Η προστασία της ΑΟΖ, οι πυραυλάκατοι και η… ζάχαρη του ΔΗΣΥ

Σάββας Ιακωβίδης






21 Δεκεμβρίου 2013

Από κτίσεως κόσμου ισχύουν δύο απαράβατες αρχές: Αν θέλεις ειρήνη, να προετοιμάζεσαι για πόλεμο. Και η ευθύνη ενός σοβαρού κράτους είναι η ασφάλεια της εδαφικής ακεραιότητας και ελευθερίας του έναντι απειλών και κινδύνων. Πώς διασφαλίζονται αυτά; Μόνο με ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. Ζούμε σε έναν άναρχο κόσμο όπου κυριαρχεί το συμφέρον και η δύναμη. Ισχύει αδιατάρακτα το Θουκυδίδειον: Ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος αποδέχεται ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του. Συνεπώς: Δεν μπορεί να ασκηθεί σοβαρή και αποτελεσματική πολιτική και διπλωματία χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις. Διπλωματία χωρίς στρατό είναι ορχήστρα χωρίς μουσικά όργανα. Αυτές είναι διαχρονικές αλήθειες, πικρές μεν, οδυνηρές δε, επειδή απαιτούν σημαντικούς κρατικούς πόρους. Όμως, κανένα κράτος, που οφείλει να υπερασπίσει την υπόσταση και την κυριαρχία του, την ανεξαρτησία και την ελευθερία του δεν δικαιούται να μη διατηρεί ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.

Αυτές οι πραγματικότητες φαίνονται να παραγνωρίζονται από τον συγκυβερνώντα ΔΗΣΥ. Αντιδρά αρνητικά στην απόφαση της κυβέρνησης να αγοράσει από τους Ισραηλινούς δύο πυραυλακάτους για την επιτήρηση της κυπριακής ΑΟΖ. Επικαλείται την οικονομική κρίση για να λαϊκίσει για το γάλα του μαθητή και το ψωμί του φτωχού. Ενώ τα άλλα κόμματα συναινούν ο ΔΗΣΥ διαφωνεί! Ανώτατος αξιωματούχος του, που δεν τόλμησε να πει το όνομά του, σε δηλώσεις του στον «Πολίτη», επικαλείται αναστολή της αγοράς μέχρι να δούμε τι θα φέρει το 2014, λέγοντας ότι δεν έπεσε η ζάχαρη στο νερό, αν το θέμα των πυραυλακάτων και η επισκευή ρωσικών ελικοπτέρων ανασταλεί για μερικούς μήνες. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο τόπος διέρχεται πρωτόγνωρες συνθήκες. Όμως, η ασφάλειά του, η υπεράσπιση των συμφερόντων και του φυσικού πλούτου του, από ποιους θα γίνει; Από… εξωγήινους; Κι αν οι του ΔΗΣΥ νομίζουν ότι θα μας σώσουν οι Ισραηλινοί, κάνουν άγρια μεσάνυχτα.

Η ασφάλεια του τόπου και η υπεράσπισή του έναντι απειλών και κινδύνων θα γίνει μόνον από εμάς. Αλλά πώς; Με τα λόγια; Με τις ανένδοτες φλυαρίες από τα μπαλκόνια της δημαγωγίας; Με μια διπλωματία που πίσω της θα έχει αέρα κουπανιστόν; Με έναν Πρόεδρο που, όταν θα συναντά τον Τούρκο, θα βλέπει απέναντί του τις μεραρχίες του Αττίλα ενώ εκείνος θα έχει στοίβες ανεφάρμοστων ψηφισμάτων; Αν υπάρχουν τρεις τομείς που το κράτος δεν δικαιούται να κάνει αβαρίες είναι η υγεία, η παιδεία και η άμυνα. Ιδιαίτερα η άμυνα. Και δεν εννοούμε μόνο τα οπλικά συστήματα, με τα οποία πρέπει να ενισχυθεί η Εθνική Φρουρά αλλά και τις ανάλογες αμυντικές συμφωνίες και συμμαχίες με φίλες χώρες, αρχίζοντας από την Ελλάδα και το Ισραήλ, καθώς και με τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Να το καταλάβουν, επιτέλους, όλοι: Πουρκουάδες, που διερωτώνται κουτοπόνηρα γιατί χρειαζόμαστε άμυνα, ζαχαρένιοι του ΔΗΣΥ, που τουλάχιστον πρέπει να θυμούνται τις προσπάθειες Κληρίδη-Χάσικου για την άμυνα: Δεν έχουμε άλλη επιλογή από ισχυρές και σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις.

Η Κύπρος βρίσκεται στην πιο ασταθή περιοχή του κόσμου. Η αραβική άνοιξη που κατάντησε βαρύτατος χειμώνας, οι αντιπαραθέσεις των μεγάλων στην Αν. Μεσόγειο και στη Μ. Ανατολή, οι ηγεμονικές φιλοδοξίες της Τουρκίας, η συριακή κρίση, οι επιπτώσεις της συμφωνίας με το Ιράν, τα ενεργειακά και γεωπολιτικά συμφέροντα και οι ασύμμετρες απειλές επιτάσσουν ισχυρή άμυνα για την ασφάλεια του κράτους και την υπεράσπιση της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και των συμφερόντων μας. Άοπλη, αποστρατιωτικοποιημένη Κύπρος σημαίνει ετοιμοθάνατη Κύπρος, βορά και λεία για την Τουρκία. Αυτό θέλουν ο ΔΗΣΥ και οι γνωστοί πουρκουάδες;

ΠΗΓΗ: http://www.efylakas.com/archives/18344

Στην κυπριακή ΑΟΖ εισήλθε το τουρκικό σκάφος "Μπαρμπαρός"

Το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος «Μπαρμπαρός», εισήλθε τα ξημερώματα της Κυριακής στο θαλάσσιο τεμάχιο 3 της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, προκαλώντας την αντίδραση της κυπριακής κυβέρνησης. Όπως μετέδωσε το ραδιόφωνο του κρατικού ΡΙΚ, το «Μπαρμπαρός», το οποίο διεξάγει παράνομα έρευνες εντός των κυπριακών χωρικών υδάτων, παρέμεινε εκεί για μια ώρα.

Η Λευκωσία αντέδρασε έντονα στην τουρκική πρόκληση. Κυβερνητική πηγή δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει αμέσως σε καταγγελία της 'Αγκυρας στα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ενώση. Ταυτόχρονα, θα επιχειρηθεί συμπερίληψη της τουρκικής προκλητικής συμπεριφοράς στο κείμενο συμπερασμάτων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε..

Ο προεδρεύων της Δημοκρατίας Γιαννάκης Ομήρου επισήμανε ότι αυτή η πρόκληση καταδεικνύει τις προθέσεις της 'Αγκυρας σε σχέση με το Κυπριακό.

Καταδικάζοντας την τουρκική πρόκληση διά του εκπροσώπου Τύπου Πρόδρομου Προδρόμου, ο Δημοκρατικός Συναγερμός τόνισε ότι οι ενέργειες των Τούρκων δεν πρόκειται να αποθαρρύνουν την κυβέρνηση στη συνέχιση του προγράμματος αξιοποίησης του φυσικού αερίου.

Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας Γιώργος Βαρνάβα κάλεσε την κυβέρνηση να αντιδράσει.

www.naftemporiki.gr

(http://www.enkripto.com/2013/12/blog-post_7491.html)

Κυριάκος Μάτσης

Του Λάζαρου Μαύρου

Στα μικρά, στα καθημερινά και στη διαχρονική τους συνέχεια και συνέπεια, φαίνετ’ η ποιότητα κάθε ανθρώπου. Και στις τραμουντάνες της ζωής, η αντοχή, ή μη, του μετάλλου του. Είναι, όμως, κάποια στιγμή σπανιότητας, που ο άνθρωπος ίσως βρεθεί αίφνης να διασταυρώνει τα βήματά του με κείνα της ιστορίας. Εκείνο το κλάσμα δευτερολέπτου, στα 32 π.χ. χρόνια της ζωής του, που συμπίπτει να ‘ναι και το κρίσιμο απειροελάχιστο της αργόσυρτης αιωνιότητας. Κρίσιμο, εκ του κρίνεσθαι: Αν θα πεις το «ναι» ή το «ΟΧΙ». Αν θα ψελλίσεις το «παραδίδομαι», το «συμβιβάζομαι», το «κάτσε να δούμεν ως τζείθε μέρου», ή αν θα βροντοφωνάξεις το Μολών Λαβέ. Η στιγμή, στην επίγεια διέλευση του ανθρώπου, που ο ίδιος συναντιέται με την αιωνιότητα. Για να της δώσει αίφνης τις εισαγωγικές και συνάμα τις τελικές του εξετάσεις. Είναι το κλάσμα δευτερολέπτου που οριστικά και τελεσίδικα μετριέται το πραγματικό μπόι του ανθρώπου. Εκεί, εκείνη τη στιγμή, το μέτρο είναι μόνο ένα. Το ίδιο πάντα. Από τα βάθη των αιώνων ως τη συντέλεια του κόσμου: «Το αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται πάντα με το μέτρο της λευτεριάς. Τίποτ’ άλλο»...

Κρησφύγετο της Ε.Ο.Κ.Α. στο Δίκωμο. Τετάρτη 19η Νοεμβρίου 1958, νωρίς το απόγευμα. Ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις των Εγγλέζων και των Τούρκων αστυνομικών τους, έχουν κυκλωμένο, στην τρύπα κάτω απ’ τη γη τον 32χρονο Κυριάκο Μάτση. Δίοδος για διαφυγή, καμία. Τον καλούν να βγει έξω, να παραδοθεί. Οπλίζει το αυτόματο Μ-3 και τούς απαντά: «Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας»…

Φυσούσε μανιασμένα κείνη την Τετάρτη στο Δίκωμο. Τόσο δυνατά ώστε να πάρει τού Μάτση την απάντηση, όχι μόνο στα πέρατα της οικουμένης, αλλά, προπάντων, σε όλους από εκείνη τη στιγμή τους προσεχείς αιώνες. Τού ‘ριξαν αμέσως χειροβομβίδες και τον σκότωσαν. Επειδή ήξεραν ότι το εννοούσε. Το είχε πει κατάμουτρα, άλλωστε, στον δικό τους τον στρατάρχη, τον σερ Τζων Χάρτινγκ: Γενάρη του ‘56 που τον είχε δεσμώτη στα φρικτά μπουντρούμια της αγγλικής «Γκεστάπο» στην Ομορφίτα. Όπου είχε την αναισχυντία, ο αχρείος, να του προσφέρει 500 χιλιάδες αργύρια για να γίνει καταδότης: «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, Εξοχώτατε, αλλά περί αρετής»! Διότι: Ο γιός της Τζυρκακούς τζιαι του Γριστοφή του Μάτση, που το Παλαιχώρι, απόφοιτος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου, πτυχιούχος Γεωπονικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, άριστος πάντα στα μικρά κι άψογος στα καθημερινά της διαχρονικής συνέπειας, έναν μονίμως του Μιστράλ στίχο απάγγελλε, προετοιμαζόμενος παιδιόθεν για τη 19η Νοεμβρίου 1958: «Αν είναι να πεθάνεις για την Ελλάδα, θεία είν’ η δάφνη. Μια φορά κανείς πεθαίνει»…

Σημερινή
(http://www.enkripto.com/2010/11/blog-post_19.html)

Ο Χριστόφιας έστρωσε το χαλί της νέας τουρκικής προέλασης

Tου Λάζαρου Μαύρου

Στόχος η ανατροπή του ψηφίσματος 186/1964
Η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο έλεγχος της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Άγκυρα

Λ Ι Γ Η ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα όσα εκφώνησε, πανηγυρίζοντας με τα παρελαύνοντα στα σκλαβωμένα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας τουρκικά στρατεύματα κατοχής, για την εισβολή του 1974, στην 37η επέτειο του Αττίλα, ο «ομόλογος» του κ. Χριστόφια στις «απευθείας συνομιλίες», «ηγέτης της τ/κ κοινότητας» περιγραφόμενος υπό των «δικοινοτιστών», επικεφαλής της πολιτικής πτέρυγας του Αττίλα, ψευδοπρόεδρος του παράνομου, αποσχιστικού, τουρκικού κατοχικού καθεστώτος, κατ’ ακριβή αντικατοχική ορολογία, ο κ. Ντερβίς Έρογλου. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει, στην αναφορά κι απαίτηση που διατύπωσε ο Έρογλου προς τα Ηνωμένα Έθνη, χαρακτηρίζοντας ως «λάθος την πολιτική των ΗΕ που βασίζεται στις παραμέτρους της απόφασης 186 της 4ης Μαρτίου 1964».

Α Π Ο Τ Ε Λ Ε Ι μια Φράση-Κλειδί:

Του αμετάθετου κι επίμονου στόχου για τον οποίο η Τουρκία,
(α) με ένοπλο βραχίονά της στην Κύπρο την τρομοκρατική ΤΜΤ και τη ζυριχική ΤΟΥΡΔΥΚ, εξαπέλυσε την ένοπλη επίθεση της Τουρκανταρσίας το 1963-64,
(β) προετοίμασε και -αξιοποιώντας το πραξικόπημα της ανθελληνικής χούντας- πραγματοποίησε με πόλεμο τη στρατιωτική εισβολή του 1974,
(γ) εμπεδώνει έκτοτε, ατιμώρητη, τη στρατιωτική κατοχή της στα μισά εδάφη της Κύπρου, και
(δ) αξιοποιώντας τη συμφέρουσα μόνο στους Τούρκους διαδικασία των «διακοινοτικών συνομιλιών» υπό την αιγίδα του ΓΓ του ΟΗΕ, και
(ε) εξυπηρετούμενη κυρίως από την υποχώρηση της ηττημένης ε/κ ηγεσίας στην τουρκική απαίτηση για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία,
προωθεί την κύρια επιδίωξή της για διάλυση κι εξαφάνιση του ελεγχόμενου, νομίμως διεθνώς, από τους Έλληνες Κυπρίους, κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Δ Ι Ο Τ Ι: Το ψήφισμα 186 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που πέτυχε εναντίον της Τουρκανταρσίας ο πρόεδρος της ΚΔ Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, με υπουργό των Εξωτερικών τον Σπύρο Κυπριανού, την 4η Μαρτίου 1964, αποτελεί την ΠΗΓΗ και την έκτοτε διασφάλιση τής διεθνούς νομιμότητας και παγκόσμιας αναγνώρισης του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, εις χείρας ΜΟΝΟΝ της ελληνικής πλειοψηφίας, χωρίς τη συμμετοχή των αποσχισθέντων από τον Δεκέμβριο του 1963 Τουρκοκυπρίων που προέβλεπε η Συμφωνία και το Σύνταγμα Ζυρίχης και Λονδίνου του 1959 - 60.

Απορρίφθηκαν οι τουρκικοί ισχυρισμοί
Μ Ε ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ 186 της 4.3.1964 το ΣΑ/ΟΗΕ απέρριψε τους τουρκικούς ισχυρισμούς ότι η ΚΔ αποτελούσε δήθεν έναν «συνεταιρισμό» της ελληνικής με την τουρκική κοινότητα της Κύπρου και, άρα, εκείνος ο «συνεταιρισμός - κράτος» είχε διαλυθεί με την απόσχιση των Τ/κ το 1963-64.
- Το Ψ.186/64 αποτέλεσε έκτοτε τη μεγαλύτερη ήττα της τουρκικής διπλωματίας.
- Τη σπουδαιότερη ελληνική νίκη στο διεθνές δίκαιο και στις διεθνείς σχέσεις.
- Βάσει της οποίας, το μόνο διεθνώς νόμιμο και αναγνωρισμένο κυπριακό κράτος, η έχουσα αφέντες τούς αποτελούντες την κατά 82% πλειονότητα του λαού, Έλληνες Κυπρίους, Κυπριακή Δημοκρατία, κατέστη από 1ης Μαΐου 2004 και πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ουδέποτε!

Α Π Ο ΤΟ 1964 μέχρι προ της ανόδου του ΓΓ του ΑΚΕΛ κ. Δημ. Χριστόφια στην προεδρία της ΚΔ, ου-δέ-πο-τε δόθηκε στην Τουρκία η παραμικρή λαβή για να επιδιώξει την εκθεμελίωση του Ψηφίσματος 186/64. Την προσέφερε αστόχαστα στην Τουρκία ο Χριστόφιας, την Παρασκευή 23η Μαΐου 2008 με την Κοινή Δήλωσή του (Joint Statement) με τον Ταλάτ, για «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς» και με τις ανόητες κι ανιστόρητες δηλώσεις του περί δήθεν «συνεταιρισμού από το ‘60», που έκαμε αμέσως μετά.

- Ο Χριστόφιας άνοιξε την Κερκόπορτα που -η Τουρκία, ο Ταλάτ πρώτα κι ο Έρογλου στη συνέχεια- επιχειρούν να αξιοποιήσουν εναντίον του πολυτιμότερου για την Κυπριακή Δημοκρατία Ψηφίσματος 186/64…

Η ΑΠΟΚΡΙΣΗ που βρίσκει η Τουρκία στον ΟΗΕ, σε αυτήν της την προσπάθεια, ενώ ήταν αρχικά αρνητική, λόγω των γαλλικών και ρωσικών αντιρρήσεων στη σχετική πρωτοβουλία των ΗΠΑ κατά την ψήφιση του Ψηφίσματος 1818 του ΣΑ/ΟΗΕ της 13.6.08, απέβη θετική με το Ψήφισμα 1930 της 15.6.10 όπου, για 1η φορά, υιοθετήθηκε από το ΣΑ/ΟΗΕ το Joint Statement Χριστόφια - Ταλάτ της 23.5.2008.

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ επί του θέματος προέλαση αποτυπώθηκε εναργέστερα, για 1η φορά, στην Έκθεση του ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν της 24ης Νοεμβρίου 2010. Όπου, εμμέσως πλην σαφώς και -προπάντων- δολίως, αναφέρθηκε σκοπίμως πλαστογραφημένα (ως δήθεν εκκίνηση των «Καλών Υπηρεσιών» των ΓΓ του ΟΗΕ) στο Ψήφισμα 186/64.

- Είχε προηγηθεί η δήλωση που έκανε από την Άγκυρα, μετά τις συνομιλίες του με τον πρόεδρο Γκιούλ, τον πρωθυπουργό Ερντογάν, τον υπ.Εξ. Νταβούτογλου και τον τότε Αρχηγό των Ε.Δ., στρατηγό Μπουγιούκανιτ, στις 19.6.2010 ο Έρογλου: «Η Τουρκία, ως μη μόνιμο μέλος του ΣΑ/ΟΗΕ, στοχεύει να ανοίξει συζήτηση για τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας οι οποίες αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία ως τον νόμιμο εκπρόσωπο του κυπριακού λαού», δήλωσε στη «Χουριέτ» ο Έρογλου.
Δεν άνοιξε το στόμα του

Ε Ν Ω , λοιπόν, και εναντίον του σπουδαιότερου στον ΟΗΕ οχυρού της ΚΔ (του Ψ.186/64) προελαύνουν μεθοδικά οι Τούρκοι κι επί τούτου επιμένει ο «ομόλογος» του κ. Χριστόφια στις συνομιλίες κ. Έρογλου, ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, των «απευθείας συνομιλιών» του ως εκπρόσωπος - ηγέτης της ελληνικής κοινότητας της Κύπρου και των συναντήσεών του με τον ΓΓ του ΟΗΕ, ΟΥΔΕΠΟΤΕ άνοιξε το στόμα του να μιλήσει ονομαστικά και να επιμείνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο στα Ψηφίσματα 541 της 18ης Νοεμβρίου 1983 και 550 της 11ης Μαΐου 1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που έκτοτε (α) καταδικάζουν την ανακήρυξη του τουρκικού ψευδοκράτους, (β) ζητούν την ανάκλησή του και (γ) καλούν τους πάντες να μην προβαίνουν σε πράξεις αναγνώρισης της αποσχιστικής οντότητας.

- Παραβιάζοντας, πανηγυρικά, αμφότερα τα Ψηφίσματα 541/83 και 550/84, ο ΓΓ του ΟΗΕ κ. Μπαν Κι Μουν, συνοδευόμενος από τον κ. Αλ. Ντάουνερ της «Σημαδεμένης Τράπουλας», πραγματοποίησε την 1η στην ιστορία επίσημη παρουσία ΓΓ των ΗΕ στο «προεδρικό μέγαρο» του αποσχιστικού τουρκικού ψευδοκράτους τη Δευτέρα 1η Φεβρουαρίου 2010, για επίσημο γεύμα και συνομιλίες με τον τότε επικεφαλής του ψευδοκράτους Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, περιγελώντας τον κ. Χριστόφια ότι επρόκειτο περί… παρεξηγήσεως!

ΑΥΤΗΝ ακριβώς τη «γραμμή προέλασης» αποφάσισε να εντείνει η Άγκυρα, εναντίον της ΚΔ εντός της ΕΕ, μετά και τα νέα κέρδη που αποκόμισε από τη συνάντηση Χριστόφια - Έρογλου με τον ΓΓ του ΟΗΕ στη Γενεύη της 7ης Ιουλίου 2011, και το «χρονοδιάγραμμα» λύσης μετά τον Οκτώβριο, ώστε ο «Συνεταιρισμός Δύο Συνιστώντων Στέιτς» τής πρωταρχικής συμφωνίας Χριστόφια - Ταλάτ 23ης Μαΐου 2008, και ΟΧΙ η Κυπριακή Δημοκρατία (των «κκούπρους ρουμλάρ»), να… προλάβει να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο 6μηνο του 2012. Ώστε η Τουρκία, διά του νέου «συνεταιριστικού κράτους Τ/κ και Ε/κ», να ελέγξει την προεδρία της ΕΕ…

ΑΥΤΟ ακριβώς το κεντρικό νόημα είχαν κι οι «άγριες» δηλώσεις που έκαμε, παράνομα βρισκόμενος στις σκλαβωμένες περιοχές της Κύπρου, για την 37η επέτειο του Αττίλα, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν. Μετά ακριβώς από τις επίσης «σκληρές» προειδοποιήσεις που είχε κάνει, μια βδομάδα νωρίτερα, ο Τούρκος υπ.Εξ. Νταβούτογλου, στον Επίτροπο Διεύρυνσης της ΕΕ Στέφαν Φούλε την Τετάρτη 13 Ιουλίου, ότι «δεν πιστεύουμε πως η Τουρκία και η Ε.Ε. μπορούν να συνεχίσουν τις σχέσεις τους σε περίπτωση που η ‘‘ε/κ πλευρά’’ αναλάβει την προεδρία της Ε.Ε. πριν από την εξεύρεση λύσης του Κυπριακού», καθώς τα είχε ήδη προαναγγείλει ο ίδιος ο Νταβούτογλου, επισκεπτόμενος παράνομα το ψευδοκράτος το Σάββατο 9η Ιουλίου.

ΟΙ ΒΡΥΧΗΘΜΟΙ Ερντογάν ότι «δεν υπάρχει χώρα που λέγεται Κύπρος, αλλά διοίκηση Κυπρορωμιών και Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου», έχουν προφανέστατο στόχο την παρενόχληση της άσκησης της ευρωπαϊκής προεδρίας από την ΚΔ και την περαιτέρω προώθηση του στόχου ανατροπής του Ψηφίσματος 186/64 στον ΟΗΕ.
Οι «γενναίες προσφορές» του Προέδρου στην Άγκυρα

ΤΟ ΧΑΛΙ στην τουρκική αυτή προέλαση, το έστρωσε στην Άγκυρα με τις «γενναίες προσφορές» του ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας, από το 2008 και εντεύθεν:
- Επιπροσθέτως του «Συνεταιρισμού Δύο Συνιστώντων Στέιτς» που πρόσφερε στους Τούρκους 23.5.2008, η διακήρυξη του «οράματος Χριστόφια» από την τηλεόραση ΡΙΚ την 20ή Ιουλίου 2008, στην 34η επέτειο του Αττίλα, ότι θέλει μια συνεταιρική ομοσπονδία όπου «οι Ελληνοκύπριοι δεν θα είναι οι αφέντες αλλά οι συνέταιροι των Τουρκοκυπρίων»,

- η προσφορά του για τουρκική εκ περιτροπής προεδρία και για σταθμισμένη εξουδετέρωση του ελληνικού 82% από το τουρκικό 18%,

- η διατεταγμένη αποστολή των εκφραστικών οργάνων του κόμματός του, να πείσουν τον λαό «να αποδεχθεί τους συμβιβασμούς που απαιτούνται, είτε αυτοί αφορούν τον αριθμό των εποίκων που θα παραμείνουν στην περίπτωση λύσης είτε αυτοί αφορούν τον διαμοιρασμό εξουσίας, [για] μια συνολική διευθέτηση με αρκετούς συμβιβασμούς που προδιαγράφει η λύση ΔΔΟ», όπως έγραφε η προεδρική «Χαραυγή» στις 9.7.2011, εξηγώντας τις υποχρεώσεις που ανέλαβε έναντι του ΓΓ του ΟΗΕ και του Έρογλου ο Χριστόφιας στη Γενεύη δύο μέρες νωρίτερα,

- αυξάνουν την τουρκική αυτοπεποίθηση ότι πλησιάζει η ώρα να επιτύχει η Άγκυρα τον στόχο που δεν στάθηκε ικανή η Τουρκανταρσία του 1963-64 και το Δίδυμο Κακούργημα του 1974 να της προσφέρει:

Τ Η Ν ΑΝΑΤΡΟΠΗ του Ψηφίσματος 186/64, τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από… «ένα κράτος διζωνικό και δικοινοτικό, βασισμένο στην πολιτική ισότητα των δύο συνιστώντων κρατιδίων», όπως είπε, σχεδόν… ακελιστί, ο Νταβούτογλου 9.7.2011!

Η Σημερινή

(http://www.enkripto.com/2011/07/blog-post_26.html)

Ξεθωριασμένη Γαλανόλευκη

Του Λάζαρου Μαύρου

Στον Απόστολο Ανδρέα, στο Πλατύ Αγλαντζιάς, τελείται σήμερα το 18ο Εθνικό Μνημόσυνο του αγωνιστή τής λευτεριάς Θεόφιλου Γεωργιάδη. Πληρωμένοι πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, με απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, δολοφόνησαν με πέντε σφαίρες, το βράδυ της Κυριακής 20ής Μαρτίου 1994, έξω από το σπίτι του τον Θεόφιλο, 37χρονο εκπρόσωπο τής τότε κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν, λειτουργό τού Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της ΚΔ, έφεδρο υπολοχαγό των ΛΟΚ, σύζυγο της Ελένης Κωστή και πατέρα τριών ανήλικων τότε υιών, του Χαράλαμπου 13χρ., του Χρίστου 8χρ. και του Θοδωρή 1χρ.

Θυσιάστηκε σ’ έναν σκληρό, ανελέητο αγώνα ο οποίος στόχευε στη σύμπηξη τής αγωνιστικής εθνικοαπελευθερωτικής συμμαχίας ανάμεσα στον Ελληνισμό από τη μια και το ένοπλα αγωνιζόμενο κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα απ’ την άλλη. Έπεσε μαχόμενος αγωνιστής σε εποχές που ο Ελληνισμός, αντί για αντικατοχικό αγώνα, σερνόταν (κι εξακολουθεί να σέρνεται) σε διαδικασίες Διζωνικής, Δικοινοτικής, Ομοσπονδιακής συνθηκολόγησης με τους Τούρκους κατακτητές. Υπήρξε, από το 1987 μέχρι το 1994, ένθερμος κι αποτελεσματικός αγωνιστής, μονίμως στο στόχαστρο των δολοφόνων τού τουρκικού κράτους, σε μια πατρίδα, την Κύπρο, κι ένα έθνος, το Ελληνικό, όπου οι ηγέτες και τα κόμματά, αντί για αγώνα, επέμεναν στις «διακοινοτικές» συνομιλίες προσαρμογής στις διζωνικές απαιτήσεις των Τούρκων.

Δολοφονήθηκε ο Θεόφιλος, με διαταγή τού τουρκικού κράτους, αμέσως μετά που ο ίδιος, ως πρωτεργάτης, πέτυχε, δυο βδομάδες πριν τον σκοτώσουν, τη συγκρότηση τού 1ου Διεθνούς Συνεδρίου για το Κουρδικό στις Βρυξέλλες, που στόχευε στη διεθνοποίηση και πολιτικοποίηση του κουρδικού αγώνα. Οι ενδογενείς ανεπάρκειες του κουρδικού κινήματος απ’ τη μια και τα Ηττημένα (υποτελή) Μυαλά του Ελληνισμού (επί Σημίτη - Πάγκαλου) στην Αθήνα από την άλλη, οδήγησαν, πέντε χρόνια αργότερα, στην επαίσχυντη παράδοση του αρχηγού του κουρδικού κινήματος, απ’ την ελλαδική πρεσβεία της Κένυας στους Τούρκους απεσταλμένους του Ετζεβίτ.

Σκεπασμένος με μια ξεθωριασμένη Γαλανόλευκη ήταν το 1994 το φέρετρο του Θεόφιλου Γεωργιάδη στην κηδεία του. Την είχαν μεταφέρει οι συναγωνιστές του απ’ τα Φυλακισμένα Μνήματα: Ξεθώριασε ανεμίζοντας χρόνια στον ιστό τών Μιχαλάκη Καραολή, Ανδρέα Δημητρίου, Ανδρέα Ζάκου, Χαρίλαου Μιχαήλ, Ιάκωβου Πατάτσου, Στέλιου Μαυρομμάτη, Ανδρέα Παναγίδη, Μιχάλη Κουτσόφτα, Μάρκου Δράκου, Γρηγόρη Αυξεντίου, Ευαγόρα Παλληκαρίδη, Στυλιανού Λένα και Κυριάκου Μάτση της ΕΟΚΑ…

www.sigmalive.com
(http://www.enkripto.com/2012/03/blog-post_9635.html)
 

Εις Οιωνός Κάκιστος!

Του Λάζαρου Μαύρου

Τρεις λέξεις πίσω από τις οποίες αποκρύπτεται σκοπίμως και δολίως η ασύστολη εξαπάτηση των πολιτών. Με δράστες τους διαδοχικώς κυβερνώντες, στην ιερή υπόθεση της Αμυντικής Θωράκισης. Είναι οι λέξεις «εκσυγχρονισμός» και «αναδιοργάνωση - αναβάθμιση» της Εθνικής Φρουράς. Εδώ και μιαν ακριβώς δεκαετία 2002 - 2013, μ’ ελάχιστες, παροδικές, μάταιες και θνησιγενείς εξαιρέσεις, ροκανίζεται επαναληπτικά, ξηλώνεται συστηματικά, αποδυναμώνεται ουσιαστικά η δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ελληνισμού να αντιτάξει επαρκώς αποτρεπτική ένοπλη άμυνα, στη διαρκώς ενισχυόμενη τουρκική στρατιωτική απειλή. Οι διαδοχικώς κυβερνήσαντες έχουν καταντήσει την άμυνα του τόπου σε τέτοιο χάλι ώστε:

Ελάχιστα διαφέρει από τα παραμελημένα, παρατημένα, χορταριασμένα, εγκαταλελειμμένα ή και κατεδαφισμένα πυροβολεία και πολυβολεία της ΕΦ στις ακτές της Κερύνειας του Ιουλίου 1974, που ούτε καν εκείνα επέτρεψε εγκαίρως να επανδρωθούν στις 19.7.74, η Χούντα των προδομένων κυπριακών Θερμοπυλών...

Οι διαδοχικώς κυβερνώντες, αφ’ ενός, λεηλάτησαν και διασκόρπισαν ληστρικώς τα Ιερά Χρήματα του λαού στο Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης. Κουτσούρεψαν τη μαχητική ικανότητα και την πολεμική ετοιμότητα της ΕΦ, αφ’ ετέρου. Και μετέτρεψαν τον χώρο και το προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων σε πεδίο αχαλίνωτου οργιασμού του πελατειακού συστήματος της πρωταίτιας Κομματοκρατίας. Με πρωτεύθυνον γι’ αυτά, τον εκάστοτε Υπουργό Άμυνας. Και κομπάρσους τους κομματικούς τής κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας.

Τώρα η απάτη κλιμακώνεται. Με το ίδιο πάντα πρόσχημα = δόλο. Του δήθεν εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης, που υπόσχεται [σ.σ. για να καλλιεργεί και ν’ αφιονίζει συστηματικά τη φυγοστρατία] τη μείωση της στρατιωτικής θητείας, τη διάλυση στρατιωτικών μονάδων, τη «ριζική» εξάρθρωση της εφεδρείας. Την τελειωτική, δηλαδή, εξάλειψη της δυνατότητας προβολής, έγκαιρης, αξιόπιστης, πειστικής και αποτελεσματικής Αποτρεπτικής Ένοπλης Ισχύος, απέναντι στα μονίμως πανέτοιμα για ανάληψη επιθετικών επιχειρήσεων τουρκικά στρατεύματα κατοχής.

Δεν είναι τυχαίο. Ο Θεός δεν είναι… καμηλάρης: Οι πρώτοι - πρώτοι Υπουργοί τής άθλιας, εδώ κι εν Αθήναις, Κομματοκρατίας που πήγαν φυλακή, είναι οι διατελέσαντες Υπουργοί Άμυνας. Σαφές μήνυμα Νεμέσεως στους επίορκους παραβάτες του προγονικού όρκου «ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά». Αλλά και κάκιστος οιωνός για όλους τους πολίτες: Όσο εσείς ανέχεστε την αχαλίνωτη Κομματοκρατία και τους Υπουργούς - δράστες τής Εξαπάτησης, να καταστρέφουν ατιμώρητοι την άμυνα, τόσο κι εσείς ευθύνεστε που ο Αττίλας θα ξαναβρεί, όπως στις 20 Ιουλίου 1974 στην Κερύνεια, χορταριασμένα τα πυροβολεία…



ΠΗΓΕΣ: http://www.enkripto.com/2013/10/blog-post_5000.html, Σημερινή

Σύμβουλος Αναστασιάδη ο Μακάριος Δρουσιώτης..

Του Λάζαρου Μαύρου

Χρειάστηκαν μόνο 19 μέρες..

Το πρωί της Κυριακής 24ης Φεβρουαρίου 2013, όταν διεξαγόταν από 06:00 ο 2ος γύρος των προεδρικών εκλογών, ο υπογράφων, βέβαιος ων για την εκλογική νίκη που προσέφεραν οι άοκνες προσπάθειες μιας πενταετίας των Χριστόφια-ΑΚΕΛ στον Αναστασιάδη -με Ιφιγένεια εν Αυλίδι τον κ. Στ. Μαλά (εάν τον ενθυμείστε)-, συνέγραψε ώρα 9:23πμ, όπως βεβαιώνει ο ημέτερος ηλεκτρονικός υπολογιστής, δηλαδή πολλές ώρες πριν υπάρξουν τ’ αποτελέσματα των εκλογών, το άρθρο υπό τον τίτλο «1η κατά Νικάρχου» (εκ του Νίκος+άρχω) που δημοσιεύτηκε την επόμενη μέρα, Δευτέρα 25.2.2013 στη στήλη.

Έγραφε και τα εξής: «Ψες [ο κ. Αναστασιάδης] ανήλθε στον προεδρικό θώκο, θρόνο εκλελεγμένου οιονεί μονάρχη 5ετούς προεδρίας. Πολλοί εξ εκείνων που αρέσκονται να τρέφουν ευσεβείς πόθους και διακατέχονται από λίγες ή πολλές, μόνιμες ή προσωρινές αυταπάτες, είναι ήδη πρόθυμοι να του παράσχουν πίστωση χρόνου, να δοκιμαστεί κυβερνώντας, με τις ευχές και τις προσευχές ότι, κηδόμενος της υστεροφημίας του, δεν θα επιδεινώσει, τουλάχιστον, την κατάσταση. Τέτοιου είδους αυταπάτες δεν τρέφει η στήλη, η οποία μαστιγώνεται παλαιόθεν νυχθημερόν απ’ τη μόνιμη πίκρα του εθνικού μας ποιητή, «δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ και ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε». Η πολιτική ιστορία του κ. Αναστασιάδη, κατά τη δική μας αντίληψη, τον αναδεικνύει «από χέρι» επικίνδυνο Πρόεδρο. Ο θρόνος ο ίδιος εμπεριέχει τον επιπρόσθετο κίνδυνο εμφανίσεως και του Συνδρόμου της Ύβρεως. Προέχει, όθεν, κατεπείγον το καθήκον και άμεση η ανάγκη ανάληψης αποστολής για την εξαρχής καθημερινή, αυστηρή παρακολούθησή του. Για την ανακοπή του εν εξουσία πλέον πιθανού υποτροπιασμού του» («Ειρήσθω 25 Φεβ.2013)…

Πέμπτη 7 Μαρτίου, με τίτλο «Ούτε καν 89 μέρες;» η στήλη έγραφε και τα εξής: «Χρειάστηκε 89 μόνο μέρες αφότου είχε εκλεγεί ο αυτοδιαφημιζόμενος ως «πρόεδρος δίκαιης λύσης» [Δ.Χριστόφιας] για ν’ αποδειχθεί η εξαπάτηση του εκλογικού σώματος με την οποία έλαβε στον 2ο γύρο των εκλογών 24.2.2008, τις νικητήριες τότε ψήφους ΔηΚο και ΕΔΕΚ: Παρασκευή 23 Μαΐου 2008 πήγε και δώρισε στους Τούρκους τον «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς» […] Ενδεχομένως δεν θα χρειαστούν ούτε καν 89 μέρες για ν’ αποδειχθεί -ό μη γένοιτο- ότι κι ο «πρόεδρος εθνικής σωτηρίας» [Ν. Αναστασιάδης] θα έχει καταντήσει «πρόεδρος εθνικής συμφοράς» («Ειρήσθω 7 Μαρ.2013)...

Χθες , 19 μέρες από την εκλογή Αναστασιάδη, δημοσιεύτηκε ότι ο ΠτΔ διόρισε στο Προεδρικό (και) τον δημοσιογράφο της εφημερίδας «Πολίτης» Μακάριο Δρουσιώτη με «ειδικά καθήκοντα, τόσο στον τομέα ενημέρωσης όσο και στον τομέα των μελετών» κι ότι «η επιλογή ήταν του κυβ. εκπροσώπου Χρ. Στυλιανίδη, που έγινε αποδεκτή χωρίς 2η σκέψη από τον πρόεδρο Αναστασιάδη» («Π» 15.3.2013). Με κυβέρνηση, λοιπόν, Αναστασιάδη -Στυλιανίδη - Δρουσιώτη, πόσοι τρέφουν ακόμα ψευδαισθήσεις;

ΠΗΓΕΣ:  www.sigmalive.com, www.enkripto.com

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: http://magarios.blogspot.com/

Αποδέχτηκε ο Ερογλου το κοινό ανακοινωθέν, ξεκινούν συνομιλίες

Στις αρχές της επόμενης εβδομάδας θα ξεκινήσουν και πάλι οι συνομιλίες για το Κυπριακό καθώς όπως μεταδίδουν τα κυπριακά μέσα ενημέρωσης ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου αποδέχθηκε το κοινό ανακοινωθέν, το οποίο ήταν η προαπαιτούμενο για να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον κύπριο πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη.

Όπως έγινε γνωστό ο Ντερβίς Έρογλου έκανε αποδεκτό το προσχέδιο του κοινού ανακοινωθέντος, μετά από συνάντηση που είχε το απόγευμα με τα τουρκοκυπριακά κόμματα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» και το «sigmalive», το βράδυ της Παρασκευής με μια λιτή ανακοίνωση, το λεγόμενο προεδρικό στα κατεχόμενα, ανακοίνωσε ότι επήλθε συμφωνία επί του κοινού ανακοινωθέντος.

Όπως μεταδίδεται στα κατεχόμενα, στη γραπτή ανακοίνωση αναφέρεται ότι «η τουρκοκυπριακή πλευρά και η ελληνοκυπριακή έφτασαν σε συμφωνία στο κείμενο του κοινού ανακοινωθέντος που ετοιμάσθηκε για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων». «Η διαδικασία των συνομιλιών προγραμματίζεται να ξεκινήσει αρχές της εβδομάδας», αναφέρει.

Από νωρίς την Παρασκευή είχε υπάρξει κινητικότητα ενώ διπλωματικές πηγές, που επικαλούταν το ΑΜΠΕ, ανέφεραν ότι την Δευτέρα ή την Τρίτη αναμένεται να πραγματοποιηθεί συνάντηση του προέδρου Αναστασιάδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Έρογλου και να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις.

Τηλεφωνική επικοινωνία Μπάιντεν - Αναστασιάδη

Επίσης, όπως μετέδωσε το ΑΜΠΕ, είχε προηγηθεί, το βράδυ της Παρασκευής τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν με τον κ. Νίκο Αναστασιάδη.

Κατά την διάρκεια της συνομιλίας τους ο αμερικανός αντιπρόεδρος εξέφρασε την «αταλάντευτη υποστήριξη» των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για «μια δίκαιη και βιώσιμη λύση για την επίτευξη της επανένωσης της Κύπρου σε μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία» .

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν τηλεφώνησε στον Κύπριο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη και «εξέφρασε την εκτίμησή του για τη Δημοκρατία της Κύπρου, ως βασικό εταίρο σε μια περιοχή ζωτικής σημασίας».

Μάλιστα στην ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, τονίζεται ότι ο αντιπρόεδρος επανέλαβε τη δέσμευσή των ΗΠΑ για την εμβάθυνση της συνεργασίας με την Κύπρο και την προώθηση των αμοιβαίων συμφερόντων των δύο μερών.

Στην ίδια ανακοίνωση τονίζεται ότι οι ΗΠΑ προσβλέπουν στη διερεύνηση νέων ευκαιριών για την προώθηση της οικονομικής ανάκαμψης και ανάπτυξης της Κύπρου, που θα φέρει την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ευημερία στο νησί και στην περιοχή.

Σημειώνεται ότι ο κύπριος ηγέτης κατά τη συνάντηση που είχε την Παρασκευή στο Μέγαρο Μαξίμου με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά είχει δηλώσει ότι από τις μέχρι στιγμής διεργασίες ενδέχεται σύντομα να υπάρξει συμφωνία για μια κοινή διακήρυξη.

Ωστώσο είχε διευκρινίσει ότι αυτό δεν αποτελεί λύση αλλά θέτει τις παραμέτρους στις οποίες πρέπει να κινηθούν οι δύο πλευρές, αλλά και η Τουρκία προκειμένου να επιτευχθεί μια λύση που θα γίνεται αποδεκτή και από τους Ελληνοκύπριους, χωρίς να παραγνωρίζει τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων.

www.naftemporiki.gr

ΠΗΓΗ: http://www.enkripto.com/2014/02/blog-post_8.html

Τουρκία: Νέα σοβαρά επεισόδια στην πλατεία Ταξίμ

Νέα επεισόδια σημειώθηκαν το Σάββατο στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, όπου η τουρκική αστυνομία έκανε χρήση εκτοξευτήρων νερού και δακρυγόνων για να διαλύσει εκατοντάδες ανθρώπους που διαμαρτύρονταν εναντίον των νέων ελέγχων στο Ίντερνετ.

Οι νέες εξουσίες που εγκρίθηκαν αυτή την εβδομάδα από το τουρκικό κοινοβούλιο, μόλις εγκριθούν και από τον πρόεδρο, θα επιτρέπουν στις αρχές να μπλοκάρουν ιστότοπους μέσα σε λίγες ώρες. Η αντιπολίτευση καταγγέλλει πως τα σχέδια αυτά εντάσσονται στην προσπάθεια της κυβέρνησης να συγκαλύψει το σκάνδαλο διαφθοράς.

Περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ταξίμ φωνάζοντας «Κάτω τα χέρια από το Ίντερνέτ μου». Ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας εμπόδισαν την είσοδο του πλήθους στην πλατεία και χρησιμοποίησαν εκτοξευτήρες νερού για να το απωθήσουν προς τη μεγάλη πεζοδρομημένη λεωφόρο Ιστικλάλ, ενώ οι διαδηλωτές έριχναν πυροτεχνήματα προς τους αστυνομικούς.

Ο νέος νόμος επιτρέπει στην κυβερνητική αρχή που είναι αρμόδια για τις τηλεπικοινωνίες (TIB) να μπλοκάρει, χωρίς την παραμικρή απόφαση της δικαιοσύνης, οποιονδήποτε ιστότοπο στο Ίντερνετ περιέχει πληροφορίες που «προσβάλλουν την ιδιωτική ζωή» ή θεωρείται πως συνιστούν διακριτική μεταχείριση ή πως είναι προσβλητικές.

Η TIB θα μπορεί επίσης να απαιτεί από τους πάροχους πρόσβασης οποιαδήποτε πληροφορία για τους ιστότοπους που επισκέπτεται ένας χρήστης και να τους αποθηκεύει για δύο χρόνια.

Οι αντίπαλοι του νομοσχεδίου κάλεσαν ομόφωνα τον αρχηγό το κράτους Αμπντουλάχ Γκιούλ να μην το υπογράψει και να το αναπέμψει στο κοινοβούλιο.

www.naftemporiki.gr

ΠΗΓΗ:  http://www.enkripto.com/2014/02/blog-post_8831.html

Στα δικαστήρια Τουρκία και Ιράν για το φυσικό αέριο!

Ό,τι και να γραφτεί για την Τουρκία, δεν μπορεί ποτέ κανείς να είναι σίγουρος πως ισχύει! Ενώ το τελευταίο διάστημα σοβαροί αναλυτές μιλούν για προσέγγιση ανάμεσα στις δυο χώρες στο γεωπολιτικό επίπεδο, έρχεται η ακόλουθη είδηση και τα θέτει όλα σε αμφιβολία!
Η είδηση αφορά τη διένεξη των δυο χωρών για την τιμή στην οποία προμηθεύεται η Τουρκία ιρανικό φυσικό αέριο. Αν και δεν υπάρχουν επίσημες ανακοινώσεις επ’ αυτού, δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου μιλούν για 490 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα, μια τιμή η οποία είναι όντως υψηλή.
Ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Τανέρ Γιλντίζ, πιστεύει ότι η Τουρκία θα πετύχει να της επιστραφεί ποσό 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με τους Ιρανούς να απαντούν ότι οι τουρκικές κινήσεις δεν θα οδηγήσουν πουθενά. Τις σχέσεις των δυο χωρών στον συγκεκριμένο τομέα διέπει συμφωνία του 1996 και προβλέπεται παροχή 10 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου.
Το 2012 η Τουρκία κατόρθωσε να παραλάβει 7,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα του αγαθού, ενώ το 2013 η αξία των τουρκικών εισαγωγών ανήλθε 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με δηλώσεις του Γιλντίζ. Κατηγορεί το Ιράν, που ανταπαντά ότι έχει επενδύσει δισεκατομμύρια για την αύξηση της πίεσης και τη βελτίωση των υποδομών.

ΠΗΓΗ: http://www.defence-point.gr/news/?p=96571

Διζωνικότητα σημαίνει παρεκκλίσεις: Η τουρκική πλευρά ερμηνεύει τα πάντα με το δικό της φακό

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Η τουρκική πλευρά συνδέει το θέμα των παρεκκλίσεων από το κοινοτικό κεκτημένο με τη διζωνικότητα. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, οι Τούρκοι θεωρούν πως η διασφάλιση της διζωνικότητας συνδέεται με την αποδοχή παρεκκλίσεων από κεκτημένο. Η απάντηση της ελληνοκυπριακής πλευράς επί του θέματος τούτου είναι πως η εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου θα πρέπει να γίνεται σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας.
Οι δυο διαπραγματευτές, Ανδρέας Μαυρογιάννης και ο Κουντρέτ Οζερσάι συναντήθηκαν χθες πλαισιωμένοι από τις διαπραγματευτικές τους ομάδες και στην παρουσία των εκπροσώπων των Ηνωμένων Εθνών. Η συνάντηση κράτησε σχεδόν τρεις ώρες και όπως προκύπτει και από τις δημόσιες τοποθετήσεις του κ. Οζερσάι, το θέμα της διακυβέρνησης θα συζητηθεί παράλληλα με το περιουσιακό..
Ο Κουντρέτ Οζερσάι σε δηλώσεις του στον παράνομο Μπαϊράκ μετά το τέλος της συνάντησης, είπε πως έθεσε ζητήματα που εγέρθηκαν την περασμένη Παρασκευή για το κεφάλαιο της Διακυβέρνησης, όπως τον τρόπο εκλογής της ομοσπονδιακής διοίκησης, πώς θα λαμβάνονται οι αποφάσεις για τις ομοσπονδιακές νομοθεσίες, «σχετικά με την ομοσπονδιακή δικαιοσύνη υπάρχει εξάλλου σε μεγάλο βαθμό μια προσέγγιση». Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο, ο Οζερσάι είπε πως  «είναι σχεδόν τελειωμένο θέμα, αλλά ρωτήσαμε τι σκέφτονται. Επιπλέον στο θέμα των αρμοδιοτήτων που θα είναι στη λίστα του ομόσπονδου κράτους, γίνεται αντιληπτό ότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις». Δεν μπόρεσαν, πρόσθεσε, να διαμορφώσουν όλα αυτά τα θέματα και οι Ε/κ ζήτησαν κάποιο χρόνο.
Η «ε/κ διοίκηση», συνέχισε, πρότεινε όπως επιπροσθέτως του κεφαλαίου Διακυβέρνηση και Διαμοιρασμός Εξουσίας συζητηθεί με τρόπο που να συνδέεται με αυτό και το περιουσιακό, πράγμα το οποίο η τ/κ πλευρά – όπως είπε – αποδέχθηκε και τα δύο θέματα θα συζητηθούν την ίδια στιγμή. Για το περιουσιακό, ο κ. Οζερσάι ανέφερε ότι η τ/κ πλευρά έχει δηλώσει τη θέση της στην κοινή γνώμη δεκάδες φορές πριν.
«Δηλαδή, εξηγήσαμε τα κριτήρια επιστροφής, ανταλλαγής και κάποιες άλλες προτάσεις μας. Και η ε/κ πλευρά εάν θέλει μπορεί να θέσει τις σκέψεις της για το περιουσιακό με τρόπο που θα συνδέεται με το εδαφικό, γενικά υπάρχει μια τέτοια τάση, όπως γνωρίζετε. Δεν υπάρχει λόγος να το κρύβουμε αυτό. Αλλά όλοι μας γνωρίζουμε ότι  παρά το ότι θα συζητηθεί το εδαφικό, το θέμα του χάρτη και των αριθμών θα συζητηθεί στο τελευταίο στάδιο. Γι’ αυτό εάν θέλουν να μοιραστούν μαζί μας τις σκέψεις τους σχετικά με το περιουσιακό με τρόπο που να συνδέεται με το εδαφικό, εκτός του χάρτη και των αριθμών, θα τους ακούσουμε. Θα θέσουμε και τις δικές μας θέσεις για το περιουσιακό».
Παραιτήθηκε ο Χρ. Κληρίδης
Το μέλος της ομάδας νομικών της διαπραγματευτικής ομάδας, Χρίστος Κληρίδης έχει υποβάλει την παραίτησή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο κ. Κληρίδης, σε δηλώσεις του χθες στο Ράδιο Πρώτο είπε πως διαφώνησε με το περιεχόμενο του κοινού ανακοινωθέντος και διαβίβασε γραπτώς τις απόψεις του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Συζήτησαν την ουσία
Για τη χθεσινή συνάντηση των διαπραγματευτών, ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, Μισέλ Μποναρντό, είπε πως οι δυο πλευρές στο Κυπριακό έχουν εισέλθει σε ουσιαστικές συζητήσεις. Σύμφωνα με τον κ. Μποναρντό, ο Ε/κ διαπραγματευτής Ανδρέας Μαυρογιάννης και ο Τ/κ διαπραγματευτής Κουντρέτ Οζερσάι, «ολοκλήρωσαν την ανταλλαγή απόψεων πάνω σε θέματα διαδικασίας και ξεκίνησαν ουσιαστικές συζητήσεις πάνω σε θέματα που σχετίζονται με διάφορα κεφάλαια», ανέφερε. Σύμφωνα με τον κ. Μποναρτό, η συζήτηση θα συνεχιστεί σε συνάντηση που θα έχουν την Τρίτη, 4 Μαρτίου.
Μήνυμα στους «γείτονες»
Ο κατοχικός  ηγέτης Ντερβίς Έρογλου δήλωσε χθες ότι η τ/κ πλευρά κάνει ό,τι είναι δυνατό προς την εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό, προσθέτοντας ότι «δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην επιτευχθεί συμφωνία εφόσον και η ε/κ πλευρά επιδείξει την ίδια βούληση και λειτουργήσει λαμβάνοντας υπόψη το ότι υπάρχουν δύο ξεχωριστοί λαοί στην Κύπρο».
«Ελπίζουμε οι γείτονες μας να επιδείξουν την ίδια βούληση και να σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο στο τραπέζι των συνομιλιών, καταβάλλοντας προσπάθεια για μια συμφωνία» δήλωσε στο πλαίσιο συνάντησης που είχε στα κατεχόμενα με αντιπροσωπεία του συνδέσμου συγγενών πεσόντων και βετεράνων πολέμου. Για να προσθέσει ότι το Κυπριακό έχει παραμείνει άλυτο για πολύ καιρό και πως ο κόσμος έχει ανησυχίες για το μέλλον, και ότι είναι καιρός ο κόσμος να μάθει τι πρόκειται να γίνει και να σταματήσει να διερωτάται για το μέλλον.

ΠΗΓΗ: http://mignatiou.com/2014/02/dizonikotita-simeni-parekklisis-i-tourkiki-plevra-erminevi-ta-panta-me-to-diko-tis-fako/

Το έγκλημα των Νεότουρκων κατά της ανθρωπότητας και η γενοκτονία των Αρμενίων

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ
 
Προσφάτως η έγκυρη Εταιρεία Μεσανατολικών Σπουδών (MESA) των ΗΠΑ απέδωσε τον τίτλο του βιβλίου της χρονιάς στο έργο του Τούρκου καθηγητή στο πανεπιστήμιο Κλαρκ της Μασσαχουσέτης, Τανέρ Ακσάμ, «The Young Turks Crime against Humanity: The Armenian Genocide and Ethnic Cleansing in the Ottoman Empire» (Princenton University Press, 2012).
Ανακοινώνοντας το σκεπτικό της επιβράβευσης του βιβλίου, η Εταιρεία Μεσανατολικών Σπουδών δήλωσε ότι «πρόκειται για την πιο ισχυρή θέση της ιστοριογραφίας που υπήρξε μέχρι σήμερα σχετικά με την Αρμενική Γενοκτονία και συνεπώς αποτελεί ένα έργο με μεγάλη επιρροή.»
Με τον Τανέρ Ακσάμ είχαμε ασχοληθεί και παλαιότερα με αφορμή την έκδοση στα ελληνικά του βιβλίου του «Μία Επαίσχυντη Πράξη» (Εκδόσεις Παπαζήση, 2007). Στο νέο του βιβλίο παρουσιάζει άγνωστα στοιχεία από περίπου 600 απόρρητα οθωμανικά έγγραφα, καταδεικνύοντας με πρωτοφανή λεπτομέρεια ότι η Γενοκτονία κατά των Αρμενίων και η εκδίωξη των Ελλήνων κατά την ύστερη περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχε ως αποτέλεσμα μέσα από την επίσημη κρατική πολιτική, η αυτοκρατορία να απαλλαγεί από τους χριστιανούς υπηκόους της.
Η παρουσίαση όλου αυτού του πρωτογενούς υλικού, το οποίο μέχρι σήμερα ήταν απρόσιτο στους ερευνητές σε συνδυασμό με την εμπειρία και την ανάλυση του συγγραφέως καθιστά αυτό το εγκυρότερο μέχρι σήμερα έργο του Ακσάμ, την πιο εμβριθή εργασία για τη γραφειοκρατική μηχανή της Οθωμανικής Τουρκίας καταδεικνύοντας πως μια ετοιμοθάνατη αυτοκρατορία αγκάλιασε τη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση.
Παρά το ότι οι βίαιοι εκτοπισμοί και εκκαθαρίσεις των Αρμενίων καταδικάσθηκαν διεθνώς το 1915 ως «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και του πολιτισμού», η «οθωμανική κυβέρνηση ξεκίνησε μία πολιτική άρνησης την οποία εξακολουθεί να συντηρεί και η σύγχρονη Τουρκία. Η υπόθεση για την «επίσημη ιστορία» της Τουρκίας στηρίζεται σε έγγραφα από τα οθωμανικά αρχεία, στα οποία η πρόσβαση ήταν περιορισμένη σε μεγάλο βαθμό μέχρι προσφάτως. Είναι αυτές τις πηγές που χρησιμοποιεί σήμερα ο Ακσάμ για να ανατρέψει την επίσημη τουρκική αφήγηση. Τα έγγραφα που παρουσιάζονται στο βιβλίο μαρτυρούν μία καθυστερημένη χρονικά οθωμανική πολιτική εκτουρκισμού, ο στόχος της οποίας δεν ήταν λιγότερος από το ριζικό δημογραφικό μετασχηματισμό της Ανατολίας.
Αν το βασικό ερώτημα στο προηγούμενο βιβλίο, «Μία Επαίσχυντη Πράξη», πάνω στο οποίο ο συγγραφέας στήριξε την μεθοδολογία ήταν εάν υπάρχουν αποδείξεις ότι από πλευράς των Οθωμανικών Αρχών υπήρξε πρόθεση και κεντρικός σχεδιασμός για συνολική ή μερική καταστροφή των Αρμενίων υπηκόων της αυτοκρατορίας, στο νέο του και εν λόγω βιβλίο προχωρά ένα βήμα πιο μπροστά ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τα συμπεράσματα του πρώτου.
Η επίσημη τουρκική θέση είναι ότι ο θάνατος εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων (οι τουρκικές εκτιμήσεις κυμαίνονται από 300.000 έως 600.000) ήταν ένα τραγικό αλλά μη σκόπιμο επακόλουθο του πολέμου. Το επιχείρημα αυτό στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι οι οθωμανικές πηγές δεν περιέχουν στοιχεία που να υποδεικνύουν διατεταγμένη και στοχευμένη πολιτική εξαφάνισης. Η συστηματική και σε βάθος έρευνα του Ακσάμ υποστηρίζει το αντίθετο.
Το βιβλίο αυτό πέραν του ότι διαφοροποιείται από τη συγκεκριμένη παράδοση της τουρκικής ιστοριογραφίας έχει δύο στοιχεία που το καθιστούν μοναδικό. Πρώτον ότι είναι γραμμένο από Τούρκο και δεύτερον ότι επιδίδεται στην πλέον εκτεταμένη και πρωτοφανή έως σήμερα χρήση οθωμανικού αρχειακού υλικού γύρω από το Αρμενικό Ζήτημα, σε συνδυασμό με την εξαντλητική χρήση της μέχρι τούδε βιβλιογραφίας.
Με την εξαντλητική χρήση κάθε σημαντικού στοιχείου – από τουρκικά στρατιωτικά και δικαστικά αρχεία, πρακτικά κοινοβουλίου, επιστολές και μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων – ο συγγραφέας ακολουθεί την ιστορική εξέλιξη και αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στις σφαγές. Μέσα από την ιστορική αφήγηση ανασυνθέτει τη διαπλεκομένη ενορχήστρωση μεταξύ συντονισμένων τμημάτων του Οθωμανικού κράτους, του κυβερνώντος κόμματος των Νεοτούρκων «Ένωση και Πρόοδος» καθώς επίσης και των στρατιωτικών δυνάμεων.
Με αυτό τον τρόπο παρατηρείται και η μεγάλη συμβολή, ριζοσπαστική και αναθεωρητική, του Ακσάμ στην ιστοριογραφία της σύγχρονης Τουρκίας. Η θέση του είναι σαφής, ότι δηλαδή οι σφαγές των χριστιανών και η αρμενική γενοκτονία απετέλεσαν τον καθοριστικό παράγοντα για την ανάδυση του τουρκικού εθνικού κράτους. Χωρίς τον συστηματικό σχεδιασμό και την αποτελεσματική εκτέλεση της γενοκτονίας από τους Νεότουρκους, οι οποίοι στη συνέχεια, και υπό την ηγεσία του Κεμάλ Ατατούρκ, οργάνωσαν την αντίσταση στην Ανατολία, ο τελευταίος δεν θα είχε τη δυνατότητα να οικοδομήσει το τουρκικό εθνικό κράτος.
Οι Νεότουρκοι ιδρυτές του τουρκικού κράτους δημιούργησαν με αυτό τον τρόπο μία εύπορη τάξη που ιδιοποιήθηκε τα πλούτη και τις περιουσίες των Αρμενίων. Οι περιουσίες αυτές είχαν δημευτεί από τους Νεότουρκους με διάταγμα του 1915 ως δήθεν «εγκαταλελειμμένες». Το διάταγμα του 1915 επανέφεραν οι κεμαλιστές το 1922, όταν είχαν πλέον επικρατήσει.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει  το καίριο και πολιτικής προεκτάσεως ερώτημα του πως δηλαδή η Τουρκία κατέφερε να αποφύγει την ανάληψη της ευθύνης, υποδεικνύοντας τα αντικρουόμενα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων στην περιοχή, τις προτεραιότητες του αναδυομένου τουρκικού εθνικού κινήματος και τις ανεπαρκείς απόπειρες της διεθνούς κοινότητας να οδηγήσει τους δράστες στη δικαιοσύνη.
Ο συγγραφέας έχει το πλεονέκτημα αλλά και την ατυχία να μιλά εκ μέρους του θύτη. Αυτό του παρέχει εκ των πραγμάτων και τη ψυχολογική δύναμη πίσω από τα επιχειρήματά του. Η οπτική αυτή του παρέχει και την πρόσθετη δυνατότητα να εξηγήσει γιατί η σημερινή Τουρκία δεν μπορεί εύκολα να συμφιλιωθεί ψυχολογικά με το ζήτημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Ο συγγραφέας αναλύει τον ψυχολογικό παράγοντα που ενισχύει τις δυσκολίες μίας ειλικρινούς ιστορικής επισκόπησης στην Τουρκία.
Σύμφωνα με τον Ακσάμ, η τουρκική κοινωνία δείχνει απρόθυμη να εξετάσει το παρελθόν της. Στην επικρατούσα κουλτούρα, όχι μόνον η γενοκτονία των Αρμενίων αλλά μεγάλο μέρος της πρόσφατης ιστορίας της Τουρκίας παραδίδεται στη σιωπή. Η μεταρρύθμιση του 1928, η οποία άλλαξε την τουρκική γραφή από αραβικά σε λατινικά στοιχεία ενέτεινε το πρόβλημα, σύμφωνα με τον συγγραφέα. Η Τουρκία είναι μία κοινωνία που δεν μπορεί να διαβάσει τις ίδιες τις εφημερίδες, τις επιστολές και τα ημερολόγια εάν αυτά γράφτηκαν πριν από το 1928. Δεν έχει πρόσβαση σε οτιδήποτε συνέβη πριν από εκείνη την ημερομηνία. Το αποτέλεσμα είναι η σύγχρονη Τουρκία να εξαρτάται πλήρως από την ιστορία όπως την έχει καθορίσει και συγγράψει το κράτος. Και, βεβαίως, για το κράτος διακυβεύονται πολλά αναφορικά με τον τρόπο που παρουσιάζεται η ιστορία, ιδιαιτέρως όταν αυτή αφορά την ίδια του την νομιμότητα. Ενόψει αυτών, είναι εμφανές γιατί η τουρκική κοινωνία έχει παραδώσει την Γενοκτονία των Αρμενίων στη λήθη.
Το πρωτοποριακό έργο του Ακσάμ αποδεικνύει ότι πλέον στην Τουρκία υπάρχουν δύο αφηγήσεις και δύο ιστοριογραφικές προσεγγίσεις για την μεταβατική περίοδο από την Οθωμανική αυτοκρατορία στην Κεμαλική Τουρκία. Από τη μια, υπάρχει η ιστορία της αυτοκρατορίας που διαμελίζεται από τις Μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις μέσω μιας προσχεδιασμένης διαδικασίας. Η εκδοχή αυτή βοήθησε να δημιουργηθεί μία ισχυρή αίσθηση σύγκρουσης με τη Δύση για την επιβίωση του τουρκικού έθνους, δημιουργώντας έντονα αντιδυτικά αισθήματα και καχυποψία, ιδιαιτέρως ανάμεσα στην κυρίαρχη ελίτ, τα οποία διατηρούνται μέχρι σήμερα. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η ιστορία των διώξεων των σφαγών και της εξόντωσης διαφορετικών θρησκευτικών και εθνικών ομάδων, στο πλαίσιο των οποίων ο συγγραφέας προσεγγίζει το αρμενικό πρόβλημα.
Ο Τανέρ Ακσάμ αποτελεί τον πρώτο Τούρκο πανεπιστημιακό που αμφισβήτησε με τεκμηριωμένο επιστημονικώς τρόπο και με διανοητική εντιμότητα την επίσημη εκδοχή της χώρας του ότι η σφαγή των Αρμενίων από τους Νεότουρκους δεν συνέβη ποτέ. Είναι επίσης ο πρώτος τούρκος ειδικός που χρησιμοποίησε δημοσίως τον όρο «γενοκτονία» (Soykirim) και ως εκ τούτου το βιβλίο είναι καινοτόμο και δικαίως χαρακτηρίστηκε ως το βιβλίο της χρονιάς.

ΠΗΓΗ: (http://mignatiou.com/2013/10/%CF%84%CE%BF-%CE%AD%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BD%CE%B5%CF%8C%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B8/)

ΕΠΙΣΗΣ: www.geopolitics-gr.blogspot.com

Περί ικανοποίησης Τουρκικών στρατηγικών συμφερόντων (sic)

Του Χρήστου Ιακώβου

 (http://mignatiou.com/2014/02/peri-ikanopiisis-tourkikon-stratigikon-simferonton-sic/)

Τον τελευταίο καιρό άρχισαν να πυκνώνουν οι δηλώσεις του τύπου «θα πρέπει η λύση που θα προκύψει στο Κυπριακό να ικανοποιεί και τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας». Πρόκειται για διατυπώσεις που εκφράζουν ο,τιδήποτε άλλο εκτός από δομημένη στρατηγική σκέψη.

Αναλύοντας την στρατηγική της Τουρκίας στο Κυπριακό, μετά το 1974, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι βασίζεται στην εκμετάλλευση τόσο των γεωστρατηγικών πλεονεκτημάτων που απεκόμισε η Άγκυρα μετά την εισβολή όσο και στην υπό εξέλιξη υπεροπλία της χώρας, με σκοπό την επίτευξη των γεωπολιτικών της επιδιώξεων.

Πιο συγκεκριμένα, η Τουρκία, με την εισβολή στην Κύπρο το 1974, απεκόμισε τέσσερα στρατηγικά πλεονεκτήματα:

α) εξασφάλιση της στρατηγικής ομηρίας του νησιού,

β) δορυφοροποίηση του ελεύθερου τμήματος της Κύπρου,

γ) αποκοπή της γεωπολιτικής παρουσίας της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο (η αποτυχία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου αποτελεί την πιο κατηγορηματική επιβεβαίωση αυτού του συμπεράσματος), και

δ) μονοπώληση του στρατηγικού ελέγχου της Ανατολικής Μεσογείου που της επιτρέπει σύγκλιση συμφερόντων σε γεωστρατηγικό επίπεδο με τις ΗΠΑ, γεγονός που αποτελεί προϋπόθεση για την αναβάθμισή της σε περιφερειακή δύναμη.

Ο ισλαμιστής Τούρκος υπουργός εξωτερικών, Αχμέντ Νταβούτογλου, ανακεφαλαιώνει αυτά τα Κεμαλικά κεκτημένα στη στρατηγική του σκέψη μέσα στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» ως εξής: «Την Κύπρο δεν μπορεί να αγνοήσει καμία περιφερειακή ή παγκόσμια δύναμη που κάνει στρατηγικούς υπολογισμούς στη Μ. Ανατολή, την Α. Μεσόγειο το Αιγαίο, το Σουέζ, την Ερυθρά θάλασσα και τον Κόλπο. Η Κύπρος βρίσκεται σε τόσο ιδανική απόσταση απ’ όλες τις περιοχές, που έχει την ιδιότητα μίας παραμέτρου που τις επηρεάζει όλες άμεσα. Η Τουρκία, το στρατηγικό πλεονέκτημα που απέκτησε την δεκαετία του 1970 πάνω σε αυτήν την παράμετρο, πρέπει να το αξιοποιήσει όχι ως στοιχείο μίας αμυντικής Κυπριακής πολιτικής με στόχο την διαφύλαξη του σημερινού στάτους κβο, αλλά ως ένα θεμελιώδες στήριγμα μίας επιθετικής θαλάσσιας στρατηγικής διπλωματικού χαρακτήρα».

Εκτοτε η Τουρκία, ακολούθησε τη στρατηγική του καταναγκασμού, έναντι Ελλάδος και Κύπρου, προκειμένου να περιχαρακώσει τα κεκτημένα της στο Κυπριακό και να τα ενσωματώσει σε ένα σχέδιο λύσης, σύμφωνα τις δικές της προδιαγραφές. Αυτή η στρατηγική υλοποιείται στη βάση των εξής σημείων:

α) Ισχυροποιεί τη θέση της δημιουργώντας νομικά  ερείσματα, (πχ. προσπάθεια νομιμοποίησης της παρουσίας της στην Κύπρο, είτε με την αναγνώριση του ψευδοκράτους είτε με τη δημιουργία τουρκοκυπριακού κρατιδίου στο βορρά το οποίο θέλει να ελέγχει και μετά τη λύση μέσω του ελέγχου της Τουρκοκυπριακής πολιτικής ελίτ)

β) Αποδυναμώνει την Κυπριακή Δημοκρατία υποσκάπτοντας τα νομικά της ερείσματα (πχ. η διαρκής αμφισβήτηση που θέτει η Άγκυρα τόσο κατά την νομιμότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και κατά των επιλογών της να ασκήσει κατά καιρούς το νόμιμο δικαίωμα της για την άμυνα της χώρας),

γ) Εξαναγκάζει την Κύπρο σε υποχωρήσεις υπό την απειλή πολέμου (πχ. η κρίση στο θέμα των S300, όπου κατάφερε να επιβάλει την βούληση της στην τελική απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την απειλή χρήσης βίας).

Όλα αυτά τα πέτυχε η Άγκυρα επιβάλλοντας την στρατηγική αντίληψη ότι το κόστος από ένα ενδεχόμενο πόλεμο αναμένεται να είναι μικρό για την Τουρκία γιατί ακριβώς συντρέχουν δύο λόγοι:

α) ο αμυνόμενος δεν είναι σε θέση να προβάλει ουσιαστική αντίσταση (πχ. Ελλάδα και Κύπρος απέτυχαν μετά το 1974 να δημιουργήσουν ένα ισχυρό δόγμα αποτρεπτικής στρατηγικής έναντι της τουρκικής επιθετικότητας) και

β) οι συγκυρίες δημιουργούν ένα πλαίσιο σύγκλισης των Τουρκικών συμφερόντων με αυτά των μεγάλων δυνάμεων, ιδιαίτερα των ΗΠΑ.

Η Τουρκία επεδίωξε και πέτυχε σε πολύ μεγάλο βαθμό να καλλιεργήσει για τον εαυτό της, την εικόνα ενός αποφασιστικού αντιπάλου που μπορεί ανά πάσα στιγμή να χρησιμοποιήσει το πλεονέκτημα που απεκόμισε από το στρατιωτικό συσχετισμό δυνάμεων προκειμένου να επιβάλει τη θέλησή της. 

Με δεδομένη αυτή την πραγματικότητα, η Τουρκία καθιστά σαφές προς τους διεθνείς διαμεσολαβητές ότι υπάρχουν κάποια όρια μέσα στα οποία μπορεί να κάνει κάποιες «υποχωρήσεις», αφού διαπραγματεύεται από θέση ισχύος και ιδιαίτερα όταν γνωρίζουν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει την δυνατότητα να αναιρέσει τα σε βάρος της στρατηγικά δεδομένα που επέφερε το 1974. Αυτό για τους διεθνείς μεσολαβητές είναι μία πραγματικότητα που υπαγορεύει υποβολή ευνοϊκών σχεδίων προς την Τουρκία και περισσότερη άσκηση πιέσεων προς την Ελληνική πλευρά να αποδεχθεί μία λύση που να νομιμοποιεί τόσο τον διοικητικό όσο και τον γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων στη βάση των πραγματικοτήτων που δημιούργησε ο τουρκικός στρατός.

Η στρατηγική επιλογή των κυβερνήσεων Ελλάδος και Κύπρου, από το 1974 και εντεύθεν, να αναζητήσουν λύση στη βάση του διοικητικού και γεωγραφικού διαχωρισμού, ήτοι επί της διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας, έχοντας ήδη αποδεχθεί ότι δεν μπορούν να ανατρέψουν τα αρνητικά επακόλουθα της ήττας και με εμφανή την μακρά τουρκική απροθυμία να διαπραγματευτεί επί της ουσίας, είχε ως συνέπεια η Ελληνική πλευρά να διολισθαίνει σταδιακά προς στις τουρκικές θέσεις. Γι’ αυτό θα ήταν καλύτερα να εξηγήσουν αυτοί που διατυπώνουν την άποψη, «θα πρέπει η λύση που θα προκύψει στο Κυπριακό να ικανοποιεί και τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας», να εξηγήσουν δημοσίως ποια στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας εννοούν.

Ο Χρήστος Ιακώβου είναι Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Η περί της Αμμοχώστου επικοινωνιακή απάτη

Του Δρος Άρη Πετάση

(http://mignatiou.com/2014/02/i-peri-tou-ammochostou-epikinoniaki-apati/)

 
Το παρόν αποτελεί συνέχεια του άρθρου μου για την επικοινωνιακή απάτη του “εφικτού.”  Τελευταία βλέπουμε μια συντονισμένη προσπάθεια επικοινωνιακής απάτης από επικοινωνιολόγους και έμμισθους εκπροσώπους για δημιουργία ψεύτικης ευφορίας και ενθουσιασμού γύρω από δήθεν επικείμενο άνοιγμα της Αμμοχώστου, αγνοώντας τις κρυστάλλινες θέσεις της Τουρκίας και τα ανταλλάγματα που ζητά.  Οι ίδιοι κύκλοι δημαγωγούν εκμεταλλευόμενοι τις φιλότιμες και αξιέπαινες προσπάθειες του Δημάρχου Αμμοχώστου και των συνεργατών του υπέρ μιας καθαρής επιστροφής ολόκληρης της πόλης.
Επικοινωνιακή απάτη 1:  “H Τουρκία σύντομα θα ανοίξει την Αμμόχωστο.”  Οι επικοινωνιολόγοι γνωρίζουν καλά (αλλά το κρύβουν) πως για την Τουρκία δεν υπάρχει θέμα ανοίγματος της Αμμοχώστου.  Μιλούν μόνο για την περιοχή των Βαρωσίων και ζητούν απαράδεκτα ανταλλάγματα.  Ουδέποτε αναφέρουν την “διοικητική περιοχή του Δήμου της Αμμοχώστου.”  Δύο λόγια τώρα και για τα συγκριτικά μεγέθη των δύο περιοχών:  α.) η συνολική έκταση της Αμμοχώστου καλύπτει 38.2 τ. χιλ ενώ β.) η έκταση των Βαρωσίων καλύπτει μόλις 6,4 τ. χιλ (δηλαδή ποσοστό 16,75% της διοικητικής περιοχής του Δήμου  Αμμοχώστου.)  Οι Τούρκοι μιλούν για περιοχή ίση περίπου με τον Πρωταρά που βασικά θα είναι περικυκλωμένη από Τούρκους και χωρίς μέλλον.  Γι’ αυτά τα 6.4 τ.χλ απαιτούν καταστροφικά για το μέλλον μας ανταλλάγματα τα οποία η προπαγάνδα αποκρύπτει.  
Επικοινωνιακή απάτη 2:  “Το άνοιγμα των Βαρωσίων θα σώσει την οικονομία της Κύπρου, γιατί θα ανοίξει απεριόριστος αριθμός θέσεων εργασίας, κ.ο.κ.”  Η περιοχή των Βαρωσίων αποτελεί το 0.0007% της συνολικής έκτασης της Κύπρου που φθάνει τις 9,251 τ.χλ.  Πουθενά στην παγκόσμια οικονομική ιστορία ένα τέτοιο ποσοστό έκτασης (0.0007% του συνόλου) μπόρεσε να αλλάξει τα οικονομικά δεδομένα μιας χώρας.  Ούτε κατά διάνοια—ακόμα και εάν το Βαρώσι ήταν το Saint-Tropez, το Acapulco ή το Copacabana.  Η προπαγάνδα ξεχνά να αναφέρει πως με την “λύση” θα νομιμοποιηθούν προς εκμετάλλευση από τους Τούρκους 3,355 τ.χλ. κλεμμένης γης μας μαζί και οι παραλίες της Κερύνειας, Μόρφου και Καρπασίας οι οποίες υπό την τουρκική τους πλέον  μορφή θα ανταγωνίζονται αθέμιτα το Βαρώσι και τις άλλες περιοχές.  Απλά δημιουργείται μια επικοινωνιακή πλάνη με σκοπό να επηρεαστούν οι Αμμοχωστιανοί και άλλοι υπέρ του υπό διαμόρφωση νέου σχέδιο Ανάν.   
Επικοινωνιακή απάτη 3:  “Θα εισρεύσει απεριόριστο  χρήμα από ξένους,” και κυρίως από την Αμερική, για να στηρίξουν τη “λύση.”  Εδώ πρόκειται και για πλάνη αλλά και για  καθαρό ψεύδος, γιατί μόλις οι εκπρόσωποί μας υπογράψουν το νέο σχέδιο Ανάν το μόνο πράγμα που θα πάρουν ως αντάλλαγμα είναι μιαν άθλια και κατάμαυρη αναφορά του ονόματος στους στην βιβλιογραφία των χαμένων πατρίδων. Πάντως, η Κύπρος δωρεές δεν πρόκειται να πάρει.  Τα όσα συνέβησαν το 2004 είναι άκρως διαφωτιστικά σε ό,τι αφορά το θέμα μας.  Τότε ο κύριος Günter Verheugen, Επίτροπος Διεύρυνσης της ΕΕ, έσερνε τον χορό υποσχέσεων με τίτλο, “ξένη οικονομική στήριξη για λύση στην βάση του σχεδίου Αναν.” Προς τον σκοπό εξεύρεσης χρημάτων μίλησε στις 15 Απριλίου, 2004 (δηλαδή πριν από το δημοψήφισμα) στο “Συνέδριο Δωρητών” όπου και θα κατέγραφε τα ποσά ανά δωρητή.  Τελικά, δεν βρήκε δωρητή για να καταγράψει ένα άξιο λόγου ποσό δωρεάς!  Καμιά χώρα δεν ήθελε να φορολογήσει τους πολίτες της, για να κάνει δωρεά στην Κύπρο. Φανταστείτε τώρα, με την παγκόσμια οικονομική κρίση, τι θα γίνει.  Υπενθυμίζω πως στις 15 Μαρτίου 2013 το κούρεμα πτώχευσε τον λαό μας κυριολεκτικά μέσα σε μια νύκτα χωρίς καμιά ξένη χώρα να χάσει τον ύπνο της.       
Επικοινωνιακή απάτη 4:  “Θα βοηθήσουν αντικειμενικοί μεσολαβητές για να πάρουμε την Αμμόχωστο.”  Το ίδιο ακούγαμε και το 2004 όταν η προπαγάνδα παρουσίαζε τον κ. Verheugen σαν στενό φίλο της Κύπρου.  Ας δούμε τι είπε σε τίτλο της η έγκριτη Γερμανική  Spiegel (23.10.2006) δύο χρόνια μετά το δημοψήφισμα: “Ο  Verheugen πέφτει από την υπόληψη:  Πολιτικό σκάνδαλο χτυπά την Ευρωπαϊκή Ένωση.”  Ένας άλλος  “αντικειμενικός” διπλωμάτης, “στενός φίλος” της Κύπρου του 2004, ήταν και ο Αμερικάνος Matthew Bryza.  Ας δούμε τι γράφει στην Αμερικανική εφημερίδα “Wall street Journal”  (16.08, 2008) ο δημοσιογράφος Jay Solomon (4 χρόνια μετά το σχέδιο Ανάν.)  Γράφει πως αφού πήρε την θέση του “Αμερικανού Απεσταλμένου στον  Καύκασο,” ο κύριος Bryza, άρχισε να ενθαρρύνει τον Mikhail Sackashvilli, πρόεδρο της Γεωργίας, να επιτεθεί κατά του Ρωσικού στρατού με την “υπόσχεση” πως θα τον στήριζε η Αμερική.  Η Γεωργία πίστεψε και έκανε αυτή την τρέλα στις 7 Αυγούστου, 2008.  Ο Ρωσικός στρατός αντέδρασε και σε χρόνο ρεκόρ βρέθηκε, στις 12 Αυγούστου, 2008, 50 χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα της Γεωργίας Τυφλίδα, με τον Bryza να μην βρίσκεται πουθενά για να βοηθήσει τους Γεωργιανούς ως υποσχέθηκε σαν “φίλος” τους.  Υπήρχε και τρίτος “αντικειμενικός μεσολαβητής” το 2004, το όνομα του οποίου δεν έρχεται τώρα στην μνήμη μου, που μετά το Ανάν βρέθηκε στην φυλακή για κάποια παρανομία.  
Επικοινωνιακή απάτη 5:  Ξένοι προπαγανδίζουν το θέμα “Αμμόχωστος” στο εξωτερικό και οι εδώ έμμισθοι αμέσως μεταδίδουν την είδηση σαν “πληροφορίες από έγκυρες πηγές του εξωτερικού.”  Για σκοπούς πειστικότητας και τεχνητού ενθουσιασμού οι ίδιοι κύκλοι προσθέτουν και γνωστά ονόματα πρώην επισκεπτών στο Βαρώσι (Αμμόχωστο το λένε!)  Μεταξύ των ονομάτων είναι και αυτό της Elizabeth Taylor.  Σπουδαίο πράγμα! Και η Raquel Welsh είχε επισκεφθεί την Κερύνεια.  Και ο Telly Savalas την Λευκωσία και ο Lord Tonypandy καθώς ο Chris Barnard την Πάφο!  Στο διαδίκτυο προπαγανδίζεται, επίσης, πως, “το Βαρώσι θα ενώσει τους κατοίκους της Αμμοχώστου.” Προφανώς εννοούν πως οι Βαρωσιώτες θα ενωθούν με τους έποικους που θα νομιμοποιηθούν στην πόλη του Γρηγόρη Αυξεντίου, του Κυριάκου Μάτση και του Αντώνη Παπαδόπουλου!   
Κλείνοντας, η συνεχής προπαγάνδα σε κάποιο στάδιο καταντά πληκτική και γι’ αυτό οι προπαγανδιστές θα πρέπει να την διανθίζουν και με καμιά αλήθεια την οποία ο λαός μας τόσο έχει ανάγκη.  Ενώ ο λαός μας απαιτεί να δει μια ελεύθερη και ευημερούσα Κύπρο οι προπαγανδιστές αυτή τη στιγμή ετοιμάζουν την επόμενη δόση παραπλάνησής του προς στην αντίθετη κατεύθυνση.       
Ο Δρ Άρης Πετάσης είναι μέλος του Board of Trustees, Int’l Fund, Moscow State Aviation University

Η λάθος κίνηση της Λευκωσίας: Βάζει μόνη της στο τραπέζι του παζαριού, το φυσικό αέριο

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ 

(http://mignatiou.com/2014/02/i-lathos-kinisi-tis-lefkosias-vazi-moni-tis-sto-trapezi-tou-pazariou-to-fisiko-aerio/)

Το πήρε …λάθος, η κυπριακή κυβέρνηση και ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιαδης, καθώς σπεύδουν να επιβεβαιώσουν τις ανησυχίες και τις υποψίες ότι η νέα εσπευσμένη έναρξη των συνομιλιών για το Κυπριακό δεν έχουν άλλο κίνητρο, πέραν του ενδιαφέροντος για συμμετοχή και ανταμοιβή της Τουρκίας από το «μέρισμα» του φυσικού αερίου.
Ο ίδιος ο πρόεδρος της Κύπρου Ν. Αναστασιαδης πριν καλά-καλά ξεκινήσουν οι συνομιλίες έσπευσε με συνέντευξη του στο Associated Press να δηλώσει ότι η «επίτευξη λύσης στο Κυπριακό και η επανένωση της Κύπρου θα συνέβαλλε και στην εξασφάλιση των αναγκών της Τουρκίας στον ενεργειακό τομέα»
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας τονίζει ότι η κατάληξη σε συμφωνία θα διευκόλυνε και τις επιδιώξεις της Άγκυρας να αποκτήσει πρόσβαση στην προμήθεια κυπριακού και ισραηλινού φυσικού αερίου και θα βοηθούσε στην αναβάθμιση των σχέσεων της με το Τελ Αβίβ, προσθέτοντας ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να εξάγει φυσικό αέριο στην Τουρκία μέσω μιας επανενωμένης Κύπρου. Και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου Χρήστος Στυλιανίδης ήδη από την Κυριακή (στο ΕΘΝΟΣ) είχε προαναγγέλλει την πρόθεση της Λευκωσίας να συνδέσει το φυσικό αέριο με την διαδικασία των συνομιλιών, λέγοντας ότι θα πρέπει να αξιοποιηθούν ενεργειακές ανάγκες της Τουρκίας σε σχέση με το φυσικό αέριο της Κύπρου εάν αυτό θα βοηθούσε σε μια καλή λύση του Κυπριακού.
Όμως το άγονο και μόνο ότι η Λευκωσία βγαίνει πριν ακόμη μοιραστούν τα χαρτιά να ρίξει στο τραπέζι το πιο ισχυρό της χαρτί δημιουργεί έντονο προβληματισμό για το ποιες δεσμεύσεις έχει αναλάβει και ποια είναι η διαπραγματευτική τακτική που  έχει επιλέξει.
Η «γενναιοδωρία» του Νίκου Αναστασιαδη θα είχε πιθανόν νόημα σε μεταγενέστερο στάδιο των διαπραγματεύσεων όταν το φυσικό αέριο θα έμπαινε στο τραπέζι  όταν θα κρίνονταν το εδαφικό, το περιουσιακό, αλλά και το ζήτημα των αρμοδιοτήτων της ομόσπονδης κυβέρνησης .
Αντιθέτως η Λευκωσία για ανεξήγητους λόγους θέτει τώρα στο τραπέζι το φυσικό αέριο χωρίς καν να έχει εξασφαλίσει ως στοιχειώδες αντάλλαγμα μια διαφορετική πιο θετική βάση των συνομιλιών που θα αποτυπώνονταν στο Κοινό Ανακοινωθέν.
Η προβληματική τακτική που ακολουθεί η Λευκωσία αναδεικνύεται και από το γεγονός ότι ενώ ο κ. Αναστασιαδης εξυμνεί το Κοινό Ανακοινωθέν και δίνει την αίσθηση ότι ικανοποιεί πλήρως τις ελληνοκυπριακές θέσεις, την ίδια στιγμή ο κ. Ερογλου ο οποίος έχει αποσπάσει ήδη αρκετές παραχώσεις στο Κοινό Ανακοινωθέν, εμφανίζεται …ελαφρά δυσαρεστημένος με το περιεχόμενο του και ήδη διατυπώνει όλο και πιο προωθημένες θέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι το μήνυμα που στέλνουν οι τουρκοκύπριοι είναι ότι π.χ. η Αμμόχωστος είναι θέμα της συνολικής λύσης και όχι ζήτημα ΜΟΕ, και ότι το εδαφικό που αποτελεί και το κρίσιμο ζήτημα για τους ελληνοκύπριους θα συζητηθεί στο …τέλος της διαδικασίας, σε πενταμερή μάλιστα Διάσκεψη με την συμμετοχή των τριών εγγυητριών δυνάμεων. Ο κ. Ερογλου μάλιστα επιμένει στη θέση περί «ένωσης δυο κρατών» αλλά και στην έναρξη των συνομιλιών στην βάση των «κεκτημένων» που είχε εξασφαλίσει από τον κ. Χριστοφια η τουρκοκυπριακή πλευρά στην προηγούμενη φάση των συνομιλιών.
Το ενδιαφέρον τώρα εστιάζεται στις πρώτες επισκέψεις που θα έχουν σε Αθήνα και Άγκυρα οι δυο διαπραγματευτές Κουντρετ Οζερσάι και Ανδρεας Μαυρογιάννης στις 27 Φεβρουαρίου, καθώς θα αποκαλυφθούν και οι προθέσεις της τουρκικής πλευράς.
Η χιαστί διαδικασία που εμφανίσθηκε μεν ως πρόταση του Ευάγγελου Βενιζελου στον Αχμέτ Νταβουτογλου αλλά αποτελεί σε άλλο επίπεδο μια πάγια επιδίωξη της Τουρκίας ώστε να απεκδυθεί των ευθυνών για την εισβολή και κατοχή  και να προβάλλει το κυπριακό ως πρόβλημα μεταξύ των δυο κοινοτήτων και των δυο εγγυητριών δυνάμεων, δεν πρόκειται να είναι ένα απλό πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα όπως ίσως έλπιζε η ηγεσία του ελληνικού ΥΠΕΞ.
Ο γενικός γραμματέας του ΥΠΕΞ Αν. Μητσιαλης θα έχει δύσκολες συναντήσεις με τον Κ. Οζερσάι καθώς η Ελλάδα είναι προφανές ότι δεν έχει τίποτα χειροπιαστό να προσφέρει στην διαδικασία, σε αντίθεση με την Τουρκία η οποία πρωτίστως οφείλει να αποσύρει την κατοχική δύναμη, αλλά αναμένεται να δεχθεί μια σειρά «αιτημάτων» από τον τουρκοκύπριο διαπραγματευτή. Στον κατάλογο του κ.Οζερσάι  είναι μια σειρά μέτρα τα οποία όμως πρακτικά οδηγούν στην έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους και με την ευκαιρία μάλιστα της ελληνικής προεδρίας θα τίθενται ζητήματα που αφορούν την υποτιθέμενη «απομόνωση» των τουρκοκυπρίων αλλά και τις ευρωτουρκικες σχέσεις, όπου αρκετά Κεφάλαια ενταξιακών διαπραγματεύσεων παραμένουν παγωμένα λόγω της άρνησης της Τουρκίας να εφαρμόσει το Πρωτόκολλο Τελωνειακής  Ένωσης και προς την Κύπρο.
Στην Αγκυρα ο κ.Μαυρογιαννης έχοντας απέναντι του τον ισχυρό άνδρα της γραφειοκρατίας του τουρκικού ΥΠΕΞ Φ. Σινιριογλου  θα επιχειρήσει να βάλει στον παιγνίδι την Τουρκία και να εμφανίσει δημοσίως ότι πλέον η Λευκωσία διαπραγματεύεται απευθείας με την Αγκυρα, η οποία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.
Το παιγνίδι αυτό όπως το εμπνεύστηκαν αρχικά είχε μόνον «οφέλη» για την ελληνοκυπριακή πλευρά, αλλά πλέον αποδεικνύεται ότι έχει και παγίδες για την Λευκωσία αλλά και την ίδια την Αθήνα.
Από πολλές πλευρές στην αναζήτηση ωφελήματος που θα αποτελέσει κίνητρο για να πειστεί  η κοινή γνώμη στην Κύπρο για την σπουδαιότητα των συνομιλιών, προβάλλεται  το θέμα της Αμμοχώστου με τρόπο μάλιστα ως να απομένει η τυπική υπογραφή για την επιστροφή της  στους νόμιμους κατοίκους της.
Ας μην λησμονείται ότι το θέμα της Αμμοχώστου έχει προκύψει πριν από τουλάχιστον τρεις δεκαετίες όταν με ψηφίσματα του ΟΗΕ αλλά και με ψηφίσματα του αμερικανικού Κογκρέσου είχε τεθεί επί τάπητος το θέμα για  άνοιγμα της στοιχειωμένης πια πόλης.
Έναυσμα για το νέο γύρο σεναριολογιας σχετικά με την Αμμόχωστο έδωσε η αναφορά του εκπρόσωπου του Λευκού Οίκου  που εξέφρασε την υποστήριξη των ΗΠΑ  στα «μέτρα που στοχεύουν  την μελλοντική αναζωογόνηση της περιοχής της Αμμοχώστου όταν συμφωνηθεί από τις δυο κοινότητες».
Δικαιολογημένα η αναφορά και μόνο στην Αμμόχωστο που για τον πρόεδρο Ν. Αναστασιαδη είχε αποτελέσει βασικό σημείο της πολιτικής του στο πλαίσιο μιας συνολικής πρότασης για ΜΟΕ, ήταν ενθαρρυντική  και πολλοί παράγοντες της κυπριακής κυβέρνησης έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την «υιοθέτηση» εκ μέρους του Πρόεδρου Όμπυα της πρότασης για άνοιγμα της Αμμοχώστου και επιστροφής των νομίμων κατοίκων.
Ταυτόχρονα άρχισαν να εμφανίζεται ευφάνταστα σενάρια που όχι μόνο θεωρούσαν δεδομένη την υπόθεση της Αμμόχωστο  αλλά  προεξοφλούσαν με σιγουριά και τα  μερικά δισεκατομμύρια ευρώ που θα προκύψουν από την ανοικοδόμηση της Αμμοχώστου και την απόδοση της πόλης και πάλι στον τουρισμό, στο εμπόριο και σε άλλες οικονομικές δραστηριότητες. Δεν είναι λίγα τα δημοσιεύματα μάλιστα που με αφορμή αυτή την προεξοφλημένη επιστροφή της Αμμοχώστου, πρόβαλλαν το οικονομικό όφελος, ως κίνητρο για εσπευσμένη λύση του Κυπριακού.
Βεβαίως καθόλου δεν προβλήθηκε η σημαντική επισήμανση της ανακοίνωσης του Λευκού Οίκου, στην ανοικοδόμηση δηλαδή της Αμμοχώστου «εφόσον  συμφωνηθεί  από τις δυο κοινότητες». Είναι πάγια θέση της Τουρκίας την οποία έχει εκφράσει από το φθινόπωρο επανειλημμένα ο κ.Νταβουτγολου και αποτελεί σημαία για τον κ. Ερογλου, ότι η Αμμόχωστος δεν μπορεί να είναι ένα ΜΟΕ αλλά αποτελεί μέρος της συνολικής λύσης και επίσης είναι γνωστή η τουρκική θέση ότι μόνο σε μορφή πακέτου που θα περιλάμβανε σοβαρότατα ανταλλάγματα προς το ψευδοκράτος (που θα έφθαναν στο όριο της ντε φάκτο αναγνώρισης του) και την Τουρκία (σε ότι αφορά τις υποχρεώσεις της έναντι της Ε.Ε.), θα μπορούσε να τεθεί στο τραπέζι άνοιγμα της Αμμοχώστου.
Φυσικά ακόμη και στο καλό σενάριο, που η Τουρκία αποφάσιζε να θυσιάσει ακόμη και την Αμμόχωστο, που αποτελεί ένα από τα βασικά φιλέτα του εδαφικού και του περιουσιακού, κανείς από εκείνους που προβάλλουν ως δέλεαρ για την λύση την υποτιθέμενη οικονομική ανάπτυξη που θα έρθει, δεν εξηγεί από πού θα προκύψει αυτή η χρηματοδότηση σε μια περίοδο οικονομική κρίσης. Γιατί η ανοικοδόμηση μιας πόλης φάντασμα  με κτίρια και υποδομές που έχουν στην κυριολεξία παγώσει στον χρόνο  εδώ και σαράντα χρόνια, δεν είναι μια φθηνή υπόθεση.
Ακόμη πιο επικίνδυνα όμως είναι τα σενάρια που οφείλει αμέσως να ξεκόψει η Κυπριακή κυβέρνηση, ότι θα ήταν δυνατόν να συνδυασθεί ένα υπό προϋποθέσεις άνοιγμα της Αμμοχώστου με περιορισμούς και επιβράδυνση των ερευνών για υδρογονάνθρακες ώστε να μην «υπονομεύεται το κλίμα και προκαλείται η Τουρκία».
ΠΗΓΗ: Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ την Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014 – www.epikaira.gr

Ο Πρόεδρος μας προβλημάτισε…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ (http://mignatiou.com/2014/02/o-proedros-mas-provlimatise/)
Εχει προβληματίσει πολλούς ανθρώπους η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας για την εξασφάλιση των ενεργειακών αναγκών της Τουρκίας στην περίπτωση επίτευξης λύσης του Κυπριακού και της επανένωσης της Κύπρου. Και ειδικά τους παραξένεψε το σημείο της συνέντευξής του στο πρακτορείο ειδήσεων Associated Press, που αφορά το φυσικό αέριο του Ισραήλ με δεδομένη την αποστροφή που προκαλεί στον Πρωθυπουργό της χώρας, Μπενιαμίν Νετανιάχου, κάθε αναφορά στην Τουρκία και ειδικά στον ηγέτη της Ταγίπ Ερντογάν.
Οι προεδρικές δηλώσεις ήρθαν να «δέσουν» με αναφορές σε τουρκικές εφημερίδες για τη δήθεν απόφαση του Ισραήλ να μεταφέρει το φυσικό του αέριο σε ευρωπαϊκές αγορές μέσω της Τουρκίας, και ενώ είναι γνωστό πως κανένας ηγέτης, και ειδικά ο κ. Νετανιάχου, δεν θα παρέδιδε τα κλειδιά της ενέργειάς του σε μία εχθρική χώρα, όπως είναι η Τουρκία, όπου η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού είναι δεδηλωμένοι αντι-Εβραίοι.
Σε άλλες περιπτώσεις θα έλεγα ότι τα όσα είπε ο κ. Νίκος Αναστασιάδης, είναι στο πλαίσιο της πολιτικής να αναδειχθούν τα οφέλη της Τουρκίας σε μία λύση, με την ελπίδα ότι θα κάνει τις αναγκαίες υποχωρήσεις στο διαπραγματευτικό τραπέζι για να επιτευχθεί η πολυπόθητη επανένωση της Κύπρου σε μία πραγματική ομοσπονδία. Έχουμε εξηγήσει πολλές φορές ότι η διζωνική δικοινοτική είναι ρατσιστική λύση, διότι δεν θα επιτρέπει την ελεύθερη διακίνηση, εγκατάσταση και ιδιοκτησία σε όλους τους πολίτες του νησιού, οι οποίοι κατά τα άλλα έχουν όλα τα παραπάνω δικαιώματα σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου.
Προβλημάτισε και εμένα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έστω και αν με διαβεβαίωσε προσωπικά ότι θα δώσει μάχες για να κερδίσει πολλά από αυτά που χάσαμε στον πόλεμο του ’74 και ειδικά όλες τις ελευθερίες που απολαμβάνουν οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ο λόγος του προβληματισμού μου είναι η διχασμένη προσωπικότητα των συμβούλων του, εντός και εκτός Προεδρικού Μεγάρου. Αρκετοί είναι αμετανόητοι «ανανιστές» και την ίδια στιγμή εκπέμπουν και έναν αρρωστημένο εθνικισμό, που εμένα με απωθεί, άλλοι ανήκουν στο λεγόμενο σκληρό μέτωπο και μερικοί έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα με τα «πάρε-δώσε» που είχαν με τους Τούρκους και τον Αλεξάντερ Ντάουνερ, δίνοντας γην και ύδωρ. Έχω αντιληφθεί, λοιπόν, ότι ο Πρόεδρος αλλάζει τις θέσεις του ανάλογα με τους συνομιλητές του. Και αυτό προκαλεί ανησυχία και ενισχύει την ανασφάλεια.
Ο τρόπος προσέγγισης της Τουρκίας τα προηγούμενα 40 χρόνια, με προσφορές και υποχωρήσεις, ήταν και είναι λανθασμένος. Και στέλλει τα χειρότερα μηνύματα στις χώρες της ανατολικής Μεσογείου, που θα μπορούσαν να σκεφθούν τη σύναψη στρατηγικών συνεργασιών με την Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν υποστηρίζω ότι γνωρίζω τον τρόπο σκέψης της ισραηλινής διπλωματίας, διότι οι άνθρωποι είναι πολύ μεγάλοι παίκτες. Ενώ έχουν πάντα μία σοβαρότητα και σταθερότητα, σε μερικές περιπτώσεις κάνουν την υπέρβαση. Αναφορικά με την Τουρκία και τους πολιτικούς της, οι Ισραηλινοί δεν τους θέλουν απέναντί τους. Άρα δεν αποκλείουν την προσέγγιση με την Άγκυρα.
Όμως, η έλλειψη εμπιστοσύνης είναι εκεί, είναι εμφανής και δεν θα την αντικαταστήσει καμία διαβεβαίωση κανενός και πολύ περισσότερο του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, με τον οποίο ο κ. Νετανιάχου δεν έχει βρει ακόμα τρόπο επικοινωνίας, κατανόησης, συναντίληψης και συνεννόησης. Οι σχέσεις της Τουρκίας και του Ισραήλ δεν θα γίνουν ξανά όπως ήταν πριν από την υπόθεση του «Μαβί Μαρμαρά». Ας το καταλάβουμε στην Κύπρο μία και καλή.
Ουδείς μπορεί και ουδείς δικαιούται να ομιλεί εκ μέρους του Ισραήλ. Ο κ. Αναστασιάδης γνωρίζει, όπως και ο προκάτοχός του Δημήτρης Χριστόφιας, ότι οι ισραηλινοί σχεδιασμοί γίνονται ανεξάρτητα από την εξομάλυνση των σχέσεων με την Άγκυρα. Και η Τουρκία είναι εκτός του άξονα των φίλων του Ισραήλ.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ Ι: Παιδική χαρά θυμίζουν τα περισσότερα μέλη των ομάδων που διόρισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να πλαισιώσουν τη διαπραγματευτική ομάδα. Οι περισσότεροι μυρίζουν ναφθαλίνη, άρα οι ιδέες τους είναι και παλαιές και επικίνδυνες. Ο κ. Αναστασιάδης διόρισε και τις δεσποινίδες της επαναπροσέγγισης και των ξένων ινστιτούτων, που το 2004 βρέθηκαν στην Κύπρο και για να εκβιάσουν τους Ελληνοκύπριους. Έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός, διότι μερικοί εκ των διορισθέντων προκαλούν και σε μένα θυμίζουν τα καρφώματα με το ΑΙΤΗΜΑ να με διώξουν από την Ουάσιγκτον.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Μεγάλη θλίψη προκαλεί η ανακοίνωση του δικηγόρου της οικογένειας του Άκη Κλεάνθους, ενός εκ των πλέον σημαντικών Κυπρίων νέων πολιτικών, για τα αίτια που προκάλεσαν τον θάνατό του. Ο κ. Χρίστος Τριανταφυλλίδης υπογράμμισε ότι «ο θανατικός ανακριτής με απόφασή του ημερομηνίας 18/2/2014 εξέδωσε το πόρισμά του, το οποίο καταλήγει σε βάρος των θεράποντων ιατρών του πρώην υπουργού Άκη Κλεάνθους, ο οποίος ως γνωστόν απέθανε την 11/4/2011 μετά από καρδιακό επεισόδιο». Ο Άκης ήταν ένας σημαντικός, αξιοπρεπής και πολλά υποσχόμενος νεαρός πολιτικός. Όταν τον πρωτογνώρισα στην Αστόρια, ήμουνα βέβαιος ότι το μέλλον του θα ήταν λαμπρό. Με τον θάνατό του, η οικογένειά του έχασε τον Άνθρωπό της και η Κύπρος έναν άξιο και ήρεμο νέο πολιτικό, που μπορούσε να φτάσει πολύ ψηλά. Αιωνία η μνήμη του.
ΠΗΓΗ: www.philenews.com