρουάριο). «Είμαστε ενάντια στην ιδέα των συνομιλιών απλά και μόνοι για να γίνονται συνομιλίες. Δεν επιθυμούμε να φυλακισθούμε σε κάτι τέτοιο. Δε γνωρίζουμε ποιο θα είναι το επόμενο στάδιο, δεν υπάρχει οδικός χάρτης πάνω στον οποίο να έχουμε συμφωνήσει».
Ακόμη για το ζήτημα του φυσικού αερίου στην περιοχή, ο τ/κ διαπραγματευτής δήλωσε: «Το γεγονός ότι η μια κοινότητα ? μια εκ των συνιδιοκτητριών ?συμπεριφέρεται πράττοντας όπως επι-θυμεί σχετικά με τους υδρογονάνθρακες, χωρίς να λαμβάνει τη συγκατάθεση της άλλης (κοινότητας) δε μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση του Κυπριακού, αλλά αντιθέτως θα μπορούσε να αποτελέσει εμπόδιο».
ΚΟΜΜΑΤΑ: Να συνέλθει το Εθνικό - Θα γίνει σύντομα λέγει ο Βίκτωρας
ΤΑ κόμματα που τοποθετήθηκαν και δημόσια ζητούν τη σύγκληση του Εθνικού Συμβούλιου. Ο αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Βίκτωρας Παπαδόπουλος, ανέφερε πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα συγκαλέσει σύντομα συνεδρίαση του Εθνικού ΣυμβουλίουΤη θέση ότι θα πρέπει να συνέλθει το Εθνικό Συμβούλιο για να τύχουν τα μέλη του πλήρους ενημέρωσης για τις εξελίξεις στο Κυπριακό, εξέφρασε ο Πρόεδρος του ΚΣ ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου, ο οποίος σημείωσε ότι, από τη γενική ενημέρωση δεν φαίνεται να υπάρχει μετακίνηση της τουρκικής πλευράς από τις αδιάλλακτες θέσεις που καταθέτει τα τελευταία σαράντα χρόνια.
Σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου και συζήτηση επί των προτάσεων που καταθέτει η ελληνοκυπριακή πλευρά στο τραπέζι των συνομιλιών για επίλυση του Κυπριακού, ζήτησαν οι Οικολόγοι διά του Γιώργου Περδίκη. Πρόσθεσε ότι “μας ενδιαφέρει η ουσία των προτάσεων που καταθέτει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η κυπριακή ηγεσία, γι` αυτό κι έχουμε ζητήσει να έχουμε πρόσβαση στα έγγραφα που έχουν κατατεθεί και να γίνει συζήτηση επί των εγγράφων σε πολιτικό επίπεδο”. Ο Πρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ Δημήτρης Συλλούρης δήλωσε ότι “πολύ σύντομα” θα συγκληθεί το Εθνικό Συμβούλιο για να συζητήσει τα θέματα που αφορούν το Κυπριακό, “όπως κατατίθενται στις διαπραγματεύσεις”. “Η δική μου εκτίμηση, ερμηνεύοντας αυτά που άκουσα, κι από άλλες πληροφορίες, είναι ότι η αντίδραση της τουρκικής πλευράς δεν ήταν ιδιαίτερα θετική” είπε ο Δημήτρης Συλλούρης. Η συζήτηση επί της ουσία των συνομιλιών μπορεί να γίνει και να είναι αποτελεσματική μόνο όταν γνωρίζουμε τις συγκεκριμένες προτάσεις που έχει καταθέσει η δική μας πλευρά αλλά και τις προθέσεις της δικής μας πλευράς, δήλωσε ο Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών Γιώργος Λιλλήκας.
ΚΟΙΝΗ ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΗ
Με εισήγηση του νεοεμφανισθέντα στη σύσκεψη των αρχηγών χθες, Προέδρου της Συμμαχίας Πολιτών, Γιώργου Λιλλήκα, θα οργανωθεί κοινή εκδήλωση για τα 40 χρόνια από την τουρκική εισβολή. Η εισήγηση είχε διαβιβασθεί εγγράφως από τον Ιανουάριο στην κυβέρνηση. Χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν θετικός στην εισήγηση και αυτό που απομένει είναι η διοργάνωση της, με τη συμμετοχή όλων των κομμάτων. Όσα κόμματα έχουν ήδη προγραμματίσει εκδηλώσεις θα τις πραγματοποιήσουν, ανεξάρτητα της κοινής.
ΘΕΜΑ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΧΟΡΗΓΙΑΣ
Το θέμα της κρατικής χορηγίας προς τη Συμμαχία Πολιτών, ήγειρε χθες ο Γιώργος Λιλλήκας, στη διάρκεια της σύσκεψης. Ζήτησε να δοθεί στο κόμμα του αυτό που, όπως είπε, δικαιούται και επισήμανε πως εάν δεν γίνει τούτο θα κινηθεί νομικά. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην πρώτη του κ. Λιλλήκα, τον καλωσόρισε. Ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ φέρεται να έχει πει πως η πρόσκληση είναι απόφαση του Προέδρου και δεν υπήρχε συναίνεση του Εθνικού Συμβουλίου.
“ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΑΜΙΑ ΑΙΤΗΣΗ»
Δεν έγινε καμία αίτηση στο “υπουργείο” χωροταξίας και μεταφορών, δήλωσε ο “υπουργός” Αχμέτ Κασίφ κληθείς να σχολιάσει την ενδεχόμενη συνεργασία εταιρειών κινητής τηλεφωνίας στα κατεχόμενα και τις ελεύθερες περιοχές για την απευθείας επικοινωνία των δύο πλευρών. “Χωρίς να γίνουν αυτά δεν γίνεται να εκτελείς ιδέες”, είπε. Ακόμα και για επενδύσεις ή πρωτοβουλίες σε θέματα επικοινωνίας εντός του ψευδοκράτους, πρόσθεσε, το “υπουργικό συμβούλιο” αφού αξιολογήσει και τεχνικά τα ζητήματα, καταλήγει σε αποφάσεις.


Πηγη:  http://mignatiou.com/2014/05/topio-stin-omichli-den-prochoroun-i-sinomilies-logo-tourkikon-emmonon/

Ακόμη και για το βιασμό παιδιών σφάζεστε βρε πολιτικάντηδες;

Του Γ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ, http://www.philenews.com
Για πολιτικό ναρκισσισμό κατηγόρησε το κυβερνητικό στρατόπεδο το ΑΚΕΛ. Για πολιτικό αμοραλισμό κατηγόρησε το ΑΚΕΛ το κυβερνητικό στρατόπεδο. Στη μέση, το θέμα της νομοθεσίας για καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Ο καυγάς δεν περιορίστηκε πίσω από τις κλειστές πόρτες μιας κοινοβουλευτικής επιτροπής.
Οι πρωταγωνιστές  δεν είχαν καν την ψυχική δύναμη να περιορίσουν τις μικροκομματικές τους μικρότητες για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, πίσω από τις κάμερες. Έπρεπε να παίξουν το θεατρικό τους μονόπρακτο και στο γυαλί. Εκεί πουλά περισσότερο. Έχει περισσότερους θεατές. Και όλα αυτά μόλις τρεις μέρες μετά από τις ευρωεκλογές. Τρεις μόλις μέρες μετά που 340 χιλιάδες ψηφοφόροι έδωσαν ηχηρότατο χαστούκι στους πολιτικούς και στα κόμματα, βροντοφωνάζοντας ότι τους βαρέθηκε. Ότι τους αηδίασε. Ότι το στομάχι τους δεν αντέχει άλλο τα μικρόψυχα παίγνια τους. Δεν άντεξαν να μην επιβεβαιώσουν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ότι τα δάκρυα τους το βράδυ της Κυριακής ήταν κροκοδείλια και ότι θα συνεχίσουν να έχουν τους πάντες γραμμένους στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Η κυπριακή κοινωνία συγκλονίστηκε με την υπόθεση παιδεραστίας που είδε το φως της δημοσιότητας πρόσφατα. Η θέσπιση νομοθεσίας η οποία θα περιλαμβάνει σκληρά μέτρα εναντίον των παιδεραστών είναι εκ των ων ουκ άνευ. Σε αυτό τον τομέα, δηλαδή, της ψήφισης νομοθεσίας, οι πολιτικοί μπορούν να φανούν χρήσιμοι. Ακόμη και εδώ όμως, φροντίζουν να αποδειχτούν πολιτικάντηδες. Στην Επιτροπή Νομικών ήταν κατατεθειμένη πρόταση νόμου του ΑΚΕΛ η οποία συζητείτο από καιρό και χθες ήταν προγραμματισμένη η τοποθέτηση των μελών της Επιτροπής για να πάει σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής προς ψήφιση.
Χθες όμως, ο ΔΗΣΥ ζήτησε αναβολή της συζήτησης ενόψει του γεγονότος ότι σήμερα θα κατατεθεί στη Βουλή σχετικό νομοσχέδιο από την κυβέρνηση. Σημείο άκρως σημαντικό για την υπόθεση το γεγονός ότι στο κυβερνητικό νομοσχέδιο περιλήφθηκε το μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο μέρος της πρότασης νόμου του ΑΚΕΛ. Προστέθηκαν όμως και άλλες πρόνοιες που κρίθηκαν απαραίτητες. Κι εδώ άρχισε ο καυγάς ή καλύτερα, το θέατρο. Το ΑΚΕΛ αρνείτο να συμβιβαστεί με την αναβολή και επέμενε να ψηφιστεί αύριο η δική του πρόταση νόμου και όταν πάει το κυβερνητικό νομοσχέδιο μετά που θα συζητηθεί σε κάποια κοινοβουλευτική επιτροπή, να ψηφιστεί και εκείνο.
Από πλευράς ΔΗΣΥ –με τη σύμφωνη γνώμη του ΔΗΚΟ- υπήρξε αντίδραση και επιμονή στην αναβολή. Ο καυγάς έφτασε μέχρι την ανταλλαγή πυρών και δημοσίως, με χαρακτηρισμούς όπως αυτούς που αναφέρθηκαν στην αρχή του άρθρου. Το μεν ΑΚΕΛ να προτάσσει για να πείσει για την επιμονή του, ότι τέσσερεις παιδεραστές αποφυλακίζονται από τον Ιούνιο μέχρι τον Δεκέμβρη (δεν διευκρίνησε πόσοι τον Ιούνιο και πόσοι τον Δεκέμβρη) και επομένως επείγει η ψήφιση της πρότασης νόμου ώστε να λειτουργήσει η Αρχή Εποπτείας για τους αποφυλακισθέντες. Και ο ΔΗΣΥ να απαντά ότι δεν έχει λογική να ψηφισθεί μια πρόταση νόμου που θα έχει ισχύ 2-3 εβδομάδες και να ψηφίσουν μετά το νομοσχέδιο. Αυτός ο τρικούβερτος καυγάς έγινε για τις εντυπώσεις βεβαίως. Για την πατρότητα της νομοθεσίας.
Για το ποιος θα κερδίσει πόντους για την ψήφιση μιας νομοθεσίας για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα. Δεν έχει σημασία ποιος από τους δύο έχει περισσότερο δίκαιο. Και οι μεν και οι δε έχουν επιχειρήματα. Ο απλός πολίτης μπορεί να βρει περισσότερο δίκαιο στον ένα ή στον άλλο. Μπορεί να βρει και στους δύο. Το μόνο που μετράει είναι ότι ακόμη και στα πιο ευαίσθητα θέματα όπως αυτό της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, οι πολιτικάντηδες αδυνατούν να συνεργαστούν. Αδυνατούν να παραμερίσουν τις μικροκομματικές τους διαφορές. Και περιμένουν από τους πολίτες να αλλάξουν γνώμη. Να παραμερίσουν την απαξίωση και να τους δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία. Μα πώς; Επαναλαμβάνοντας τους καθημερινά ότι τίποτα δεν αλλάζει; Ότι οι ίδιοι πολιτικάντηδες της πεντάρας παραμένουν; Τόσο δύσκολο ήταν να συμφωνήσουν χθες πώς να ψηφίσουν από κοινού τη νομοθεσία; Προτάσσοντας το συμφέρον των παιδιών για τα οποία υποτίθεται ότι κόπτονται…
Το θέατρο τους χθες έφτασε στο σημείο –για να πείσουν ποιος έχει δίκαιο- να εξηγούν από τηλεοράσεως τι σημαίνει βιασμός παιδιού και πόσο πρέπει το π… να εισχωρήσει στον πρ….. ή στο στόμα του παιδιού. Το μόνο σίγουρο που δεν χρειάζεται να εξηγήσουν είναι πώς βιάζουν τη νοημοσύνη μας. Πόσο άγρια βιάζουν την αντοχή και την ανοχή μας καθημερινά. Πόσο άγαρμπα βιάζουν την προστασία κάποιων παιδιών στο βωμό της μικρόψυχης πολιτικής τους και των ασήμαντων κομματικών συμφερόντων τους…


 πηγη:http://mignatiou.com/2014/05/akomi-ke-gia-to-viasmo-pedion-sfazeste-vre-politikantides/

 

Η προστασία της ΑΟΖ, οι πυραυλάκατοι και η… ζάχαρη του ΔΗΣΥ

Σάββας Ιακωβίδης






21 Δεκεμβρίου 2013

Από κτίσεως κόσμου ισχύουν δύο απαράβατες αρχές: Αν θέλεις ειρήνη, να προετοιμάζεσαι για πόλεμο. Και η ευθύνη ενός σοβαρού κράτους είναι η ασφάλεια της εδαφικής ακεραιότητας και ελευθερίας του έναντι απειλών και κινδύνων. Πώς διασφαλίζονται αυτά; Μόνο με ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. Ζούμε σε έναν άναρχο κόσμο όπου κυριαρχεί το συμφέρον και η δύναμη. Ισχύει αδιατάρακτα το Θουκυδίδειον: Ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος αποδέχεται ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του. Συνεπώς: Δεν μπορεί να ασκηθεί σοβαρή και αποτελεσματική πολιτική και διπλωματία χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις. Διπλωματία χωρίς στρατό είναι ορχήστρα χωρίς μουσικά όργανα. Αυτές είναι διαχρονικές αλήθειες, πικρές μεν, οδυνηρές δε, επειδή απαιτούν σημαντικούς κρατικούς πόρους. Όμως, κανένα κράτος, που οφείλει να υπερασπίσει την υπόσταση και την κυριαρχία του, την ανεξαρτησία και την ελευθερία του δεν δικαιούται να μη διατηρεί ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.

Αυτές οι πραγματικότητες φαίνονται να παραγνωρίζονται από τον συγκυβερνώντα ΔΗΣΥ. Αντιδρά αρνητικά στην απόφαση της κυβέρνησης να αγοράσει από τους Ισραηλινούς δύο πυραυλακάτους για την επιτήρηση της κυπριακής ΑΟΖ. Επικαλείται την οικονομική κρίση για να λαϊκίσει για το γάλα του μαθητή και το ψωμί του φτωχού. Ενώ τα άλλα κόμματα συναινούν ο ΔΗΣΥ διαφωνεί! Ανώτατος αξιωματούχος του, που δεν τόλμησε να πει το όνομά του, σε δηλώσεις του στον «Πολίτη», επικαλείται αναστολή της αγοράς μέχρι να δούμε τι θα φέρει το 2014, λέγοντας ότι δεν έπεσε η ζάχαρη στο νερό, αν το θέμα των πυραυλακάτων και η επισκευή ρωσικών ελικοπτέρων ανασταλεί για μερικούς μήνες. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο τόπος διέρχεται πρωτόγνωρες συνθήκες. Όμως, η ασφάλειά του, η υπεράσπιση των συμφερόντων και του φυσικού πλούτου του, από ποιους θα γίνει; Από… εξωγήινους; Κι αν οι του ΔΗΣΥ νομίζουν ότι θα μας σώσουν οι Ισραηλινοί, κάνουν άγρια μεσάνυχτα.

Η ασφάλεια του τόπου και η υπεράσπισή του έναντι απειλών και κινδύνων θα γίνει μόνον από εμάς. Αλλά πώς; Με τα λόγια; Με τις ανένδοτες φλυαρίες από τα μπαλκόνια της δημαγωγίας; Με μια διπλωματία που πίσω της θα έχει αέρα κουπανιστόν; Με έναν Πρόεδρο που, όταν θα συναντά τον Τούρκο, θα βλέπει απέναντί του τις μεραρχίες του Αττίλα ενώ εκείνος θα έχει στοίβες ανεφάρμοστων ψηφισμάτων; Αν υπάρχουν τρεις τομείς που το κράτος δεν δικαιούται να κάνει αβαρίες είναι η υγεία, η παιδεία και η άμυνα. Ιδιαίτερα η άμυνα. Και δεν εννοούμε μόνο τα οπλικά συστήματα, με τα οποία πρέπει να ενισχυθεί η Εθνική Φρουρά αλλά και τις ανάλογες αμυντικές συμφωνίες και συμμαχίες με φίλες χώρες, αρχίζοντας από την Ελλάδα και το Ισραήλ, καθώς και με τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Να το καταλάβουν, επιτέλους, όλοι: Πουρκουάδες, που διερωτώνται κουτοπόνηρα γιατί χρειαζόμαστε άμυνα, ζαχαρένιοι του ΔΗΣΥ, που τουλάχιστον πρέπει να θυμούνται τις προσπάθειες Κληρίδη-Χάσικου για την άμυνα: Δεν έχουμε άλλη επιλογή από ισχυρές και σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις.

Η Κύπρος βρίσκεται στην πιο ασταθή περιοχή του κόσμου. Η αραβική άνοιξη που κατάντησε βαρύτατος χειμώνας, οι αντιπαραθέσεις των μεγάλων στην Αν. Μεσόγειο και στη Μ. Ανατολή, οι ηγεμονικές φιλοδοξίες της Τουρκίας, η συριακή κρίση, οι επιπτώσεις της συμφωνίας με το Ιράν, τα ενεργειακά και γεωπολιτικά συμφέροντα και οι ασύμμετρες απειλές επιτάσσουν ισχυρή άμυνα για την ασφάλεια του κράτους και την υπεράσπιση της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και των συμφερόντων μας. Άοπλη, αποστρατιωτικοποιημένη Κύπρος σημαίνει ετοιμοθάνατη Κύπρος, βορά και λεία για την Τουρκία. Αυτό θέλουν ο ΔΗΣΥ και οι γνωστοί πουρκουάδες;

ΠΗΓΗ: http://www.efylakas.com/archives/18344

Στην κυπριακή ΑΟΖ εισήλθε το τουρκικό σκάφος "Μπαρμπαρός"

Το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος «Μπαρμπαρός», εισήλθε τα ξημερώματα της Κυριακής στο θαλάσσιο τεμάχιο 3 της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, προκαλώντας την αντίδραση της κυπριακής κυβέρνησης. Όπως μετέδωσε το ραδιόφωνο του κρατικού ΡΙΚ, το «Μπαρμπαρός», το οποίο διεξάγει παράνομα έρευνες εντός των κυπριακών χωρικών υδάτων, παρέμεινε εκεί για μια ώρα.

Η Λευκωσία αντέδρασε έντονα στην τουρκική πρόκληση. Κυβερνητική πηγή δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει αμέσως σε καταγγελία της 'Αγκυρας στα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ενώση. Ταυτόχρονα, θα επιχειρηθεί συμπερίληψη της τουρκικής προκλητικής συμπεριφοράς στο κείμενο συμπερασμάτων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε..

Ο προεδρεύων της Δημοκρατίας Γιαννάκης Ομήρου επισήμανε ότι αυτή η πρόκληση καταδεικνύει τις προθέσεις της 'Αγκυρας σε σχέση με το Κυπριακό.

Καταδικάζοντας την τουρκική πρόκληση διά του εκπροσώπου Τύπου Πρόδρομου Προδρόμου, ο Δημοκρατικός Συναγερμός τόνισε ότι οι ενέργειες των Τούρκων δεν πρόκειται να αποθαρρύνουν την κυβέρνηση στη συνέχιση του προγράμματος αξιοποίησης του φυσικού αερίου.

Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας Γιώργος Βαρνάβα κάλεσε την κυβέρνηση να αντιδράσει.

www.naftemporiki.gr

(http://www.enkripto.com/2013/12/blog-post_7491.html)

Κυριάκος Μάτσης

Του Λάζαρου Μαύρου

Στα μικρά, στα καθημερινά και στη διαχρονική τους συνέχεια και συνέπεια, φαίνετ’ η ποιότητα κάθε ανθρώπου. Και στις τραμουντάνες της ζωής, η αντοχή, ή μη, του μετάλλου του. Είναι, όμως, κάποια στιγμή σπανιότητας, που ο άνθρωπος ίσως βρεθεί αίφνης να διασταυρώνει τα βήματά του με κείνα της ιστορίας. Εκείνο το κλάσμα δευτερολέπτου, στα 32 π.χ. χρόνια της ζωής του, που συμπίπτει να ‘ναι και το κρίσιμο απειροελάχιστο της αργόσυρτης αιωνιότητας. Κρίσιμο, εκ του κρίνεσθαι: Αν θα πεις το «ναι» ή το «ΟΧΙ». Αν θα ψελλίσεις το «παραδίδομαι», το «συμβιβάζομαι», το «κάτσε να δούμεν ως τζείθε μέρου», ή αν θα βροντοφωνάξεις το Μολών Λαβέ. Η στιγμή, στην επίγεια διέλευση του ανθρώπου, που ο ίδιος συναντιέται με την αιωνιότητα. Για να της δώσει αίφνης τις εισαγωγικές και συνάμα τις τελικές του εξετάσεις. Είναι το κλάσμα δευτερολέπτου που οριστικά και τελεσίδικα μετριέται το πραγματικό μπόι του ανθρώπου. Εκεί, εκείνη τη στιγμή, το μέτρο είναι μόνο ένα. Το ίδιο πάντα. Από τα βάθη των αιώνων ως τη συντέλεια του κόσμου: «Το αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται πάντα με το μέτρο της λευτεριάς. Τίποτ’ άλλο»...

Κρησφύγετο της Ε.Ο.Κ.Α. στο Δίκωμο. Τετάρτη 19η Νοεμβρίου 1958, νωρίς το απόγευμα. Ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις των Εγγλέζων και των Τούρκων αστυνομικών τους, έχουν κυκλωμένο, στην τρύπα κάτω απ’ τη γη τον 32χρονο Κυριάκο Μάτση. Δίοδος για διαφυγή, καμία. Τον καλούν να βγει έξω, να παραδοθεί. Οπλίζει το αυτόματο Μ-3 και τούς απαντά: «Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας»…

Φυσούσε μανιασμένα κείνη την Τετάρτη στο Δίκωμο. Τόσο δυνατά ώστε να πάρει τού Μάτση την απάντηση, όχι μόνο στα πέρατα της οικουμένης, αλλά, προπάντων, σε όλους από εκείνη τη στιγμή τους προσεχείς αιώνες. Τού ‘ριξαν αμέσως χειροβομβίδες και τον σκότωσαν. Επειδή ήξεραν ότι το εννοούσε. Το είχε πει κατάμουτρα, άλλωστε, στον δικό τους τον στρατάρχη, τον σερ Τζων Χάρτινγκ: Γενάρη του ‘56 που τον είχε δεσμώτη στα φρικτά μπουντρούμια της αγγλικής «Γκεστάπο» στην Ομορφίτα. Όπου είχε την αναισχυντία, ο αχρείος, να του προσφέρει 500 χιλιάδες αργύρια για να γίνει καταδότης: «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, Εξοχώτατε, αλλά περί αρετής»! Διότι: Ο γιός της Τζυρκακούς τζιαι του Γριστοφή του Μάτση, που το Παλαιχώρι, απόφοιτος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου, πτυχιούχος Γεωπονικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, άριστος πάντα στα μικρά κι άψογος στα καθημερινά της διαχρονικής συνέπειας, έναν μονίμως του Μιστράλ στίχο απάγγελλε, προετοιμαζόμενος παιδιόθεν για τη 19η Νοεμβρίου 1958: «Αν είναι να πεθάνεις για την Ελλάδα, θεία είν’ η δάφνη. Μια φορά κανείς πεθαίνει»…

Σημερινή
(http://www.enkripto.com/2010/11/blog-post_19.html)