Απόφαση σοκ της ΕΕ: Επιτρέπει την καλλιέργεια μεταλλαγμένων εντός της Ένωσης - Με τις ευλογίες Ε.Βενιζέλου έρχονται και στην Ελλάδα

31/05/2014

"Τα πιάτα σας θα είναι γεμάτα, αλλά τα φαγητά δεν θα τρώγονται." μια προρρήση του Πατροκοσμά την οποία είναι πολύ δύσκολο να αμφισβητήσει κανείς ότι οδεύει προς πλήρη εκπληρωση, μετά την απόφαση νομιμοποίησης των μεταλλαγμένων τροφίμων από την ΕΕ.

Αδιαφορώντας για την υγεία μας και το μέλλον των παιδιών η ΕΕ αποφάσισε να επιτρέψει την καλλιέργεια μεταλλαγμένων εντός της Ένωσης.Φυσικά στο έγκλημα αυτό συμφώνησε και η Ελλάδα ,με τις ευλογίες των Βενιζέλου-Μανιάτη, για να θυμόμαστε ποιους πρέπει να "ευγνωμονούμε". Από την σύνοδο μονίμων αντιπροσώπων, στην οποία πάρθηκε η εν λόγω απόφαση, απείχε μόνο το Βέλγιο, ως ένδειξη διαμαρτυρίας.

Η συμφωνία θα επικυρωθεί στις 12 Ιουνίου στη σύνοδο των υπουργών Περιβάλλοντος στο Λουξεμβούργο και αφού την εγκρίνουν οι υπουργοί, θα πρέπει να πάρει «πράσινο» φως και από το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέχρι το τέλος του έτους.

Πρωτοστάτης αλλά και υποβολέας της πρότασης, είναι η Ελλάδα, και συγκεκριμένα οι υπουργοί Περιβάλλοντος, Γιάννης Μανιάτης, και Εξωτερικών, Βαγγέλης Βενιζέλος. Οι δύο υπουργοί υποστηρίζουν τις μεθοδεύσεις των μεγαλοπαραγωγών σπόρων, που εδώ και 15 χρόνια κυνηγάνε να πετύχουν την επικείμενη απόφαση. 

Όλα ξεκίνησαν στα μέσα του περασμένου Φεβρουαρίου, όταν ο Βαγγέλης Βενιζέλος καταψήφισε την πρόταση για έγκριση του καλαμποκιού TC1507, με παραγωγό θυγατρική της μεγαλοεταιρίας DuPont, όμως, την επόμενη μέρα "παρέλειψε" να συνυπογράψει επιστολή 12 υπουργών της Ε.Ε προς τον Επίτροπο Υγείας, παρά το γεγονός ότι το 89% των Ελλήνων τάσσονταν κατά των μεταλλαγμένων. 

Το πρώτο βήμα υπέρ των μεγαλοπαραγωγών και αναπόφευκτα των μεταλλαγμένων είχε γίνει. Αυτή τη στιγμή, το καλαμπόκι αυτό αναμένει έγκριση από την Ε.Ε για να ξεκινήσει η καλλιέργειά και διανομή του.

Το τελειωτικό χτύπημα το έδωσε ο Γιάννης Μανιάτης, ο οποίος πρότεινε ανοιχτά αλλαγή στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό για τα μεταλλαγμένα. Η αλλαγή αυτή έλεγε πως για να απαγορέψει μια χώρα την καλλιέργεια ενός μεταλλαγμένου οργανισμού, ουσιαστικά θα έπρεπε πρώτα να πάρει την έγκριση της εταιρίας που το προωθεί. Θα έπρεπε, δηλαδή, τα αίτια απαγόρευσης να μην έρχονται σε αντίθεση με τις αξιολογήσεις της EFSA (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων) σχετικά με τους περιβαλλοντικούς και υγιειονομικούς κινδύνους του υπό αμφισβήτηση προϊόντος. Η EFSA, όμως, δεν έχει εκδόσει ούτε μια αρνητική γνωμοδότηση για κανέναν μεταλλαγμένο οργανισμό.

Αυτή η πρόταση, αν και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, δεν απερρίφθη, παρά "μεταλλάχθηκε" και τον Ιούνιο θα ψηφιστεί. 

Μέσα στη συμφωνία αναφέρεται μεν το δικαίωμα κάθε χώρας που διαφωνεί να απαγορεύει την καλλιέργεια στα δικά της εδάφη, το οποίο όμως είναι απατηλό, καθώς η απαγόρευση θα ισχύει μόνο για λόγους δημόσιας τάξης ή καθορισμού χρήσεων γης, και όχι για τους πολύ βασικότερους λόγους απειλής της δημόσιας υγείας ή του περιβάλλοντος. 

Οι χώρες δεν θα έχουν καν το δικαίωμα να απαγορεύσουν τη διέλευση των μεταλλαγμένων οργανισμών από το έδαφός τους, ανοίγοντας έτσι διάπλατα το δρόμο της ανεξέλεγκτης διακίνησης των προϊόντων αλλά και του πιθανού λαθρεμπορίου, καθώς τα μεταλλαγμένα αναμένεται να έχουν χαμηλότερες τιμές.

Μπορείτε να φανταστείτε τι θα γίνει σε μια χώρα σαν την Ελλάδα στην οποία πολλοί άνθρωποι κυριολεκτικά λιμοκτονούν, και απλώς θέλουν να γεμίσουν το στομάχι τους;

Ας δούμε λίγο τι επιπτώσεις θα ε΄χουν στην υγεία μας τα "νέα" μας τρόφιμα. Μέχρι και σήμερα η εταιρεία που πρωταγωνιστεί διεθνώς στην παραγωγή και διάθεση μεταλλαγμένων προϊόντων (Monsanto) επιμένει ότι αυτά είναι ασφαλή και ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την επικινδυνότητά τους τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα.

Ωστόσο, γαλλική μελέτη που ήρθε πρόσφατα στο φως αποκάλυψε ότι τα ζώα που τρέφονται όλη τους τη ζωή με γενετικά μεταλλαγμένο καλαμπόκι υπάρχει πιθανότητα να εμφανίσουν όγκους και να υποστούν βλάβη σε ζωτικά τους όργανα (ήπαρ και νεφρά).

Ειδικότερα, ερευνητές από το γαλλικό πανεπιστήμιο της Καέν που παρακολούθησαν πειραματόζωα που τρέφονταν με μεταλλαγμένα ανέφεραν ότι εκείνα απεβίωσαν νωρίτερα από τα υπόλοιπα. Ειδικότερα, τα μισά αρσενικά και το 70% των θηλυκών πέθαναν πρόωρα σε σχέση με το 30% και 20% αντίστοιχα εκείνων που δεν τρέφονταν με προϊόντα από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.

Με την κατανάλωση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών έχει παρατηρηθεί η εμφάνιση συχνών αλλεργικών κρίσεων, σε άτομα που είναι επιρρεπή σε συγκεκριμένες αλλεργίες. 

Ακόμη, η πρόσληψη αντιβιοτικών ουσιών από τον ανθρώπινο οργανισμό, μέσω των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, προκαλεί αύξηση της ανθεκτικότητάς του σε αυτές. Αυτό έχει ως συνέπεια την αναποτελεσματικότητα των αντιβιοτικών στον οργανισμό, όταν αυτό είναι αναγκαίο π.χ. στην ανάρρωση κάποιας ασθένειας.

Επιπλέον, κάποιες έρευνες έδειξαν ότι η γύρη από ένα μεταλλαγμένο καλαμπόκι σκότωνε κατά χιλιάδες ένα είδος πεταλούδας. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι διαταράσσεται η ισορροπία του περιβάλλοντος και συνεπώς επηρεάζεται η τροφική αλυσίδα.

Παρόλο που υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια των μεταλλαγμένων τροφίμων, τα συστήματα ελέγχου είναι ανεπαρκή.

Μεταλλαγμένα ονομάζονται τα τρόφιμα των οποίων το DNA έχει αλλοιωθεί με την προσθήκη άλλων οργανισμών με σκοπό τη βελτίωση κάποιων χαρακτηριστικών τους, αλλά βιάζοντας στην ουσία την γενετική τους δομή. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι ντομάτες που δεν σαπίζουν, σπόροι καλαμποκιού με ενσωματωμένα εντομοκτόνα κ.ά.

Τα μεταλλαγμένα τρόφιμα που παράγονται σε μεγαλύτερες ποσότητες και επομένως έχουν και την μεγαλύτερη ευθύνη της γενετικής μόλυνσης στη φύση είναι η σόγια, το καλαμπόκι και τα παράγωγά τους (ζωοτροφές, γλυκύσματα, συμπληρώματα διατροφής, παιδικές τροφές).

Μία από τις μεγαλύτερες πηγές μόλυνσης είναι οι ζωοτροφές και οι ιχθυοτροφές που παράγονται σε τεράστιες ποσότητες με επιβλαβή αποτελέσματα για τα ζώα και κατ’επέκταση για τη φύση αλλά και για τον άνθρωπο που στη συνέχεια τα καταναλώνει.

Μεταξύ άλλων, η αύξηση της παραγωγής των μεταλλαγμένων τροφίμων θα επιφέρει αλλοίωση της βιοποικιλότητας, αύξηση των φυτοφαρμάκων-ζιζανιοκτόνων και επομένως αύξηση της αντοχής των ζιζανίων και των εντόμων σε αυτά ,έξαρση των αλλεργιών και της ανθεκτικότητάς τους στα αντιβιοτικά καθώς και εμφάνιση νέων ,απειλή για την οικολογική ισορροπία και για τη διατροφική ασφάλεια των επόμενων γενεών.

Αρκετές προηγούμενες μελέτες που όλοι γνωρίζουμε πως βγαίνουνείχαν δείξει ότι τέτοιες ουσίες είναι ασφαλείς, αλλά οι επιστήμονες θεωρούν ότι οι γνώσεις που έχουμε για τις μακροπρόθεσμες συνέπειές τους είναι ελάχιστες, καθώς τα προϊόντα αυτά βρίσκονται στην αγορά μόνο δεκαπέντε χρόνια.Μόνο για αυτό τον λόγο δεν έπρεπε να καταλήξει σε αυτό το έγκλημα η ΕΕ.

Ο Ιπποκράτης έλεγε "είμαστε ότι τρώμε" δέιχνοντας ότι η αφομοίωση μια τροφής από τον ανθρώπινο οργανισμό είναι διαδραστική, και προκαλεί μεταβολές στον άνθρωπο. Καταναλώνοντας μεταλλαγμένα τρόφιμα το ανθρώπινο είδος δεν μπορεί να μείνει ίδιο, και αυτοί που το αποδέχτηκαν έπρεπε να το ξέρουν, ή μηπως αυτό θέλουν;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Για "θερμό επεισόδιο" στην Κω μιλούν οι Τούρκοι - Διαψεύδει η Ελλάδα

Οι τουρκοι μιλουν για θερμο επεισοδιο στην Κω - Διαψευδει η Ελλαδα

 

31/05/2014

Επεισόδιο στην Κω με την χρήση πραγματικών πυρών από ελληνική πλευράς υποστηρίζει το τουρκικό Γενικό Επιτελείο ότι εκτυλίχθηκε την περασμένη Πέμπτη μέσω διαρροής στον τουρκικό Τύπο στην θαλάσσια περιοχή βορειοανατολικά της Κω.

 

Στο επεισόδιο κατά τους Τούρκους ενεπλάκη ένα ελληνικό περιπολικό σκάφος και ένα τουρκικό "αλιευτικό". Συγκεκριμένα το σκάφος της ΛΣ/ΕΛΑΚΤ εβαλε με πραγματικά πυρά κατά του τουρκικού "αλιευτικού" όταν το τελευταίο αρνήθηκε να υπακούσει στην εντολή για έλεγχο από το ελληνικό σκάφος.

 

Να σημειώσουμε ότι για το όλο "επεισόδιο" δεν υπάρχει καμμια επιβεβαιωση από πλευράς ΛΣ/ΕΛΑΚΤ όπως ερεύνησε και διακρίβωσε το defencnet.gr ενώ επίσης διαψεύδεται από το ΓΕΕΘΑ κάτι που σημαίνει ότι πιθανόν να μην υπήρξε ποτέ.

 

Το ερώτημα είναι γιατί οι Τούρκοι εμφανίζουν επεισόδια εκεί που δεν υπάρχουν και θα μπορούσε να σημαίνει αυτό σε περίπτωση προβοκάτσιας και για το πως θα μπορούσε να εξελιχθεί ένα τέτοιο δήθεν επεισόδιο.

 

Στην προκειμενη περίπτωση όπως θα δούμε είναι εύκολο να διακριβωθεί εάν η βάρκα έχει βληθεί και εάν υπάρχει ποινική δίωξη κατά των Τούρκων επιβαινόντων

 

Το περισττικό έλαβε χώρα σύμφωνα με δημοσιεύματα των τουρκικών εφημερίδων, Hürriyet και Star, την περασμένη Πέμπτη.

 

Σύμφωνα βέβαια με τους Τούρκους το καΐκι ψάρευε στα τουρκικά χωρικά ύδατα κοντά στην βραχονησίδα Çatal Ada ανοιχτά του τουρκικού λιμένα του Turgutreis. 

 

Το τουρκικό αλιευτικό έγινε αντιληπτό από την ελληνική πλευρά και αμέσως απέπλευσε από την νήσο Κω πλοίο της ελληνικής ακτοφυλακής που πλησίασε το τουρκικό αλιευτικό κα το κάλεσε να παραδοθεί καθώς είχε παραβιάσει τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Οι Τούρκοι ψαράδες αρνήθηκαν να υπακούσουν με αποτέλεσμα το ελληνικό πλοίο να τους κυνηγήσει και να ανοίξει πυρ κατά του τουρκικού αλιευτικού. 

 

Σύμφωνα με το τουρκικό δημοσίευμα το τουρκικό πλοίο έγινε κυριολεκτικά… "ελβετικό τυρί" από τα ελληνικά πυρά, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι ψαράδες να αναγκαστούν να παραδοθούν στο πλοίο της ελληνικής ακτοφυλακής. 

 

Οι Τούρκοι ψαράδες που συνελήφθηκαν ήταν οι, Kaan Camuzcuoğlu, Murat Bıçak, Doğan Çoşkun και μια γυναίκα σύζυγος ενός από του ψαράδες. Οι Τούρκοι ψαράδες οδηγηθήκαν στην Κω όπου κατέφτασε αμέσως και Τούρκος δικηγόρος για να αναλάβει την υπόθεση τους.

 

Οι τουρκικές εφημερίδες υποστηρίζουν ότι οι Τούρκοι ψαράδες ψάρευαν στα τουρκικά χωρικά ύδατα.

 

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ανησυχία στο ΓΕΕΘΑ: Ενεργοποίησαν αιφνιδιαστικά και το Σύστημα Αεράμυνας

30/05/2014

Αιφνιδιαστική  ενεργοποίηση του συνόλου της Aεράμυνας της χώρας και των τριών Κλάδων, είχαμε σήμερα το πρωί  μετά από απόφαση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Μ.Κωσταράκου με συμμετοχή του συνόλου των μονάδων τόσο του Στρατού όσο και της Αεροπορίας και του Ναυτικού. Η άσκηση ολοκληρώθηκε στις 12:00.
Η άσκηση έγινε στη «σκιά» των τουρκικών επιθετικών ενεργειών τόσο με το διάπλου τουρκικής ναυτικής Μοίρας  εντός των Εθνικών Χωρικών Υδάτων όσο και με τις συνεχείς υπερπτήσεις Εθνικού Εδάφους.
Στόχος της άσκησης ήταν η περαιτέρω βελτίωση των χρόνων αντίδρασης που σε ορισμένες περιπτώσεις κατά τις προηγούμενες ασκήσεις παρουσίασαν κάποιες μικρές υστερήσεις οι οποίες δεν δικαιολογούνται από επιχειρησιακής άποψης.
Στην άσκηση συμμετείχαν το σύνολο των σταθμών ελέγχου (ΣΑΕ), κέντρων επιχειρήσεων, Α/Α συστημάτων και όπλων των τριών Κλάδων των ΕΔ της χώρας.Η άσκηση έρχεται δύο ημέρες μετά την άσκηση "Πυρπολητής" στην Κάρπαθο όπου δοκιμάστηκε το σύστημα ταχείας αντίδρασης των ΕΔ.
Όπως αναφέρουν ασφαλείς πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας στο defencenet.gr, το στελεχικό δυναμικό αντέδρασε γενικά ικανοποιητικά σε ότι αφορά την ταχύτητα εφαρμογής του συναγερμού.
Στην άσκηση μετρήθηκαν οι χρόνοι ενεργοποίησης των τεσσάρων ζωνών αεράμυνας (μεγάλη, μέση, μικρή και πολύ μικρή ακτίνα δράσης ). Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα Patriot PAC-3 και S-300PMU-1 της Αεροπορίας (όσο επιτρέπει η κατάσταση στην οποία βρίσκονται)).
Στη δεύτερη ζώνη ανήκουν  τα Improved Hawk του ΕΣ με την μέση ζώνη αεράμυνας, στην τρίτη κατηγορία τα Tor-M1, ΟSΑ ΑΚ (Στρατός), Crotale (Ναυτικό, Αεροπορία) και Τor-M1 και Skyguard (Αεροπορία). Ακόμη ελέχθηκαν οι χρόνοι των πολύ μιρκης εμβέλειας συστημάτων  αεράμυνας με τα εποχούμενα ASRAD του Στρατού  (VSHORAD).
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Απαγορευσαν την αλιεια δυτικα της Κρητης (λογω χημικων)

09:00

31/05/2014

Εφιαλτικά σενάρια δημιουργεί η υπουργική απόφαση η οποία κυκλοφόρησε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 22 Μαΐου στο  άρθρο 3 παράγραφος 3, όπου αναφέρεται  ότι «χρήση  της  άδειας αλίευσης στα  διεθνή,  με το αλιευτικό εργαλείο «τράτα  βυθού» απαγορεύεται στη γεωγραφική υποπεριοχή (GSA) 20, 22, 23 της ΓΕΑΜ (Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο)». . 
Τι σημαίνει αυτό; Με απλά λόγια ότι απαγορεύεται η αλιεία νοτιοδυτικά της Κρήτης και νότια της Πελοποννήσου και των Ιονίων Νήσων, τουλάχιστον μέχρι τις 22 Ιουλίου.
Τι χαρακτηριστικό έχει όλη η περίοδος καταμεσής του καλοκαιριού;
Είναι η περίοδος που το αμερικανικό σκάφος Cape Ray πρόκειται να προχωρήσει στην καταστροφή των 560 τόνων από τα επικίνδυνα χημικά του οπλοστασίου της Συρίας σε μη καθορισμένη περιοχή δυτικά της Κρήτης.
Υποτίθεται η απαγόρευση της αλιείας έχει να κάνει με την προστασία των ιχθυαποθεμάτων στα διεθνή ύδατα αλλά είναι η πρώτη φορά που τέτοια απαγόρευση εκδίδεται από υπουργικό απόφαση καθώς ήταν έργο των περιφερειών.
Μάλιστα η περίοδος αυτή της απαγόρευσης και υπό όρους μπορεί να επεκταθεί και μετά τις 22 Ιουλίου: «Οι περιοχές και οι χρονικές περίοδοι απαγόρευσης θα επανεξεταστούν, εφόσον συντρέχουν λόγοι, μετά το 2015″. Όπως αναφέρεται στη σχετική υπουργική απόφαση.
Και για να γίνει η υπόθεση ακόμη χειρότερη ήρθε και η απάντηση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στα σχετικά δημοσιεύματα η οποία λεέι:  
«Η χώρα μας σέβεται το Δίκαιο της Θάλασσας και σε καμία περίπτωση δεν θα έθετε σε κίνδυνο την αειφορία και τη βιώσιμη διαχείριση, τόσο του περιβάλλοντος και των ιχθυαποθεμάτων, όσο και του επαγγέλματος των Ελλήνων αλιέων και του Τουρισμού. Τέτοιου είδους δημοσιεύματα εκθέτουν τη χώρα μας και είναι τελείως αβάσιμα» καταλήγει η ανακοίνωση.
Δηλαδή η υπουργική απόφαση γίνεται γιατί η χώρα μας σέβεται το Δίκαιο της Θάλασσας την αειφορία και τη βιώσιμη διαχείριση των αποθεμάτων αλιείας…
Σε καμία περίπτωση κανείς δεν γνωρίζει τι πρόκειται να γίνει στο Cape Ray και πόσο κοντά αυτό θα βρίσκεται στα Εθνικά Χωρικά Ύδατα την ώρα που θα πραγματοποιεί μια επιχείρηση η οποία αν και γνωστή στη διαδικασία (υδρόλυση) δεν έχει ποτέ γίνει στο παρελθόν επάνω σε σκάφος την ώρα που πλέει στην ανοικτή θάλασσα.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.,gr

Ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν χρωστά την υλοποίηση μίας υπόσχεσης…

 Ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν χρωστά την υλοποίηση μίας υπόσχεσης…

Η επικείμενη επίσκεψη του αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λευκωσία, που αποκαλύφθηκε προφανώς για να «καεί» -χωρίς αποτέλεσμα- από τον κατοχικό ηγέτη, Ντερβίς Ερογλου, είναι από μόνη της μία πολύ σημαντική εξέλιξη. Το να αποφασίζει η υπερδύναμη να επιστρατεύσει τον καλό γνώστη της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής αντιπρόεδρο Τζόζεφ Μπάιντεν δείχνει πάνω απ’ όλα την απόφασή της να «κλείσει» το Κυπριακό και να κερδίσει για τον Πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα μία διεθνή επιτυχία.
Η Αμερική μπορεί να επιθυμεί ότι θέλει και να κάνει ότι …γουστάρει, αλλά οι επιτυχίες κερδίζονται όχι με πιέσεις και εκβιασμούς, αλλά με σύνεση και στη βάση του δικαίου. Το Κυπριακό, που συνεχίζει και σήμερα να είναι ζήτημα εισβολής και κατοχής, έχει καταντήσει –λόγω της ανικανότητας των πολιτικών της- θέμα «απομόνωσης» των Τουρκοκυπρίων. Ειδικά οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι κάθε άλλο παρά έτσι έχουν τα πράγματα, διότι δημιούργησαν το πρόβλημα στο πλαίσιο του «Ψυχρού Πολέμου» καταδικάζοντας ένα λαό στην απόγνωση. Οι εικόνες της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής δεν θα φύγουν ποτέ από το μυαλό μας.
Ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν είναι ένας πολιτικός που αγάπησε την Κύπρο. Πρόκειται για μία μεγάλη αλήθεια και όσοι παρακολουθούμε εκ του σύνεγγυς την πολιτική του διαδρομή γνωρίζουμε τη βοήθεια που πρόσφερε από το 1974 μέχρι και σήμερα. Βεβαίως, η Ελληνοαμερικανική Κοινότητα και το Ελληνικό Λόμπι, που αποτελείται βασικά από Ελληνοκύπριους, τον υποστήριξε οικονομικά και του πρόσφερε όλες τις ψήφους που διέθετε στην πολιτεία του Ντελαγουέαρ. Ο κ. Μπάιντεν ένοιωσε τον πόνο της προσφυγιάς, πληροφορήθηκε από πρώτο χέρι την κυπριακή τραγωδία, επειδή έτυχε να βρει καταφύγιο, ακριβώς δίπλα στο σπίτι του, ένας κατατρεγμένος από τον Αττίλα Ελληνοκύπριος. Από τότε μέχρι σήμερα παραμένουν φίλοι.
Ως γερουσιαστής, ο σημερινός αντιπρόεδρος, συνέδεσε το όνομα του με την κατεχόμενη πόλη της Αμμοχώστου. Η τροπολογία που κατατέθηκε στη Γερουσία και απαιτεί την επιστροφή της πόλης-φάντασμα στους νόμιμους κατοίκους της, φέρει το όνομα του. Και όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα αναμένουν ότι το θέμα αυτό θα βρεθεί στο επίκεντρο των συνομιλιών του κ. Μπάιντεν με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον κατοχικό ηγέτη.
Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος υποστηρίζει τη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, η οποία είναι και φιλοτουρκική και ρατσιστική. Την υποστηρίζει επειδή αυτό ζητά από το 1977 μέχρι σήμερα η κυπριακή πολιτική ηγεσία. Δεν πρέπει, λοιπόν, να κατηγορούμε τους ξένους επειδή οι Ελληνοκύπριοι πολιτικοί δεν έχουν σπονδυλική στήλη. Όμως, από την άλλη πλευρά τίθεται ένα θέμα σοβαρό, και αφορά τη στάση της Αμερικής για άλλες χώρες, που έχουν υποστεί εισβολές, όπως η Κύπρος. Για την Ουκρανία, και ο Πρόεδρος Ομπάμα και ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν, έχουν υποστηρίξει το σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας της και έχουν δεσμευθεί πως δεν θα επιτρέψουν ποτέ την αλλαγή συνόρων σε παγκόσμιο επίπεδο.
Υπό το βάρος αυτής της πολύ ορθής θέσης, τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν και στην Κύπρο, η οποία είναι θύμα εισβολής και κατοχής της συμμάχου των ΗΠΑ, Τουρκίας. Επειδή μπορεί μερικοί αναγνώστες να αντιδράσουν και να μιλήσουν για την …αφέλεια του υποφαινομένου, πρέπει να καταθέσω ότι λόγω της δημοσιογραφικής μου παρουσίας στην Ουάσιγκτον, όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις, γνωρίζω πως το δίκαιο προσφέρεται σύμφωνα με τον βαθμό υποταγής προς την υπερδύναμη. Η Κύπρος ήταν πάντα πιστός σύμμαχος για την Αμερική, παρά το γεγονός ότι ευθύνεται για την τραγωδία της.
Ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν έχει μία μοναδική ευκαιρία να απολογηθεί για τη συμμετοχή της Αμερικής του Κίσιγκερ στην εισβολή του 1974 και να διορθώσει την αμερικανική εξωτερική πολιτική στο Κυπριακό. Οι Αμερικανοί επέβαλαν τη ρατσιστική διζωνική και δικοινοτική ομοσπονδία, άρα αυτοί πρέπει να εισαγάγουν το σεβασμό στην εδαφική κυριαρχία και ακεραιότητα της. Επειδή για την Ουκρανία απαιτούν τα αυτονόητα, χάνουν το δίκιο τους απέναντι στον Πούτιν, όταν στην Κύπρο επιμένουν να επιβάλουν με την υπογραφή μας μία έντονα αντιδημοκρατική λύση.

Πηγη: http://mignatiou.com/2014/05/o-antiproedros-bainten-chrosta-tin-ilopiisi-mias-iposchesis/

Γερμανική διαμαρτυρία εναντίον του προκλητικού Ερντογάν

Το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας ανακοίνωσε σήμερα ότι κάλεσε τον πρεσβευτή της Τουρκίας για να του εκφράσει τη δυσαρέσκεια του Βερολίνου μετά τις δηλώσεις που έκανε ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε βάρος ενός Γερμανού πολιτικού τουρκικής καταγωγής.
Σε ομιλία του στις αρχές της εβδομάδας ενώπιον βουλευτών του κόμματός του, του AKP, ο Ερντογάν τα έβαλε με τον Τζεμ Εζντεμίρ, τον πρόεδρο του Οικολογικού Κόμματος της Γερμανίας. Χωρίς να τον κατονομάσει, τον χαρακτήρισε “αυτοαποκαλούμενο Τούρκο” και τον ανακήρυξε “ανεπιθύμητο πρόσωπο” στην Τουρκία επειδή του άσκησε κριτική κατά τη διάρκεια της επίσκεψης που πραγματοποίησε την περασμένη εβδομάδα στην Κολωνία.
“Ένας αυτοαποκαλούμενος Τούρκος, συμπρόεδρος ενός (γερμανικού) κόμματος, έκανε πολύ άσχημες δηλώσεις πριν από την επίσκεψη και μετά την αναχώρησή μας. Ιδίως λόγω της καταγωγής σου, δεν έχει κανένα δικαίωμα να μιλάς για έτσι στον πρωθυπουργό της χώρας στην οποία ανήκεις”, είπε ο Ερντογάν σύμφωνα με το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της ομιλίας του.
Ο Εζντεμίρ είχε καλέσει τον Ερντογάν να μην “εισάγει” στη Γερμανία τις εσωτερικές διενέξεις της Τουρκίας, αναφερόμενος στις αιματηρές συγκρούσεις που σημειώνονται τους τελευταίους μήνες στη χώρα.
Ο πρεσβευτής της Τουρκίας στο Βερολίνο κλήθηκε στο υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας “για να του εκφράσουμε την κατάπληξή μας όσον αφορά τις δηλώσεις εκ μέρους της τουρκικής κυβέρνησης”, ανhttp://mignatiou.com/2014/05/germaniki-diamartiria-enantion-tou-proklitikou-erntogan/http://mignatiou.com/2014/05/germaniki-diamartiria-enantion-tou-proklitikou-erntogan/έφερε μια διπλωματική πηγή. “Αυτού του είδους η δημόσια κριτική, απευθυνόμενη σε έναν σημαντικό Γερμανό πολιτικό ο οποίος αγωνίζεται για τις καλές σχέσεις μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας (…) δεν είναι θετική για τις γερμανοτουρκικές σχέσεις”, πρόσθεσε ο Γερμανός διπλωμάτης.
ΠΗΓΗ: AFP, ANA-MPA

http://mignatiou.com/2014/05/germaniki-diamartiria-enantion-tou-proklitikou-erntogan/

Και η Λαγκάρντ στους προσκεκλημένους της Μπίλντερμπεργκ

 Και η Λαγκάρντ στους προσκεκλημένους της Μπίλντερμπεργκ

Τα μέλη και οι προσκεκλημένοι της ιδιαίτερα μυστικοπαθούς Ομάδας Μπίλντερμπεργκ συγκεντρώθηκαν από χθες στην Κοπεγχάγη για συνομιλίες, κυρίως για οικονομικά θέματα, με τη συμμετοχή πολιτικών, πανεπιστημιακών και διευθυντικών στελεχών μεγάλων επιχειρήσεων απ’ όλον τον κόσμο.
Επικεφαλής της Ομάδας είναι ο Γάλλος Ανρί ντε Καστρίς, ο διευθύνων σύμβουλος της ασφαλιστικής εταιρείας AXA.
Στον κατάλογο των προσκεκλημένων, που αναρτήθηκε στον ιστότοπο της Ομάδας, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας, η πριγκίπισσα Βεατρίκη της Ολλανδίας, οι υπουργοί Εξωτερικών της Ισπανίας και της Σουηδίας, Χοσέ Μανουέλ Γκαρθία-Μαργάγιο και Καρλ Μπιλτ, η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Άντερς Φο Ράσμουσεν και ο πρόεδρος του Google Έρικ Σμιτ.
Η Γαλλία εκπροσωπείται στη συνάντηση αυτή, που θα ολοκληρωθεί την Κυριακή, από την υφυπουργό Εξωτερικού Εμπορίου Φλερ Πελερέν και τον αναπληρωτή γενικό γραμματέα της γαλλικής προεδρίας Εμανουέλ Μακρόν.
Όλοι οι προσκεκλημένοι της Ομάδας, σκοπός της οποίας είναι “να ενισχύσει το διάλογο μεταξύ Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής”, είναι Αμερικανοί, Καναδοί, Ευρωπαίοι και Τούρκοι, υπάρχουν όμως και δύο Κινέζοι: ένας υπεύθυνος οικονομικών θεμάτων με βαθμό υπουργού, ο Λιου Χε και ο καθηγητής οικονομικών Γιπίνγκ Χουάνγκ.
Η Ομάδα Μπίλντερμπεργκ ιδρύθηκε το 1954 σε ένα ξενοδοχείο στην Ολλανδία, από το οποίο πήρε και το όνομά της. Γύρω από τη δράση της έχουν αναπτυχθεί πολλές θεωρίες συνωμοσίας, κυρίως λόγω της πλήρους απουσίας ενημέρωσης για τα διαμειβόμενα στις συγκεντρώσεις της. Η φετινή συνεδρίασή της, στο ξενοδοχείο JW Marriot της Κοπεγχάγης, έχει προκαλέσει αντιδράσεις στη Δανία, κυρίως για τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που έχουν ληφθεί για την προστασία των προσκεκλημένων. Μάλιστα το ευρωσκεπτικιστικό, αντιπολιτευόμενο Λαϊκό Κόμμα, που κέρδισε τις πρόσφατες ευρωεκλογές, ζήτησε από την κυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα λεπτομέρειες για το κόστος των μέτρων.
Οι συμμετέχοντες θα συζητήσουν θέματα όπως “Είναι βιώσιμη η οικονομική ανάκαμψη;”, “Οι μεγάλες μεταβολές των τεχνολογιών και της απασχόλησης” και “Υπάρχει πράγματι ιδιωτική ζωή;”.
Είναι μόλις η δεύτερη χρονιά που αποκαλύπτονται οι τίτλοι των υπό συζήτηση θεμάτων.
ΠΗΓΗ: AFP, ANA-MPA

Προκλητική συμπεριφορά Τούρκων φανατικών εθνικιστών

Προκλητική συμπεριφορά Τούρκων φανατικών εθνικιστών

Χιλιάδες μουσουλμάνοι έκαναν στις 4 το πρωί το πρωινό «ναμάζι» έξω από την Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης μετά από τη σχετική έκκληση και εκστρατεία του «Συνδέσμου Νεολαίας Ανατολής» για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί.
Χιλιάδες μουσουλμάνοι πιστοί από διάφορα σημεία της Κωνσταντινούπολης άρχισαν να συγκεντρώνονται από τις 3 το πρωί. Αστυνομικοί είχαν δημιουργήσει μπλόκο γύρω από την Αγία Σοφία προκειμένου να εμποδίσουν την είσοδο του πλήθους. Το «ναμάζι» έγινε στην πλατεία μπροστά από την Αγία Σοφία. Στη συνέχεια το πλήθος διαλύθηκε φωνάζοντας το σύνθημα «να σπάσουν οι αλυσίδες, να ανοίξει η Αγία Σοφία».

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Πρόκληση η εκδήλωση για να γίνει τζαμί η Αγιά Σοφιά
Περίπου 100 χιλιάδες κόσμου περιμένει η οργάνωση «Σύνδεσμος Νεολαίας Ανατολής» στην τελετή που διοργανώνει σήμερα μπροστά από την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη, όπου θα γίνει το πρωινό ναμάζι (προσευχή). Κι αυτό στο πλαίσιο της εκστρατείας του Συνδέσμου για να επαναλειτουργήσει η Αγία Σοφία ως τζαμί.
Το θέμα της Αγίας Σοφίας είναι για άλλη μια φορά υπό συζήτηση στην Τουρκία. Τούτη τη φορά αφορμές είναι, πρώτον, η πρόταση νόμου που κατέθεσε στην εθνοσυνέλευση ο ανεξάρτητος βουλευτής Χαμί Γιλντιρίμ (πρώην βουλευτής του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) για μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί και δεύτερον η 561η επέτειος της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.
Ο Σύνδεσμος που διοργανώνει την τελετή πρόσκειται στο ρεύμα εκείνο του πολιτικού Ισλάμ που ακολουθεί την παράδοση του ιστορικού ηγέτη του χώρου Νετζμετίν Ερμπακάν. Ο κομματικός χώρος του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ διασπάστηκε το 2000, με την ιστορική τάση να εκπροσωπείται σήμερα από το Κόμμα Ευτυχίας και τη λεγόμενη -το 2000- Ανανεωτική Τάση, από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.
Σημειώνεται, επίσης, ότι ο βουλευτής Χαμί Γιλντιρίμ που κατέθεσε την πρόταση, φέρεται να είναι προσκείμενος στο τάγμα του Χότζα Φετχουλάχ Γκιουλέν. Τόσο ο Σύνδεσμος όσο και ο βουλευτής κατηγορούν την κυβέρνηση Ερντογάν για ατολμία στο θέμα της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Νεολαίας Ανατολής, Σαλίχ Τουράν, σε δηλώσεις που κάνει τις τελευταίες ημέρες, υποστηρίζει ότι «η Αγία Σοφία είναι το σύμβολο της Άλωσης, είναι η κορώνα της υπόστασης του Ισλάμ στη Δύση». Προβάλει, επιπλέον, το αίτημα για μετατροπή σε τζαμί, σημειώνοντας ότι η μετατροπή της Αγίας Σοφίας από τζαμί σε μουσείο το 1934, «ήταν παράνομη».
Την περίοδο 1930-1935 η Αγία Σοφία είχε παραμείνει κλειστή λόγω έργων, ενώ μετατράπηκε σε μουσείο με την υπ’ αριθμ. 7/1589 και ημερομηνία 24 Νοεμβρίου 1934 απόφαση του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου. Τα εγκαίνια του μουσείου έγιναν την 1η Φεβρουαρίου 1935.
Σε δηλώσεις του που δημοσίευσε στις 25 Μαΐου στην ισλαμιστική εφημερίδα «Γιενί Ακίτ», ο Σαλίχ Τουράν είχε σημειώσει ότι «πέρυσι είχαμε ξεκινήσει εκστρατεία για 10 εκατομμύρια υπογραφές για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και συγκεντρώσαμε περίπου 15 εκατομμύρια υπογραφές».
Επισήμως η κυβέρνηση δεν αναφέρεται στο θέμα εκτός από κάποιες ευχές και ελπίδες που εκφράζονται. Για παράδειγμα, στις 15 Νοεμβρίου 2013 ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Μπουλέντ Αρίντς, είχε πει ότι «βλέπουμε τη λυπημένη Αγία Σοφία και ευχόμαστε σύντομα να έλθουν οι μέρες που θα χαμογελάσει».
Υπάρχει όμως και αντίλογος. Το τουρκικό ιδιωτικό «Ίδρυμα Ιστορίας» ετοίμασε ένα κείμενο με τίτλο «για ποιο λόγο η Αγία Σοφία πρέπει να παραμείνει μουσείο» και συγκεντρώνει υπογραφές. Πριν από μερικές ημέρες το ίδρυμα οργάνωσε σχετική ημερίδα όπου ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, Σεβκέτ Παμούκ, υπογράμμισε: «Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε μουσείο το 1934 ήταν μια στάση υπέρ της αδελφοσύνης. Ο Ερντογάν το 2006 είχε πρωταγωνιστήσει στην υπόθεση της “Συμμαχίας Πολιτισμών”. Ας πράξει το ίδιο κι αι ας γίνει παράδειγμα στον κόσμο».
Ο καθηγητής Ουγούρ Τάνγιελι επισήμανε: «Θεωρούμε ότι η ιστορία της Κωνσταντινούπολης ξεκινά από το 1453, λες και δεν ήταν η πόλη αυτή Βυζαντινή επί χίλια χρόνια. Στην Κωνσταντινούπολη δεν υπάρχει καν Βυζαντινό μουσείο. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η Αγία Σοφία ήταν εκκλησία».
Τέλος, ο καθηγητής και συγγραφέας Μουράτ Μπελγκέ έκανε λόγο για «ένα είδος ρεβανσισμού» και τονίζοντας ότι «εξακολουθεί να ισχύει μια αρρωστημένη αντίληψη που θρέφεται με απόψεις όπως, κάποτε ήμασταν κυρίαρχοι αλλά στη συνέχεια πώς μας κατάντησαν και μας πήραν την Αγία Σοφία», είπε: «Η προσέγγιση αυτή είναι προέκταση της στάσης που θέλει εκδίκηση. Ταυτόχρονα, αυτό καθορίζει και τη στάση του Ισλάμ. Η πρόταση για μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί είναι πρόταση που υπογραμμίζει ότι το Ισλάμ δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνυπάρξει με άλλες θρησκείες».
ΠΗΓΗ: Α. ΑΜΠΑΤΖΗΣ, ANA-MPA

Πηγη: http://mignatiou.com/2014/05/proklisi-simera-i-ekdilosi-gia-na-gini-tzami-i-agia-sofia/

Τουρκία: Οξύνοια και πολιτική σοφία ή γεωστρατηγικά αδιέξοδα και παραλογισμοί; Τ

5 Οκτωβρίου 2011
www.geostrategy.gr
Τουρκία: Οξύνοια και πολιτική σοφία ή γεωστρατηγικά
αδιέξοδα και παραλογισμοί;Του Χρήστου Μηνάγια
Η περιφερειακή πολιτική της Τουρκίας στην επιδίωξή της να καλύψει το κενό
ισχύος της Μέσης Ανατολής προέβαλε ιδιαίτερα τη στρατιωτική ισχύ της
χώρας με αποτέλεσμα τον έντονο προβληματισμό όλων των γειτονικών της
κρατών. Αυτό, σε συνδυασμό με την πολιτιστική και οικονομική διείσδυση που
επιχειρήθηκε από τουρκικής πλευράς ενέτεινε έτι περαιτέρω τις ανησυχίες, με
αποτέλεσμα να αρχίσουν να δημιουργούνται πόλοι αντιπαράθεσης έναντι της
τουρκικής επεκτατικής πολιτικής στους οποίους η συμμετοχή, είτε φανερά είτε
παρασκηνιακά, των Μεγάλων ∆υνάμεων είναι ιδιαίτερα σημαντική.
Η πολιτική είναι τέχνη και όχι επιστήμη, ενώ ως βασικοί παράγοντες
απόκτησής της εκτός από τον ορθολογισμό του μηχανισμού, θεωρούνται η
σοφία και το ηθικό ανάστημα του πολιτικού ηγέτη. Η πολιτική έχει άμεση
σχέση με την αυθαιρεσία και το αστάθμητο, ενώ η επιστήμη στηρίζεται στην
αρμονία και τη λογική. Η λογικά σωστή πράξη είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει
στην επιτυχία, ενώ ο παραλογισμός, η αλαζονεία και η εκτέλεση παράνομων
ενεργειών είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσουν στην ήττα και θα προκαλέσουν
μεγάλο πόνο. Θα ήταν μεγάλος πειρασμός να γίνει αποδεκτό ότι σε μία
μελλοντική ένοπλη αντιπαράθεση θα επικρατήσουν εκείνοι που πιστεύουν
μόνο στη στρατιωτική ισχύ. Και αυτό, διότι τα άτομα αυτά πιθανόν να
υπολείπονται σε οξύνοια, ηθική σοφία και πολιτική σκέψη.
Την περίοδο αυτή, και χωρίς να υπάρχει πρόθεση (σ.σ. μόνο σε αυτό το
άρθρο) να σχολιασθεί αρνητικά ο Τούρκος πρωθυπουργός για έλλειψη
σοφίας και ηθικού αναστήματος, το γεγονός που προκαλεί εντύπωση είναι ότι
ο Ερντογάν αποτελεί το αντικείμενο κριτικής και προβληματισμού της
τουρκικής δημοσιογραφικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, προερχόμενη ακόμη
και από τον ίδιο του το χώρο. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι ο Ερτνογάν ήταν
ο μεγάλος νικητής των εκλογών της 12-6-2011, ενώ τα αποτελέσματα της
έρευνας που πραγματοποίησε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Besir Atalay
αποκαλύπτουν μια ιδιομορφία στη σύνθεση του εκλογικού σώματος που τον

στήριξε. Συγκεκριμένα, από τα 21.466.356 ψηφοφόρων του ΑΚΡ το 27,1%
ανήκουν στους συντηρητικούς ισλαμιστές, το 24,4% στους Τούρκους
εθνικιστές, το 16,4% στους ατατουρκιστές-κεμαλιστές, το 7,2% στους
σοσιαλδημοκράτες, το 5,9% στους φιλελεύθερους-δημοκρατικούς, το 3%
στους ακραίους εθνικιστές και το 1,4% στους Κούρδους εθνικιστές.
Από τα μηδενικά προβλήματα στα πολλαπλά προβλήματα
Η Τουρκία προέβαλε ιδιαίτερα την πολιτική των μηδενικών προβλημάτων,
ωστόσο η μετουσίωση της σε πολιτική απόκτησης μεγίστου οφέλους από
τους γείτονες κατέδειξε σε όλους ότι, αφενός ο τουρκικός τρόπος σκέψης έχει
παραμείνει αναλλοίωτος, αφετέρου ο τουρκο-ισλαμικός εθνικισμός έχει
προσανατολισμό προς όλες τις κατευθύνσεις. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό εν
προκειμένου είναι το άρθρο του Τούρκου δημοσιογράφου Dogan Heper στην
εφημερίδα Milliyet/29-9-2011 όπου αναγράφονται τα εξής:
«Πώς ήταν ο Ερντογάν πριν ένα χρόνο και πώς είναι τώρα; Με μια ήπια
έκφραση έχει αλλάξει 180 μοίρες . Η αναθέρμανση των τουρκο-συριακών
σχέσεων με τις αποφάσεις για άρση της βίζας, κατασκευή φραγμάτων και
αγωγών νερού δημιούργησε την εντύπωση ότι τα δύο κράτη σχεδόν
αποφάσισαν να γίνουν ένα. Οι σχέσεις με τον Καντάφι βρισκόταν στην ίδια
κατάσταση. Ο Ερντογάν έλεγε ότι η Λιβύη ανήκει στους Λίβυους και
αντιτάχθηκε στους νατοϊκούς βομβαρδισμούς. Όμως αμέσως μετά άλλαξε
ρότα. Φθάσαμε στα πρόθυρα του πολέμου με την Κύπρο. Αιτία ήταν η έρευνα
πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Γίναμε θανάσιμοι
εχθροί με το Ισραήλ. Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών υποστηρίζει το
δικαίωμα της Κυπριακής ∆ημοκρατίας να αξιοποιήσει τα υποθαλάσσια
αποθέματα φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι σχέσεις με την
Αρμενία όχι μόνο δεν διορθώθηκαν αλλά έγινε ακριβώς το αντίθετο. Η σχέση
με το Αζερμπαϊτζάν για “ένα έθνος δύο κράτη” παραμερίσθηκε. Το Ιράν είναι
ιδιαίτερα ενοχλημένο με την Τουρκία για την εγκατάσταση του (νατοϊκού)
ραντάρ. Η Ελλάδα προκαλεί την Τουρκία. Αυτό έκανε στο παρελθόν, αυτό
κάνει και τώρα. Το ΡΚΚ επιδεικνύει ότι θα λάβει βοήθεια και υποστήριξη από
το εξωτερικό.»
Επίσης, ένα μήνα πριν τις προεδρικές και δημοτικές εκλογές της 23-10-2011
στη Βουλγαρία, δεν είναι τυχαίο ότι οι Ρομά και οι Τούρκοι της Βουλγαρίας
προκαλώντας το εθνικό αίσθημα των Βουλγάρων προσπαθούν να φέρουν τη
χώρα σε κατάσταση εσωτερικής εθνικής σύγκρουσης, ζητώντας παράλληλα
την παρέμβαση του Τούρκου πρωθυπουργού.
Εάν σε όλα αυτά προστεθεί και η εγκατάσταση από το Ισραήλ στο βόρειο Ιράκ
6 μη επανδρωμένων αεροσκαφών Heron υπό τον έλεγχο της Κουρδικής
Περιφερειακής ∆ιοίκησης του Βορείου Ιράκ, τότε διαπιστώνεται ότι τα
πολλαπλά προβλήματα λαμβάνουν ιδιαίτερα σημαντικές διαστάσεις για την
τουρκική πλευρά. Τονίζεται ότι σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουν
διαψευσθεί, ο Mesud Barzani υπέγραψε συμφωνία με το Ισραήλ για την

εγκατάσταση 4 Heron στην αεροπορική βάση Ηalidiye και 2 στο αεροδρόμιο
της Μοσούλης, ενώ Ισραηλινοί στρατιωτικοί σύμβουλοι και επιτελείς
πληροφοριών θα εκπαιδεύσουν τους Κούρδους ομολόγους τους στη
Μοσούλη. Ο Τούρκος δημοσιογράφος Kadri Gürsel σε άρθρο του στην
εφημερίδα Milliyet/3-10-2011 αναφέρει ότι τα Heron αφενός αποτελούν την
απάντηση των Ισραηλινών στην πολιτική που εφάρμοσε ο Ερντογάν
αναφορικά με τους Παλαιστινίους, αφετέρου θα δημιουργήσουν μια σοβαρή
απειλή για την Τουρκία δεδομένου ότι, πέραν του Ιράν, θα παρακολουθούνται
οι κινήσεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και πιθανόν οι πληροφορίες
αυτές να προωθούνται στο ΡΚΚ πριν τη διεξαγωγή οποιασδήποτε
επιχείρησης των κουρδικών ανταρτικών τμημάτων.
Σε αντιστάθμισμα όλων των παραπάνω και προκειμένου οι Ηνωμένες
Πολιτείες να μετριάσουν την αντίδραση της Άγκυρας αποφάσισαν να
διαθέσουν στην Τουρκία 3 επιθετικά ελικόπτερα Super Cobra των αμερικανών
πεζοναυτών που βρίσκονται στο Αφγανιστάν. Συνακόλουθα δε, συζητείται η
περίπτωση διάθεσης στην Τουρκία ενός ή δύο επιθετικών μη επανδρωμένων
αεροσκαφών Predator. Επειδή όμως η τελική απόφαση για διάθεση έγκειται
στη δικαιοδοσία του αμερικανικού κογκρέσου, προτάθηκε και η εναλλακτική
περίπτωση 5ετούς υπενοικίασης και εγκατάστασής τους, υπό τον αμερικανικό
έλεγχο, στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ της Τουρκίας. Άλλωστε, η
περίπτωση μια ενδεχόμενης εγκατάστασης των Predator στην Τουρκία
πιθανόν να σχετίζεται και με την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων
από το Ιράκ στο τέλος του 2011 για τον έλεγχο των περιοχών ενδιαφέροντος
των ΗΠΑ.
Κλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο
Κατά την τουρκική κυβέρνηση, η Κυπριακή ∆ημοκρατία κατηγορείται διότι η
ενεργειακή της πολιτική και η γεώτρηση που πραγματοποιεί είναι ασύμβατες
με το διεθνές δίκαιο, αποτελούν μια πολιτική προβοκάτσια και έχουν ως στόχο
να ενδυναμώσουν και να ισχυροποιήσουν το status της ελληνοκυπριακής
πλευράς. Στα πλαίσια αυτά, η τουρκική στρατηγική, σύμφωνα με έγκριτους
Τούρκους δημοσιογράφους, βασίζεται στους ακόλουθους άξονες:
1ος άξονας-Τα τουρκικά πολεμικά πλοία θα συνοδεύουν τα πλοία που
μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα με απώτερο σκοπό να
αρθεί ο ισραηλινός αποκλεισμός: Επικριτική απάντηση στον εν λόγω άξονα
που επιδιώκει τη απομόνωση του Ισραήλ, δίδει ο Τούρκος δημοσιογράφος
Κadri Gursel σε άρθρο του στην εφημερίδα Milliyet/15-9-2011 με τίτλο «Η
αναφορά για πόλεμο αποτελεί μια δυσβάστακτη επιπολαιότητα», όπου
αναγράφει τα εξής: «Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τον αποκλεισμό της Γάζας και
θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στην
Ανατολική Μεσόγειο. Όμως, εάν υπάρξει μια θερμή συγκρουσιακή κατάσταση
μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας τότε είναι σίγουρο ότι θα υπάρχει ο αποκλεισμός.
Εάν το Ισραήλ δεν αντιδράσει σε μια προκλητική ενέργεια της Τουρκίας και

αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας τότε θα ανατραπούν οι γεωπολιτικές
ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο σε βάρος του Ισραήλ.»
2ος Άξονας-Να παρεμποδισθεί και να αποτραπεί η Κυπριακή
∆ημοκρατία από τη γεώτρηση: Ο Τούρκος δημοσιογράφος Sami Kohen σε
άρθρο του στην εφημερίδα Milliyet/4-10-2011 με τίτλο «Γιατί η διεθνής
κοινότητα στηρίζει του Ελληνοκυπρίους» αναγράφει τα εξής: «Οι
Ελληνοκύπριοι προετοίμασαν και έθεσαν σε εφαρμογή το σχέδιό τους αρκετό
καιρό πριν. Η στρατηγική της Τουρκίας στηρίχθηκε κατά βάση στα αντίποινα
και στις παρακωλύσεις και δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα. Εάν συνεχισθεί
αυτό, τότε θα ενδυναμωθεί ακόμη περισσότερο η θέση της διακυβέρνησης
Χριστόφια.». Επίσης, για το θέμα αυτό ιδιαίτερα σημαντικές είναι και οι
απόψεις του Τούρκου καθηγητή διεθνούς δικαίου και δικαίου των θαλασσών
Yücel Acer σε άρθρο του στο περιοδικό Aksiyon/26-9-2011 όπου
αναγράφονται τα εξής: «Η νομική διάσταση της κρίσεως που δημιουργήθηκε
λόγω της γεώτρησης συνοψίζεται στα εξής ερωτήματα:
• Η περιοχή γεωτρήσεων των Ελληνοκυπρίων ευρίσκεται εντός της
Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Τουρκίας; Η Ελληνοκυπριακή
πλευρά δεν πραγματοποιεί γεώτρηση στην υπάρχουσα ή στην πιθανή ΑΟΖ
της Τουρκίας. (σ.σ. ως πιθανή τουρκική ΑΟΖ οι Τούρκοι θεωρούν την
περιοχή μεταξύ Κύπρου-Ρόδου-Κρήτης). Απλώς έδωσε την άδεια
διεξαγωγής γεωτρήσεως στην περιοχή που ισχυρίζεται ότι της ανήκει και η
οποία δημιουργήθηκε με συμφωνίες που υπέγραψε με το Ισραήλ και την
Αίγυπτο. Η Τουρκία δεν βρίσκει νόμιμες τις μονομερείς συμφωνίες διότι
αυτές δεν έλαβαν υπόψη την “T∆ΒΚ” (σ.σ. εννοεί το ψευδοκράτος).
• Το ελληνοκυπριακό τμήμα μπορεί να ανακηρύξει από μόνο την ΑΟΖ; Αυτό
είναι νόμιμο; Οι χώρες έχουν το δικαίωμα να ανακηρύξουν μονομερώς την
ΑΟΖ. στόσο, σε περίπτωση που η ΑΟΖ τέμνεται με άλλες χώρες θα
πρέπει να υπάρξουν συμφωνίες οριοθέτησής της. Οι Ελληνοκύπριοι
έδωσαν την άδεια ερευνών φυσικού αερίου στην εταιρεία Noble
στηριζόμενοι στις συμφωνίες οριοθέτησης της ΑΟΖ που υπέγραψαν το
2003 με την Αίγυπτο και στο τέλος του 2010 με το Ισραήλ.
• Σε ποια βήματα μπορεί να προβεί η Τουρκία στηριζόμενη στο διεθνές
δίκαιο; ∆υστυχώς η Τουρκία δεν έχει τη δυνατότητα για επιβολή
αποτελεσματικών διεθνών νομικών κυρώσεων. Η λήψη μέτρων από την
Τουρκία εναντίον των Ελληνοκυπρίων φαίνεται δύσκολη. στόσο, στο
όνομα της “Τ∆ΒΚ” (σ.σ. εννοεί το ψευδοκράτος) και στηριζόμενη στην
ιδιότητα της εγγυήτριας χώρας, μπορεί να κινητοποιηθεί και να
προσπαθήσει να εμποδίσει τέτοιου είδους δραστηριότητες. Όμως αυτό θα
αυξήσει τον κίνδυνο δημιουργίας σύγκρουσης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Τέλος, το πιο ισχυρό χαρτί που έχει στα χέρια της η Άγκυρα αφορά στην
πραγματοποίηση ερευνών φυσικού αερίου με την άδεια που θα λάβει από
την “Τ∆ΒΚ” για έρευνες στις περιοχές της ΑΟΖ που ανακηρύχθηκε από
τους Ελληνοκυπρίους.»

3ος Άξονας-Πραγματοποίηση πολύ συχνών και εμφανών περιπολιών
στην Ανατολική Μεσόγειο εφαρμόζοντας την τακτική των προκλήσεων
που πραγματοποιούν τα τουρκικά πλοία, τα μαχητικά αεροσκάφη και τα
πλοία επιστημονικών ερευνών στο Αιγαίο: Ο Τούρκος αρθρογράφος
İhsan Dağı σε άρθρα του στην εφημερίδα Zaman στις 23 και 27-9-2011
επικρίνει την κυβέρνηση Ερντογάν αναγράφοντας τα εξής: «Η Κύπρος
αποτελεί το πιο επιτυχημένο πεδίο δράσης της Εργκένεκον (σ.σ. οργάνωση
ανατροπής του Ερντογάν). Οι αναφορές για αποτροπή των ερευνών φυσικού
αερίου των Ελληνοκυπρίων, χρησιμοποίηση, εφόσον χρειασθεί, του τουρκικού
στόλου και έξοδός του στην Ανατολική Μεσόγειο μου θύμισε, χωρίς
παρεξήγηση, την παλιά Τουρκία. Κατ’ εμέ, μια τέτοια Τουρκία που επιθυμεί να
επιδεικνύει τη στρατιωτική της ισχύ πέφτει σε αντιφάσεις με το όραμα και την
πρακτική της εξωτερικής πολιτικής που καλλιέργησε τα τελευταία χρόνια. Η
νέα Τουρκία έχει ανάγκη από ειρήνη και αυτό πρέπει να εξασφαλισθεί από
τους πολιτικούς. Εάν εσείς στην περιφερειακή πολιτική παρουσιάσετε ως
προτεραιότητα τη στρατιωτική ισχύ, τότε αυτό θα φοβίσει τους γύρω σας και
θα τους ενώσει εναντίον σας. Στην πολιτική ιστορία υπάρχουν πολλά
παραδείγματα με περιφερειακές και παγκόσμιες συμμαχίες που έγιναν
εναντίον ανερχόμενων δυνάμεων. Τέτοιες πολώσεις γενικά έχουν ως
επακόλουθο μια θερμή σύγκρουση. Η κυβέρνηση πήρε το 50% για να
οδηγήσει τα πολεμικά πλοία στη Μεσόγειο και να βουλιάξει την ανερχόμενη
Τουρκία; Κατά τη γνώμη σας η χούντα του 2004 (σ.σ. εννοεί το στρατιωτικό
κατεστημένο) γιατί ήθελε τον (ελληνοτουρκικό) πόλεμο; Σήμερα εάν γίνει
πόλεμος, ποίου συμφέροντα θα εξυπηρετηθούν; Είστε σίγουροι ότι αυτοί που
συνέταξαν τα σχέδια του παρελθόντος δεν συντάσσουν σήμερα παρόμοια
σχέδια και δεν τα εφαρμόζουν έχοντας υπό τον έλεγχό τους τον (τουρκικό)
στόλο όπου και εάν ευρίσκεται; Μην παίξουμε το παιχνίδι αυτών που
επιθυμούν να εμποδίσουν την εξέλιξη, την ομαλοποίηση και τον
εκδημοκρατισμό της Τουρκίας.» Τονίζεται ιδιαίτερα ότι ο εν λόγω
αρθρογράφος:
• Σε προηγούμενο άρθρο του προέτρεψε τον πρωθυπουργό Ερντογάν να
συνέλθει από τη «μέθη της εξουσίας» και να μη βάλει τη χώρα σε μια
«θερμή συγκρουσιακή» κατάσταση με το Ισραήλ.
• Συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικών στελεχών του Φετουλάχ Γκιουλέν
που αποτέλεσε τον αθέατο συντελεστή στήριξης της προεκλογικής
εκστρατείας του Ταγίπ Ερντογάν και θεωρείται ως μέντορας του Τούρκου
πρωθυπουργού. Επίσης, ο Γκιουλέν με το ισλαμικό θρησκευτικό κίνημα του
οποίου ηγείται μπόρεσε να διεισδύσει στον τουρκικό κρατικό μηχανισμό
(αστυνομία, στρατό, ΜΙΤ, δικαιοσύνη κ.λπ.) και να αποτελεί το «βαθύ
κράτος» της ισλαμικής διακυβέρνησης της χώρας.
Αυτά που προκύπτουν από τα παραπάνω, σε σχέση με την κατάσταση που
διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο είναι τα εξής:

• Μετά την έναρξη των εξεγέρσεων της «Αραβικής Άνοιξης» στη Μέση
Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική εντατικοποιήθηκαν οι συζητήσεις για το εάν
η Τουρκία αποτελεί τη «χώρα πρότυπο» για την ανασυγκρότηση των
χωρών του εν λόγω γεωγραφικού χώρου. Όμως, επειδή αυτό
αντιμετωπίσθηκε με επιφύλαξη από τις ηγεσίες των Αδελφών
Μουσουλμάνων, η τουρκική στρατηγική άλλαξε κατεύθυνση και πλέον
επικεντρώνεται στον άξονα να αναδειχθεί ο Ερντογάν ως ο «ηγέτης
πρότυπο», προβάλλοντας ιδιαίτερα την ανοικτή αντιπαράθεση του με το
Ισραήλ.
• Πρέπει να τύχει ιδιαίτερης αξιολόγησης η ιδεολογική κατανομή των
ψηφοφόρων του κυβερνόντος κόμματος στην Τουρκία, διότι όπως
προκύπτει το μεγαλύτερο τμήμα αυτών είναι εθνικιστές και κεμαλιστές-
ατατουρκιστές. Ίσως αυτή να είναι και η βασική αιτία που ο Τούρκος
πρωθυπουργός έχει ανεβάσει κατά πολύ τους εθνικιστικούς τόνους τόσο με
το κουρδικό όσο και με τα λοιπά περιφερειακά προβλήματα που
αντιμετωπίζει η χώρα.
• Εκτιμάται ότι για κάθε αποτυχία που θα παρουσιασθεί στην πολιτική του
Ερντογάν, αναφορικά με τα κύρια θέματα της πολιτικής επικαιρότητας
όπως το κουρδικό και το κυπριακό, θα υπάρξει σοβαρή αντίδραση από το
σύνολο της τουρκικής κοινής γνώμης με αποτέλεσμα την πιθανή
δρομολόγηση μη αναμενόμενων πολιτικών εξελίξεων. Κατόπιν τούτου
γεννάται το εξής ερώτημα: Ο διαφαινόμενος εγκλωβισμός σε αδιέξοδο της
πολιτικής Ερντογάν οφείλεται αποκλειστικά στην αλαζονεία του και στην
έλλειψη πολιτικής σοφίας ή υπήρξε και εμπλοκή του στρατιωτικού
κατεστημένου μέσω των «πασάδων» του τουρκικού διπλωματικού
σώματος;
• Σε ότι αφορά στα τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο, οι βασικοί
συντελεστές αυτών δεν φαίνεται να υπαναχωρούν από τις θέσεις τους, με
τους Τούρκους να επιμένουν στις προκλήσεις τους, ειδικά σε ότι αφορά
στην πραγματοποίηση ερευνών στην κυπριακή και ελληνική ΑΟΖ.
Άλλωστε, μια από τις βασικές επιδιώξεις της Άγκυρας είναι η δημιουργία
γκρίζων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως έγινε και στο Αιγαίο.
Τούτο θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής δεδομένου ότι, όσο
συνεχίζεται η κρίση τόσο θα επιδεινώνεται η κατάσταση και θα μειώνονται
οι πιθανότητες για εκτόνωσή της.

Πηγη: http://www.geostrategy.gr/pdf/20111005%20turkish%20geostrategic%20deadlocks.pdf

H Σμύρνη Κέντρο της Τουρκικής ∆ιπλωματίας

H Σμύρνη Κέντρο της Τουρκικής ∆ιπλωματίας
Οι περιφερειακές επιδιώξεις των Τούρκων προς το Αιγαίο, την
Ανατολική Μεσόγειο και τις χώρες της Βόρειου Αφρικής
Του Χρήστου Μηνάγια
Στις 9-4-2011 ανακοινώθηκε από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ
Νταβούτογλου ότι, σύμφωνα με οδηγία του πρωθυπουργού Ερντογάν,
αποφασίσθηκε η περιοχή της Σμύρνης και της Αττάλειας να ενταχθούν στις
περιοχές ενάσκησης της τουρκικής διπλωματίας, με τη δημιουργία
αντίστοιχων διπλωματικών αποστολών. Επικεφαλής των αποστολών αυτών
θα είναι ο πρέσβης Dicle Kopuz, ο οποίος υπηρετεί στη Μπρατισλάβα και τον
Ιούνιο του 2011 θα αναλάβει τα νέα του καθήκοντα στη Σμύρνη.
Επισημαίνεται ότι στη Σμύρνη υπάρχουν περίπου 56 προξενεία και στις 26-27
Απριλίου 2011 πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου
για τα Ανθρώπινα ∆ικαιώματα με τη συμμετοχή 21 υπουργών και ανώτατων
κρατικών λειτουργών-νομικών από 47 χώρες. Επίσης, προκαλεί ιδιαίτερο
ενδιαφέρον και προβληματισμό το γεγονός, ότι στις 16-17 Απριλίου 2011
πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστήμιο Akdeniz στην Αττάλεια το 4ο Συνέδριο
Σπουδαστών του Τουρκικού Κόσμου, με κύριο θέμα συζήτησης «Η Τουρκική
Ταυτότητα στη ∆υτική Θράκη» και βασικούς ομιλητές τους Έλληνες
μουσουλμάνους από τη Ξάνθη Τζεμίλ Καμπζά, Αχμέτ Καρά και Σουάτ
Τσολάκ.
Βασικά, οι διπλωματικές δραστηριότητες της Τουρκίας πραγματοποιούνται
αφενός από την Άγκυρα που αποτελεί το διοικητικό κέντρο και το κέντρο
λήψεως αποφάσεων, αφετέρου από την Κωνσταντινούπολη που αποτελεί το
κέντρο των οικονομικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της χώρας.
Η περιοχή του Μαρμαρά με τις αξιόλογες τεχνολογικές και οικονομικές
υποδομές της και έχοντας ως επίκεντρο τις πόλεις Κωνσταντινούπολη και
Kocaeli αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο για τις περιφερειακές επιδιώξεις των
Τούρκων, τόσο προς τα Βαλκάνια όσο προς τον Καύκασο και τα τουρκόφωνα
κράτη της Κεντρικής Ασίας.

Αναφορικά με τα Βαλκάνια, σύμφωνα με την τουρκική στρατηγική, οι
βιομηχανικές και πολιτιστικές γραμμές του Kocaeli, της Κωνσταντινούπολης,
της Ραιδεστού και της Αδριανούπολης επιδιώκεται να επεκταθούν μέχρι την
Αθήνα, τη Σόφια, τα Τίρανα, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κόσσοβο, τα Σκόπια,
το Βελιγράδι και το Βουκουρέστι. Για την υλοποίηση της εν λόγω στρατηγικής
χρησιμοποιείται ο τουρκικός όρος «akilli inisiyatif (έξυπνη πρωτοβουλία)» που
χρησιμοποιεί ως εργαλεία τα πανεπιστήμια, τον τουρισμό, τη βιομηχανία και
τις πολιτιστικές δραστηριότητες. Συνακόλουθα δε, σημαντικός είναι και ο
ρόλος της στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή του Μαρμαρά, όπως η 1η
Στρατιά με το νατοϊκό στρατηγείο του 3ου Σώματος Στρατού, το Αρχηγείο
Στόλου με τη ναυτική βάση του Γκιολτσούκ και το σύνολο σχεδόν των
ακαδημιών πολέμου, τα οποία με την αποτρεπτική δύναμη που διαθέτουν και
τη στρατιωτική διπλωματία που ενασκούν, ενισχύουν έτι περαιτέρω την
τουρκική εξωτερική πολιτική.
Η απόφαση του Ερντογάν να εντάξει τη Σμύρνη και την Αττάλεια στα
κέντρα της τουρκικής διπλωματίας, πραγματοποιώντας εκεί διεθνείς συνόδους
και συνεργασίες, έχει σχέση με την επιδιωκόμενη επέκταση των
βιομηχανικών, πολιτιστικών, ενεργειακών και στρατιωτικών γραμμών της
περιοχής των δυτικών παραλίων προς το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και
τις χώρες της Βόρειου Αφρικής. Τα τελευταία χρόνια, οι Τούρκοι
δημιούργησαν περιοχές ελεύθερου εμπορίου στις πόλεις Μερσίνη, Αττάλεια,
Σμύρνη, Άδανα και Ντενιζλί, ενώ διέθεσαν μεγάλες πιστώσεις για την
ανάπτυξη των δυτικών παραλίων, ιδρύοντας μεγάλες βιομηχανικές μονάδες,
υλοποιώντας οικιστικά προγράμματα σε όλες τις πόλεις, επεκτείνοντας και
εκσυγχρονίζοντας τα οδικά-σιδηροδρομικά δίκτυα και αναβαθμίζοντας τις
λιμενικές εγκαταστάσεις. Παράλληλα, σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο
Σμύρνης και το πανεπιστήμιο Akdeniz στην Αττάλεια δημιουργήθηκαν
ερευνητικά κέντρα τα οποία ασχολούνται με θέματα ασφάλειας τροφίμων,
αγροτικής ανάπτυξης, βιολογίας, ενέργειας, περιβάλλοντος, νανοτεχνολογίας,
γεωλογίας κ.λπ. Επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι έχει δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα
στους φορείς παροχής ιατρικών υπηρεσιών κατά μήκος όλων των δυτικών
παραλίων, με σκοπό την προβολή της υγειονομικής υποστήριξης που
μπορούν να παρέχουν, αφενός σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης,
αφετέρου σε επιχειρήσεις διακομιδής τραυματιών από περιοχές που
υπάρχουν κρίσεις και συγκρούσεις, με πρόσφατο παράδειγμα τη διακομιδή
των τραυματιών από τη Λιβύη στα νοσοκομεία της Σμύρνης.
Αναφορικά δε, με τη στρατιωτική παρουσία στα δυτικά παράλια, κρίνεται
σκόπιμο να επισημανθεί:
• Η Στρατιά Αιγαίου με τις αποβατικές ασκήσεις που πραγματοποιεί κάθε
χρόνο σε εθνικό επίπεδο. Εν τω μεταξύ, το Μάρτιο του 2009, η Τουρκία
για πρώτη φορά πραγματοποίησε στην περιοχή της Ανατολικής

Μεσογείου και του Αιγαίου την αποβατική άσκηση Egemen-2009
(Ηγεμόνας) με τη συμμετοχή δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών, του
Βελγίου, της Ολλανδίας και της Αγγλίας.
• Οι αεροπορικές βάσεις της 1ης Τακτικής Αεροπορικής ∆ύναμης, οι
οποίες με τα μαχητικά αεροσκάφη που διαθέτουν παραβιάζουν
καθημερινά τον ελληνικό εθνικό εναέριο χώρο.
• Οι ναυτικές βάσεις της Σμύρνης, του Ακσάζ, της Μερσίνης και της
Αλεξανδρέττας, οι οποίες με τα πολεμικά πλοία που διαθέτουν, αφενός
αμφισβητούν σχεδόν καθημερινά την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο και
την Ανατολική Μεσόγειο, αφετέρου συνδράμουν στην τουρκική
εξωτερική πολιτική, τόσο με τις συμμαχικές αποστολές που
αναλαμβάνουν, όσο με την επίδειξη της τουρκικής σημαίας στα λιμάνια
διαφόρων χωρών που επισκέπτονται, αλλά και στα δρομολόγια που
ακολουθούν. Χαρακτηριστική είναι η ακόλουθη πρόσφατη δήλωση του
Αχμέτ Νταβούτογλου: «Με την κρίση στις χώρες της Βόρειου Αφρικής τα
πολεμικά μας πλοία και τα μαχητικά μας αεροπλάνα βρίσκονται συνεχώς
πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο».
• Το τουρκικό Γενικό Επιτελείο Ενόπλων ∆υνάμεων, το οποίο
πραγματοποιεί τις διακλαδικές ασκήσεις έρευνας και διάσωσης Deniz
Aslani και Anadolu Yildizi στην περιοχή μεταξύ Λέσβου και Χίου, όπου
προσκαλούνται παρατηρητές από τις ξένες στρατιωτικές αποστολές που
βρίσκονται στην Τουρκία. (σ.σ. στις επίσημες ανακοινώσεις του
τουρκικού ΓΕΕΘΑ αναγράφεται ότι η εν λόγω περιοχή ανήκει στην
περιοχή έρευνας και διάσωσης της Τουρκίας).
Η Τουρκία εκμεταλλευόμενη τα πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης, της
γεωστρατηγικής αξίας και της βαρύτητας που έχει στην Ανατολική Μεσόγειο
επιδιώκει να διευρύνει το πεδίο της πολιτικής και οικονομικής επιρροής της
στις θαλάσσιες οδούς και να επιβάλλει το ρόλο που αυτή επιθυμεί.
Επιπρόσθετα δε, επιδιώκει να προσδώσει στη διεθνή της εικόνα το
χαρακτηριστικό της ισχυρής στρατιωτικής και πολιτικής δύναμης στον άξονα
Μέση Ανατολή-Βαλκάνια, με επίκεντρο τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Μια παράμετρος της τουρκικής στρατηγικής, η οποία βρίσκεται συνεχώς
στην επικαιρότητα και αφορά στη διεύρυνση και επέκταση των οικονομικών
και πολιτιστικών γραμμών της, είναι η επιδίωξη της άρσης βίζας από τα κράτη
της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήδη η Τουρκία πέτυχε την κατάργηση της βίζας
από το Μαρόκο, τη Λιβύη, το Λίβανο, τη Συρία, τη Τυνησία, την Ιορδανία, την
Υεμένη, την Κροατία, το Κόσσοβο, τα Σκόπια, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τη
Γεωργία, το Καζακστάν, την Κιργιζία, το Ιράν και τη Ρωσία.
Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία εφαρμόζει μια ενεργητική πολιτική στη Μέση
Ανατολή και στον αραβικό κόσμο, της οποίας το κύριο χαρακτηριστικό είναι η

προσέγγιση των ιδεολογικών επιλογών της αντιπολίτευσης των κρατών
αυτών και η υπέρ του δέοντος προσέγγιση σε ισλαμιστικές ομάδες, όπως η
Χαμάς, η Χεζμπολάχ, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι κ.λπ. Η πολιτική αυτή μπορεί
να επιφέρει προσωρινά οφέλη στην Τουρκία, ωστόσο θα της δημιουργήσει
σοβαρούς κινδύνους στο μέλλον, μεταξύ των οποίων και η συνέχιση της μη
αναγνώρισης του ψευδοκράτους από τη διεθνή κοινότητα, η οποία, σε
συνδυασμό με την κακή και αντιδημοκρατική διακυβέρνηση των κατεχομένων,
θα έχει σαν αποτέλεσμα την μεγαλύτερη αποδυνάμωση των ψυχικών δεσμών
της Τουρκίας με τους Τουρκοκύπριους.
Τέλος, θα πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα ότι μετά τη ρήξη που υπήρξε στις
σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, ακολουθεί η Γαλλία, διότι οι Τούρκοι θεωρούν ότι οι
Γάλλοι επιδιώκουν να τους απομονώσουν από την Ευρώπη και τη Μέση
Ανατολή, να τους εγκλωβίσουν στη νοτιοανατολική Τουρκία και να τους
απαγορεύσουν την «κυριαρχία» στην Ανατολική Μεσόγειο.
Συνεκτιμώντας όλα τα παραπάνω και σε συνδυασμό με τα εσωτερικά
προβλήματα που υπάρχουν ενόψει των εκλογών του προσεχούς Ιουνίου,
όπως οι εξεγέρσεις και η «πολιτική-θρησκευτική απειθαρχία» των Κούρδων,
οι ταραγμένες σχέσεις ισλαμιστών-κεμαλιστών κ.λπ., δημιουργούν τις
προϋποθέσεις για εξαγωγή της κρίσης με πλέον πιθανό πεδίο αντιπαράθεσης
το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
(Ο Χρήστος Μηνάγιας είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η γεωπολιτική
στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας» που κυκλοφόρησε
πρόσφατα από τις εκδόσεις Τουρίκη. Πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη
μελέτη η οποία βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε πρωτογενείς τουρκικές
πηγές και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένας χρήσιμος οδηγός για το είδος της
απειλής που συνιστούν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και τις επιδιώξεις της
εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας υπό το μανδύα του νεο-οθωμανισμού.
Επίσης, είναι τακτικός αρθρογράφος επί θεμάτων Τουρκίας στην ιστοσελίδα
www.geostrategy.gr)

Πηγη:   www.geostrategy.gr

Επιπτώσεις της επερχόμενης τουρκο-εβραϊκής ενεργειακής συνεργασίας

Επιπτώσεις της επερχόμενης τουρκο-εβραϊκής ενεργειακής συνεργασίας Από το 1996 μέχρι το 2009, η Τουρκία και το Ισραήλ «απολάμβαναν» τους καρπούς μιας στενής στρατιωτικής σχέσης, η οποία σταδιακά επεκτάθηκε και σε άλλους τομείς σ υνεργασίας, όπως για παράδειγμα η διμερής τουρκο-εβραϊκή συμφωνία ελεύθερου εμπορίου που υπογράφηκε το 2000. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, οι σχέσεις των δύο χωρών επιδεινώθηκαν, κυρίως λόγω των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών αλλαγών που υιοθέτησε η κυβέρνηση Ερντογάν. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η φθορά στις τουρκο-εβραϊκές σχέσεις συνεργασίας ήταν ανάλογη τόσο με τη
φθορά της εξουσίας του τουρκικού στρατού, όσο και με το μέγεθος της εξουσίας που αποκτούσε σταδιακά ο Ερντογάν και μια μερίδα ηγετικών στελεχών του ΑΚΡ. Η επιδείνωση των τουρκο-εβραϊκών σχέσεων δημιουργούσε έντονο προβληματισμό στην Ουάσιγκτον, καθότι οι εν λόγω χώρες συνιστούν στρατηγικούς εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι επιπτώσεις αυτής της συγκρουσιακής πλέον διμερούς σχέσης, σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της συνεχιζόμενης «Αραβικής Άνοιξης», ως ένα βαθμό επιδείνωσαν την περιφερειακή ασφάλεια και εμπόδισαν την προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή. Η εμμονή, οι διαμαρτυρίες και οι κατηγορίες του Ερντογάν κατά των Ισραηλινών, κυρίως για την απομόνωση της Λωρίδας της Γάζας, δημιουργούσαν τριβές στις σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με τις υπόλοιπες αραβικές χώρες και ταυτόχρονα απομόνωναν περαιτέρω το εβραϊκό κράτος.
Σημάδια αναθέρμανσης των τουρκο-εβραϊκών σχέσεων Το Μάρτιο του 2013, υπήρξαν κάποια θετικά σημάδια ως προς την πιθανότητα προσέγγισης των δύο πλευρών. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του προέδρου Ομπάμα στο Ισραήλ, ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος διευκόλυνε μια τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του Ερντογάν και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου. Από την πλευρά της, η Άγκυρα δεν άφησε ανεκμετάλλευτο το «συνοικέσιο» του Ομπάμα και την «απολογία» που ακολούθησε από πλευράς Νετανιάχου. Η τουρκική πλευρά, εκτός του ότι δεν απέκλεισε ρητά το ενδεχόμενο μιας πιθανής αποκατάστασης των διμερών σχέσεων, έσπευσε να καταστήσει σαφές ότι «επιθυμεί μια ευρεία τουρκο-εβραϊκή ενεργειακή συνεργασία». Για πρώτη φορά, αυτές οι επιδιώξεις της Άγκυρας ακούσθηκαν επίσημα από τα χείλη του Τούρκου υπουργού Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Τανέρ Γιλντίζ, κατά τη διάρκεια της «Ευρωπαϊκής Συνόδου για την Ενέργεια», η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη Οκτωβρίου του 2013 και στην οποία θα πρέπει να τονισθεί ότι συμμετείχαν και οι εταιρίες ενέργειας που δραστηριοποιούνται στο Ισραήλ, όπως για παράδειγμα η Noble Energy Inc. Αναφερόμενος στις μελλοντικές τουρκο-ισραηλινές σχέσεις, ο Τανέρ Γιλντίζ μεταξύ άλλων δήλωσε: «Στις σχέσεις των δύο χωρών υπάρχουν πολιτικά προβλήματα, αλλά μπορούν να επιλυθούν. Η Τουρκία ενδιαφέρεται για το ισραηλινό φυσικό αέριο». Επιπρόσθετα, κατά τη διάρκεια της Συνόδου, εκπρόσωποι του Ισραήλ, της Τουρκίας και των ξένων εταιριών ενέργειας συζήτησαν για την κατασκευή ενός αγωγού, ο οποίος θα μπορούσε να μεταφέρει φυσικό αέριο από το ισραηλινό κοίτασμα Λεβιάθαν προς τη νότια Τουρκία, με κόστος 2-3 δισ. δολάρια. Ο εν λόγω αγωγός θα μπορούσε ετησίως να προμηθεύει την Τουρκία με 8-10 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Πλην της Τουρκίας, ο αγωγός θα προμήθευε με φυσικό αέριο την Ελλάδα και τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [1]
Τα οφέλη για την Τουρκία Ας δούμε όμως «ποια είναι τα πιθανά οφέλη για την Τουρκία στην περίπτωση, που μέσω μιας ενεργειακής συμφωνίας, αναθερμανθούν οι σχέσεις της με το Ισραήλ;» Πρώτα απ’ όλα, θα κατορθώσει σε σημαντικό βαθμό να ελέγξει τόσο το μελλοντικό status της περιφερειακής, όσο και της αντίστοιχης ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας. Ήδη, η Τουρκία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη μεταφορά υδρογονανθράκων, καθώς βρίσκεται ανάμεσα στα πλούσια κοιτάσματα των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και της Μέσης Ανατολής, αλλά και της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, που συνιστά τη δεύτερη μεγαλύτερη αγορά φυσικού αερίου σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην Τουρκία λειτουργούν δύο σημαντικοί αγωγοί πετρελαίου, ο αγωγός Μπακού-Τιφλίδα-Τσεϋχάν (BTC) και ο Κιρκούκ-Γιουμουρταλίκ, που μεταφέρουν αντίστοιχα αζέρικο (από το 2008, μέσω του BTC μεταφέρονται και ποσότητες πετρελαίου από το Καζακστάν) και ιρακινό πετρέλαιο στα τουρκικά παράλια της Ανατολικής Μεσογείου, το οποίο στη συνέχεια μεταφέρεται στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας. Αξίζει να σημειώσουμε ότι από το 2005 μέχρι σήμερα, ο αγωγός BTC έχει αποφέρει κέρδη ύψους περίπου 12 δισ. δολαρίων στo τουρκικό κράτος (η Turkish Petroleum Corporation - TPAO κατέχει το 6,5% των μετοχών του BTC). Συνολικά, η ποσότητα πετρελαίου που μεταφέρεται μέσω αυτών των αγωγών υπολογίζεται στο 3% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου. [2] Μεσοπρόθεσμα, πέρα από τη μεταφορά μαύρου χρυσού, δίνεται η ευκαιρία στην Τουρκία να καταστεί και σημαντικός διαμετακομιστής φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, τόσο από την Κασπία Θάλασσα (αγωγός TANAP) όσο και από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου (αγωγός Λεβιάθαν-Τουρκία). Θα ικανοποιήσει τις διαρκώς αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες της Τουρκίας, ενώ ταυτόχρονα θα μειώσει την εξάρτησή της από τις εισαγωγές ρωσικού και ιρανικού φυσικού αερίου (το 2011, προμηθεύθηκε 890 δισ. κυβικά πόδια ρωσικού και 290 δισ. κυβικά πόδια ιρανικού φυσικού αερίου).[3] Η Τουρκία εξαρτάται όλο και περισσότερο από τις εισαγωγές φυσικού αερίου, που το χρησιμοποιεί κυρίως στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Η εγχώρια παραγωγή σε φυσικό αέριο ανέρχεται μόλις στα 22 δισ. κυβικά πόδια (2012), καλύπτοντας μόνο το ~1,4% των αναγκών της. Πριν μια δεκαετία (2004), κατανάλωνε περίπου 800 δισ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου, ενώ σήμερα υπολογίζεται ότι έχει υπερβεί τα 1,6 τρισ. κυβικά πόδια. Αναφορικά με το πετρέλαιο, θα πρέπει να τονίσουμε ότι «τα τελευταία χρόνια, έχει αυξηθεί ραγδαία η κατανάλωσή του, η οποία μάλιστα υπολογίζεται ότι θα διπλασιασθεί την επόμενη δεκαετία». Το 2012, το 35% των εισαγωγών πετρελαίου προέρχονταν από το Ιράν, το 17% από το Ιράκ, το 13% από τη Σαουδική Αραβία και το 10% από τη Ρωσία. Θα διαταράξει τις σχέσεις συνεργασίας Αθηνών-Λευκωσίας-Τελ Αβίβ, καθώς είναι ηλίου φαεινότερον ότι «όταν τελικά αποκατασταθούν οι τουρκο-ισραηλινές σχέσεις, τότε οι σχέσεις συνεργασίας του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο θα υποβαθμισθούν». Αυτό θα προκύψει κυρίως λόγω των σημαντικών εβραϊκών συμφερόντων που θα προωθούνται μέσω της τουρκο-εβραϊκής ενεργειακής συνεργασίας, αλλά και διότι η Άγκυρα αναμένεται να «απαιτήσει» από το Τελ Αβίβ τον περιορισμό της συνεργασίας του με την Αθήνα και τη Λευκωσία, τουλάχιστον σε πολιτικό-στρατιωτικό επίπεδο. Επίσης, είναι πολύ πιθανόν η πορεία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό να δρομολογηθεί προς συγκεκριμένη κατεύθυνση, εξαιτίας της αποκατάστασης των τουρκο-εβραϊκών σχέσεων. Ήδη, στις 20 Μαρτίου 2014, κατά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ Άβιγκντορ Λίμπερμαν στην Αθήνα, υπήρξαν κάποια σημάδια που συνδέονται με την πιθανή αναθέρμανση των τουρκο-εβραϊκών σχέσεων, αλλά και τη στάση που αναμένεται να τηρήσει το Ισραήλ απέναντι στην ελληνική και αντίστοιχα στην τουρκική πλευρά. Ο Ισραηλινός υπουργός αναφερόμενος στον αγωγό East Med, μέσω του οποίου η ελληνική πλευρά ευελπιστεί να μεταφέρει κυπριακό και ισραηλινό φυσικό αέριο στην Ευρώπη, τόνισε εμμέσως πλην σαφώς ότι «πρόκειται για μια εξαιρετικά δαπανηρή διαδικασία» και ότι «τις τελικές αποφάσεις θα τις λάβει ο ιδιωτικός φορέας». Ο Άβιγκντορ Λίμπερμαν, γνωστός για τις μέχρι σήμερα σκληρές του θέσεις εναντίον της Τουρκίας, αναφερόμενος στις τρέχουσες και μελλοντικές τουρκο-ισραηλινές σχέσεις σημείωσε ότι «οι δύο χώρες διατηρούν διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις, που έχουν αναπτυχθεί ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα». Η ουκρανική κρίση ανέδειξε τον κίνδυνο μιας πιθανής επερχόμενης επιδείνωσης της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας, γεγονός που ευνοεί τα σχέδια της Άγκυρας να καταστεί περαιτέρω σημαντικός διαμετακομιστής υδρογονανθράκων από την Κεντρική Ασία, τη Μέση Ανατολή και τώρα από την Ανατολική Μεσόγειο προς την ΕΕ, χωρίς ωστόσο να αποκλείει τη διεύρυνση της ενεργειακής της σχέσης με τη Ρωσία. Αντίθετα, παρά τις αρχικές θετικές εκτιμήσεις της ελληνικής κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, η κατασκευή του TAP ενδέχεται να λειτουργήσει ως «Δούρειος Ίππος» στην πραγματοποίηση του μεγαλεπήβολου ελληνικού σχεδίου για τον East Med, καθώς τον καθιστά ως οικονομικά ασύμφορη και μη ρεαλιστική επιλογή. [4]
[1] Amiram Barkat, Globes Israel’s Business Arena, “Turkish minister: We're interested in Israeli gas”, October 31, 2013 [2] Hürriyet, “Turkey ‘earns $12 billion’ from Baku pipeline”, April 15 2014 [3] U.S. Energy Administration Information, “Turkey-Analysis”, February 1, 2013 [4] «Ο αγωγός TAP θα λειτουργήσει ανταγωνιστικά στην εξαγωγή του ισραηλινού, κυπριακού και του πιθανού μελλοντικού ελληνικού φυσικού αερίου προς τις ευρωπαϊκές αγορές ενέργειας; Αν ναι, τότε ποιες θα είναι οι συνέπειες για την Ελλάδα και την Κύπρο ως προς την εκμετάλλευση αυτών των αποθεμάτων υδρογονανθράκων; Κατά πόσο η θέση και η λειτουργία του TAP θα ληφθεί υπόψη από τους Ισραηλινούς, με αποτέλεσμα να επιλέξουν τη σύνδεσή τους με αυτόν, αντί να επιλέξουν το σχεδιασμό ενός αγωγού Ανατολικής Μεσογείου–Κρήτης–Ηγουμενίτσας–Ιταλίας, που σαφώς προωθεί τα ελληνικά συμφέροντα; Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι η ευθεία απόσταση από τα ισραηλινά ενεργειακά πεδία της Ανατολικής Μεσογείου μέχρι τον αγωγό TAP είναι περίπου 700 χιλιόμετρα (περιοχή της Άγκυρας) και το κόστος σύνδεσης υπολογίζεται σε δύο έως τρία δισ. δολάρια. Αντίθετα, η κατασκευή ενός τερματικού σταθμού υγροποίησης φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο υπολογίζεται σε περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια. Φυσικά, τα ίδια δεδομένα θα έχει να επεξεργασθεί και η Κυπριακή Δημοκρατία, σε περίπτωση που τα αποθέματά της σε φυσικό αέριο είναι εξαγώγιμα. Δηλαδή, Τελ Αβίβ και Λευκωσία δεν είναι απίθανο να καταλήξουν στην επιλογή διασύνδεσης με τον TAP, μέσω Τουρκίας». πηγη:  http://www.geostrategy.gr/pdf/20140424%20Turkish-Israeli%20Energy%20Cooperation.html Βασιλης Γιαννακοπουλος Αρθρο του Geostrategy στο Ποντικι

Μάριος Ευρυβιάδης: Το Τέλος της Διπροσωπίας

του Μάριου Ευρυβιάδη*

Ο John M. Koenig και ο  παρακοιμώμενος του John Christopher William (Matthew) Kidd (αυτό είναι το επίσημο του όνομα ) υπερασχολούνται την περίοδο αυτή με στοχευμένα δείπνα στις πρεσβευτικές τους κατοικίες, με "focus groups"και με "two-step strategies"( μεθόδους που έχουν τις καταβολές τους στην αμερικανική μεταπολεμική στρατηγική των ψυχολογικών επιχειρήσεων, βλ. Christopher Simpson, Science of Coercion: Communications Research &  Psychological Warfare, 1945-1960).

Ανομολόγητος σκοπός και στόχος των δυό είναι να πείσουν την μεγάλη πλειοψηφιια των ιθαγενών στη Κύπρο οτι μια "ωραιοποιημένη " εκδοχή του άπαρτχαιντ (apartheid), ενός δηλαδή ρατσιστικού (racialist) συστήματος διακυβέρνησης, την ταφόπλακα του οποίου τσιμέντωσε ο μακαρίτης Μαντέλα με τη δικαίωση του οικουμενικού του αγώνα "ένας άνθρωπος μια ψήφος"στη Νότιο Αφρική, θα τους αποφέρει πλούσια ωφέλη εκ των οποίων το πιό άμεσο θα είναι η έξοδος απο τη παρούσα οικονομική κρίση. Και επιπλέον οτι με τη αχανή αγορά της Τουρκίας προσβάσιμη, τα σαίνια της ελληνικής επιχειρηματικότητας θα μεγαλουργήσουν στην Ανατολία επ´ωφελία του συνόλου του πληθυσμού. Γι'αυτό με δολλάρια απο το αμερικανό-χρηματοδοτούμενο ταμείο της UNOPS (United Nations Operations) και με τα μέλη του Κυπριακού  Εμπορικού και Οικονομικού Επιμελητηρίου (ΚΕΒΕ) στο ρόλο των "χρησίμων ηλιθίων", έστησαν το γνωστό φιλμάκι με πρωταγωνιστή τον πολιτικά αφελή Sir Christopher Antoniou Pissarides. Ευελπιστούν έτσι οτι με τέτοιες "εκλεπτυσμένες" μεθοδεύσεις οι ιθαγενείς θα πεισθούν οτι θυσιάζοντας  κάποιες "λεπτομέριες"στο βωμό της Τουρκικής ειρήνης, θα ανταμειφθούν με τον κήπο του αλλάχ που βρίσκεται και τους αναμένει στη επόμενη γωνία.


Συστήνω και στους δυό έντιμους πρέσβεις να κάνουν ένα μικρό διάλειμμα απο το βαρύ τους πρόγραμμα και να ρίξουν μια ματιά στο τελευταίο τεύχος της αμερικανικής πολιτικής επιθεώρησης "Foreign Affairs". Και να κάνουν τον κόπο να διαβάσουν το κείμενο των καθηγητών Henry Farell  και Martha Finnemore , "The End of Hypocrisy: American Foreign Policy in the Age of Leaks". Η μελέτη του θα τους δώσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία ν´ αναστοχαστούν ως άτομα και ως επαγγελματίες. Ισως διαπιστώσουν τί είναι που κάνουν λάθος οι κυβερνήσεις τους και που οι ίδιοι αναπαράγουν ευλαβικά στη Κύπρο . Και ίσως μάθουν πως θα πρέπει να εξασκούν απο τούδε και στο εξής το επάγγελμα τους ως διπλωμάτες στη πραγματική δημοκρατική εποχή που , παραδόξως , τους επιβάλλεται απο την μακρά και αυθεντική αμερικανική παράδοση της διαφάνειας και της ευθυνοδοσίας .

Ο Koenig , ως βέρος αμερικανός,  έχει αναντήρητα την δυνατότητα ν´ αναστοχαστεί, ν´ αναθεωρήσει και να μάθει. Είναι στη φύση των αμερικανών αυτό. Αντίθετα ο Matthew Kidd φαίνεται να είναι χαμένη υπόθεση. Το απέδειξε και πρόσφατα σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Εκεί απείλησε με μιά ακόμη τουρκική εισβολή σε περίπτωση που οι ιθαγενείς εξαντλήσουν την υπομονή των τουρκαλλάδων με τις δραστηριότητες τους εντός της δικής τους ΑΟΖ, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τις αντιρρήσεις της Μεγάλης ( Buyuk) Τουρκίας. Δυστυχώς για αυτόν , ως παρακοιμώμενος μόνο  να γαυγίζει μπορεί.

Οπως ορθά υπογραμμίζουν οι Farell  και Finnemore, επικαλούμενοι και τον τέως Υπουργό Άμυνας Robert Gates, η ζημιά για την αμερικανική ασφάλεια απο τις διαρροές επισήμων εγγράφων υπήρξε "σχετικά περιορισμένη". Εξάλλου όπως και πάλι υποστηρίζουν οι συγγραφείς, το περιεχόμενο των διαρροών δεν εξέπληξε κανένα μελετητή και γνώστη της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Σχεδόν όλα όσα αποκαλύφθηκαν μέσω των Wikileaks, αλλά και πρόσφατα απο τον Edward Snowden, ήταν γνωστά απο Ακροάσεις στο αμερικανικό Κογκρέσσο που έγιναν στα μέσα της δεκαετίας του 1970 (Pike και Church Committee Hearings). Και για όσα ο Snowden τεκμηρείωσε, όπως π.χ. παρακολουθήσεις δυτικών ηγετών, οι μελετητές ήταν βαθειά υποψιασμένοι. Αφού από τότε ηταν γνωστό και τεκμηριωμένο οτι οι αμερικάνοι παρακολουθούσαν τους Σοβιετικούς στις λιμουζίνες, στα ξενοδοχεία και στις κρεβατοκάμαρές τους, είναι δυνατόν να μήν παρακολουθούσαν και τους Δυτικούς τους συμμάχους; Τούς παρακολουθούσαν.

Η πραγματική απειλή των διαρροών , γράφουν οι συγγραφείς, δεν αφορά στην ασφάλεια των ΗΠΑ αλλά στο γεγονός οτι "υποσκάπτουν τη δυνατότητα της Ουάσιγκτον να συμπεριφέρεται υποκριτικά" χωρίς να πληρώνει κανένα τίμημα, ενώ ταυτόχρονα να μπορεί να διεκδικεί και το ηθικό πεδίο της μάχης έναντι των εχθρών και ανταγωνιστών της. Η υποκρισία αποτελεί στρατηγικό εργαλείο αλλά λίγοι Aμερικάνοι διπλωμάτες το συνειδητοποιούν ως τέτοιο. Και ο λόγος που η αμερικανική υποκρισία είναι τόσο αποτελεσματική με αμερικανούς πολιτικούς και διπλωμάτες, είναι διότι οι περισσότεροι απο αυτούς δεν συνειδητοποιούν πόσο διπρόσωπη είναι η χώρα τους σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής ("most U.S.  politicians do not recognise just how two-faced their country is").

Πάντως οι διαρροές σηματοδοτούν, κατά τους συγγραφείς , μια νέα εποχή στην οποία η αμερικανική κυβέρνηση χάνει την μέχρι τώρα ικανότητα της να λειτουργεί υποκριτικά , διακηρρύτοντας  πίστη σε οικουμενικές αρχές και αξίες, διεκδικώντας ρόλο ευμενούς ηγεμόνα που παράγει ασφάλεια και αγαθά για όλους, αλλά που ταυτόχρονα καταπατά κάθε αρχή και αξία και σχίζει τα ιμάτια της οταν θίγονται τα δικά της συμφέροντα ή αυτά των αυλικών της.

Το πρόβλημα για τους Aμερικανούς και τους διπλωμάτες τους, οπως καλή ώρα του κ. Koenig στην Κύπρο, είναι οτι δεν μπορούν να έχουν και τη πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτασμένο. Η περίφημη ήπια ισχύς (soft power) των αμερικανών προκύπτει απο την αξιοπιστία τους , τη δυνατότητα τους να πείθουν εμάς τους ιθαγενείς για τη νομιμότητα (legitimacy) των πράξεων τους, όπως επίσης και απο τη οικουμενικότητα των αρχών και αξιών που πρεσβεύουν, εφόσον αυτές εφαρμόζονται οικουμενικά και οχι μόνο οταν βολεύουν . Δεν προκύπτει απο την υποκρισία, τα ψέματα, τη πολιτική των στραβών ματιών και αυτή των δυο μέτρων και των δυο σταθμών . Είναι τόσο απλό.

Ο Νέλσων Μαντέλα αγιοποιήθηκε πολιτικά και ο Πρόεδρος Ομπάμα του υποκλίθηκε γιατί αγωνίσθηκε και κατέλυσε το ρατσιστικό καθεστώς της Νοτίου Αφρικής. Και διότι εξανάγκασε όλους τους ισχυρούς του δυτικού κόσμου, δηλαδή τους για σχεδόν μισό αιώνα διώκτες του, να κατεβάσουν τις μάσκες και να παραδεχθούν την οικουμενική δημοκρατική αρχή "ένας άνθρωπος μια ψήφος ". Δεν μπορεί η Αμερική του έντιμου κ. Koenig ν´ αγιοποίει τον Μαντέλα και τους αγώνες του τη μια μέρα και κυριολεκτικά την άλλη, μέσω υποκριτικών καταστάσεων και πολιτικού φαρισαισμού, να προσπαθεί να επιβάλλει την κυπριακή εκδοχή του απαρτχάιντ στη χώρα πού είναι διαπιστευμένος, καταπατώντας τον δυτικό νομικό και δημοκρατικό πολιτισμό, και γιατί; Για να ικανοποίησει τη  χθές κεμαλική, σήμερα ισλαμική αλλα πάντοτε δεσποτική και βουλιμική σύμμαχό της, την Τουρκία! Για να ικανοποιήσει, οπως θα έλεγε και ο Πρόεδρος Τρούμαν,"το δικό της μπάσταρδο".

* Ο Μάριος Ευρυβιάδης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Πηγη: http://www.e-afipnisi.gr/

Παναγιώτης Ήφαιστος - Κυπριακό: Αυτοκτονία ή αυτοσυντήρηση;

Παναγιώτης Ήφαιστος - Κυπριακό: Αυτοκτονία ή αυτοσυντήρηση;

04.12.2013

Π. Ήφαιστος, www.ifestosedu.gr Ημερίδα: Η Κύπρος μπροστά σε ένα σχέδιο διλήμματα και προοπτικές» Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Εάν οι Κύπριοι αποδεχθούν να καταργήσουν το κράτος τους στις διακρατικές σχέσεις θα είναι η πρώτη φορά μετά το 1945 που ένα κράτος καταλύεται λόγω εξωτερικής επίθεσης. Ως προς τούτο ισχύουν τα εξής: Το κράτος κάθε κοινωνίας είναι ο θεσμός συλλογικής ελευθερίας. Η εθνική ανεξαρτησία είναι θέσφατο και προϋπόθεση εσωτερικής αυτοδιάθεσης, δημοκρατίας, πολιτικής ελευθερίας, ανάπτυξης της κρατικής ισχύος για να καταστεί το κράτος ανταγωνιστικό στην οικονομία, την άμυνα και την ασφάλεια. Η επιβολή μιας μη βιώσιμης λύσης δεν θα αποτελέσει απλά πολιτικό θάνατο για τους κύπριους. Θα είναι κάτι χειρότερο: Θα είναι αργός και βασανιστικός θάνατος. Ως εκ τούτου, η αποδοχή μιας μη βιώσιμης λύσης συνιστά πολιτική αυτοκτονία, οριστική κατάργηση της ελευθερίας μιας κοινωνίας και οριστική κατάργηση της δημοκρατίας. Συνεπαγόμενα, οι κύπριοι δεν πρέπει να βιάζονται για μια μη βιώσιμη λύση. Μόνο βιώσιμη λύση είναι αποδεκτή. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε μερικούς πολιτικούς παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την επιδίωξη μιας βιώσιμης λύσης εδώ και τώρα. Η επιδίωξη μιας βιώσιμης λύσης δεν είναι πλέον εύκολη υπόθεση ενώ κάθε ολιγωρία ή σπασμωδική ενέργεια εύκολα οδηγεί στην άβυσσο. Την περίοδο 2001-4 άνοιξε ένα παράθυρο ευκαιρίας αλλά αντί να σπεύσουμε να υποβάλουμε ένα σχέδιο συμβατό με την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα πολλοί Έλληνες συνεργάστηκαν με τον λόρδο Χάνεϋ για την τερατογένεση του φασιστικού, ανελεύθερου και γενοκτονικού σχεδίου Αναν. Δέκα χρόνια μετά η αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας συναρτάται με ένα πλήθος νέων παραγόντων στο στρατηγικό επίπεδο και περιφερειακό πεδίο οι οποίοι είναι ρευστοί, αστάθμητοι και απρόβλεπτοι. Την περίοδο που διανύουμε μια σωστή τακτική αποσυμφόρησης της πίεσης όσων πιέζουν επειδή βιάζονται να εφαρμόσουν κάποια στρατηγικά σχέδια, απαιτείται να είναι ενταγμένη μέσα σε μια στρατηγική βιώσιμης λύσης μόνο εάν και όταν υπάρξουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις. Εύλογα ερωτάται τι κάνουμε εν τω μεταξύ; Εάν ήταν να απαντήσω μονολεκτικά θα έλεγα αυξάνουμε την κρατική μας ισχύ μέχρι εξισορρόπησης της τουρκικής απειλής και παλεύουμε διπλωματικά για μια βιώσιμη λύση χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Πέραν της πάγιας ανάγκης για άμυνα, ασφάλεια και συμμαχίες, μια ασφαλής στάση είναι η ανένδοτη εμμονή και προσκόλληση στα θέσφατα της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας. Λέγοντας ευρωπαϊκή νομιμότητα λέω αυτό που πάντα έλεγα ήδη από το 1983, ότι δηλαδή δεν αναμένουμε κάποιο ευρωπαϊκό στρατό να τερματίσει τα τετελεσμένα της βίας και να εφαρμόσει τις αποφάσεις του ΣΑ αλλά μια προσκόλληση στα νομικά κεκτημένα της ευρωπαϊκής κοινότητας Εξαρχής εξηγούσαμε ότι η ένταξη στην ΕΕ εντασσόταν στην εξής λογική. Η ΕΕ είναι ένας πολιτικοστρατηγικός νάνος αλλά ένας διόλου αμελητέος νομικός γίγαντας. Το γεγονός ότι ήταν πολιιτικοστρατηγικός νάνος ευνοούσε την ένταξη ανεξαρτήτως λύσης, γεγονός που επαληθεύτηκε Ο νομικός γίγαντας αφορούσε τις νομικοπολιτικές προϋποθέσεις που ως πλήρες μέλος πλέον θα αξιώναμε αταλάντευτα και από ισχυρή πλέον θεσμική και νομική θέση Παράλληλα, όπως είναι γνωστό, προτάθηκαν συμμαχικές κινήσεις και σφυρηλάτηση μιας σιδερένιας αποτρεπτικής στρατηγικής στην Ελλάδα και στην Κύπρου. Προσκρούσαμε βέβαια πάνω στα κατευναστικά μυαλά, πάνω στις ασθενείς ψυχές και πάνω στους πνευματικούς δοσίλογους. Η ανένδοτη πρόταξη μιας βιώσιμης λύσης επιτάσσεται και από το γεγονός ότι εν μέσω οικονομικής κρίσης, αστάθειας στην περιοχή και συνεπαγόμενης ρευστότητας των στρατηγικών των περιφερειακών δυνάμεων και των μεγάλων δυνάμεων, εάν η Κύπρος σπεύσει να εισέλθει σε μια ρευστή και αβέβαιη τροχιά θα απολέσει τον έλεγχο της κατάστασης και θα οδηγήσει σε απώλεια κάθε ευκαιρίας μελλοντικής βιώσιμης λύσης.             Για να το πούμε διαφορετικά, κάθε σπασμωδική κίνηση, κάθε ολιγωρία και κάθε κατευνασμός ή χειρότερα αποδοχή έμμεσης ή άμεσης κατάλυσης της ΚΔ θα θέσει την Κύπρο πάνω στο τραπέζι του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων (βασικά, ήδη είναι ξαπλωμένη πάνω στο τραπέζι, ιδιαίτερα μετά το αποτέλεσμα των τελευταίων προεδρικών εκλογών) και θα κατακερματιστεί και εξανεμιστεί εις τα εξ ων συνετέθει.             Οικονομικά, γεωπολιτικά και ανθρωπολογικά. Κανένα κράτος δεν μπορεί να αυτοσυντηρηθεί και κανένα αδύναμο κράτος δεν μπορεί να επιβιώσει, στο τέλος, εάν δεν λάβει υπόψη τον ανελέητο διεθνή ανταγωνισμό και το γεγονός ότι η ισχύς στην διεθνή πολιτική είναι αθέσμιστη η δε επιβίωση επισφαλής. Στο σημείο αυτό χρήζει να θυμηθούμε τον Κονδύλη και το γεγονός ότι η διεθνής πολιτική δεν έχει έλεος: «Δεν υπάρχει καμμιά τελειωτική λύση και καμμιά ευτυχία που να μη διατρέχει κινδύνους. Όποιος πιστεύει στην ύπαρξη τελειωτικών λύσεων φοβάται απλώς ότι θα χάσει τη βεβαιότητα μιας ευτυχίας χωρίς κινδύνους». Ασφάλεια, επιβίωση και ευτυχία χωρίς κινδύνους στην Οδύσσεια των ανθρώπων, όμως, ποτέ δεν υπήρξε, ποτέ δεν θα υπάρξει είτε μιλούμε για μεμονωμένους ανθρώπους, είτε για κράτη είτε για συμμαχίες. Αυτό ξέχασαν οι Έλληνες τις τελευταίες δεκαετίες αλληθωρίζοντας διεθνιστικά και κοσμοπολίτικα ως και να υπάρχει κατιτί άλλο πέραν του κράτους που δίνει ασφάλεια, ευημερία και ευτυχία. Για να θυμηθούμε ξανά τον Κονδύλη, «η έσχατη πραγματικότητα από υπάρξεις, άτομα ή ομάδες, που αγωνίζονται για την αυτοσυντήρησή τους και μαζί, αναγκαστικά, για τη διεύρυνση της ισχύος τους. Γι’ αυτό συναντώνται ως φίλοι ή ως εχθροί και αλλάζουν φίλους και εχθρούς ανάλογα με τις ανάγκες του αγώνα για την αυτοσυντήρησή τους και τη διεύρυνση της ισχύος τους». Γι’ αυτό αποτελούν αυτοκτονικές κινήσεις όλα αυτά τα φλερτ με τον Οθωμανισμό των οπαδών του φασιστικού σχεδίου Αναν, και τις αγορές, δήθεν της Τουρκίας που περιμένει με ανοικτές αγκάλες του κύπριους εμπόρους φτάνει μόνο να δεχθούμε την νέο-Οθωμανική υποτέλεια. Υπενθυμίζεται επίσης ότι η Κύπρος όπως και το νεοελληνικό κράτος βρίσκεται σε μια δεινή οικονομική κατάσταση που αποδυναμώνει την διαπραγματευτική της θέση και ότι τυχόν αποδοχή εισόδου σε μια τέτοια αβέβαιη τροχιά θα δημιουργήσει ευκαιρίες σε τρίτους για πλήθος εκβιασμών. Τουτέστιν, για ένα ακόμη λόγο θα απομακρύνει το ενδεχόμενο μιας βιώσιμης λύσης. Η πρόταξη μιας βιώσιμης λύσης αποτελεί την μόνη ασφαλιστική δικλείδα κατά εκβιασμών και πιέσεων κάθε είδους. Τακτικά μιλώντας, επίσης, είναι κατά κάποιο τρόπο, και το αντίδοτο στην παρούσα οικονομική και κοινωνική αδυναμία που λειτουργεί απαγορευτικά αναιρώντας προγραμματικά μια ισχυρή διαπραγματευτική θέση. Η επιδίωξη μιας βιώσιμης λύσης τα επόμενα χρόνια σχετίζεται και με το γεγονός ότι συντρέχουν πλήθος ρευστών κριτηρίων και παραγόντων που αφορούν το στρατηγικό περιβάλλον της Κύπρου, την ενέργεια και τα συμπαρομαρτούντα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά ζητήματα. Εάν οι κύπριοι μεταβατικά ή μονίμως εγκαταλείψουν την πλήρη κυριαρχία επί της Επικράτειας της ΚΔ θα παύσουν να είναι ο κάτοχοι του χώρου και των πλουτοπαραγωγικών πόρων και εξ αυτού οι διαπραγματευτές με τους τρίτους θα είναι οι ξένοι επικυρίαρχοι, επί του προκειμένου οι Τούρκοι και οι Βρετανοί. Έτσι πρέπει να γίνει κατανοητή η «επίθεση ειρήνης» της Τουρκίας η οποία ενόψει και μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η τουρκική διπλωματία επείγεται να πατήσει κυριαρχικά στην Κύπρο για να μπορεί να ανασυντάξει τις διαπραγματευτικές της θέσεις με τους άλλους, για παράδειγμα τις ΗΠΑ και τα Ισραήλ. Η μεταβατική ή μόνιμη απώλεια της πολιτικής κυριαρχίας θα αποτελέσει, βασικά, την αρχή του τέλους της παρουσίας των κυπρίων στο νησί τους. Η απορία δεν είναι γιατί αυτά δεν τα βλέπουν στην Κύπρο όπου το έλλειμμα στρατηγικής σκέψης είναι πάγιο χαρακτηριστικό. Η απορία αφορά γιατί στην Ελλάδα η οποία υποτίθεται έχει το στρατηγικό πρόσταγμα κανεις δεν βλέπει τις στρατηγικές εξελίξεις που αφορούν την Ανατολική Μεσόγειο αλλά και τα ζωτικά συμφέροντα του νεοελληνικού κράτους, ακόμη και εάν σκεφτούμε με κρατικούς και όχι εθνικούς όρους. Μια βιώσιμη λύση συναρτάται με νομικά και διεθνοπολιτικά κριτήρια και παράγοντες καθώς επίσης και με πάγια κριτήρια που αφορούν την συγκρότηση κάθε κρατικού-πολιτειακού συστήματος. Η δημοκρατική νομιμότητα, για παράδειγμα, συναρτάται ζωτικά με την λειτουργικότητα και την δυνατότητα λήψεως αποφάσεων αλλά και με το γεγονός πως εάν η δημοκρατία βραχυκυκλώνεται θα ανοίγει παράθυρα ευκαιρίας ξένων παρεμβάσεων, κυρίως εκ μέρους της Τουρκίας αλλά και των Βρετανών που ήδη εξαρχής έκτισαν μέσα στο κυπριακό κράτος λογικές διαίρει και βασίλευε. Η αρχή της πλειοψηφίας δεν συνεπάγεται καταπίεση των μειονοτήτων ενός κράτους. Οι δυνατότητες αποκέντρωσης και αυτοδιάθεσης σε πεδία όπως ο πολιτισμός, η τοπική πολιτική οργάνωση, η σχέση με τα κεντρικά όργανα και η δημιουργία ασφαλιστικών δικλείδων, έχει όριο των ουρανών. Το ίδιο και οι έλεγχοι και εξισορροπήσεις (checks and balances) που θα επιτρέπουν πολιτική ελευθερία σε όλους και που συναρτώνται, εξάλλου, με συμβατικές δεσμεύσεις και υποχρεώσεις κάθε πολιτισμένου κράτους οι οποίες δεν αντιμάχονται την δημοκρατική αρχή. Πολλές εσωτερικές ρυθμίσεις που αφορούν την ατομική, κοινωνική και πολιτική ελευθερία, εξάλλου, δεν μπορεί να είναι στατικές και προγραμματικές αλλά καθημερινό ζωντανό άθλημα όλων των πολιτών ενός ενιαίου κυπριακού κράτους. Το κύριο ζήτημα είναι ο δημοκρατικός προσανατολισμός μιας βιώσιμης λύσης και η τήρηση των θεσφάτων της σύγχρονης κρατοκεντρικής οργάνωσης που προϋποθέτει απουσία έξωθεν επιρροών εκ μέρους ξένων κρατών. Η μη επέμβαση, η εσωτερική και εξωτερική κυριαρχία και η εσωτερική αυτοδιάθεση αποτελούν τα θέσφατα και τις έσχατες λογικές της σύγχρονης διεθνούς οργάνωσης και χωρίς αυτά δεν υπάρχει κράτος αλλά προτεκτοράτο. Μια βιώσιμη λύση του κυπριακού ζητήματος απαιτείται να στηρίζεται στην δημοκρατική νομιμότητα, την διεθνή νομιμότητα και την ευρωπαϊκή νομιμότητα. Αυτό ως προς τα κύρια σημαίνει πρώτον, κατάργηση των αναχρονιστικών και παράνομων «εγγυήσεων», δεύτερον, διαφύλαξη του ενιαίου χαρακτήρα της Κυπριακής Δημοκρατίας, τρίτον, αποκλεισμό εσωτερικών διαιρέσεων σε ρατσιστική βάση ή στην βάση της εθνικής καταγωγής, τέταρτον, αποχώρηση των εποίκων οι οποίοι σύμφωνα με τις συνθήκες συνιστούν έγκλημα πολέμου. Μια βιώσιμη λύση, κοντολογίς, προϋποθέτει δημοκρατική νομιμότητα, Διεθνή νομιμότητα, Ευρωπαϊκή νομιμότητα Τέλος, δεν θα μιλήσω για αποτρεπτική στρατηγική παρά το ότι αποτελεί το προνομιακό μου επιστημονικό πεδίο. Θα υποστηρίξω όμως ότι σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης όπως η παρούσα υπάρχει ο κίνδυνος άλωσης της κοινωνίας από εξωγενείς δρώντες και εγχώριους υπηρέτες τους. Μπροστά σε ένα τέτοιο έσχατο κίνδυνο και πριν είναι αργά οι κοινωνίες οργανώνονται και αντιστέκονται κατά των μεθοδεύσεων μιας επερχόμενης θανατηφόρας εκτέλεσής της.             Μια αντίσταση της κοινωνίας δεν προκαθορίζεται ούτε μπορεί και να προσδιοριστεί επακριβώς παρά μόνο να ειπωθεί ότι η πολιτειακή νομιμότητα και η επιβίωση είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος μιας πηγαίας στρατηγικής αυτοσυντήρησης.            Το ένστικτο επιβίωσης να κυριαρχήσει και να αναβλύσουν δυνάμεις που θα στηρίξουν την πολιτειακή νομιμότητα και την εθνική ασφάλεια.                            Εν τέλει, μια βιώσιμη κοινωνία υποτίθεται ότι ανεξαρτήτως διοικητικών εποικοδομημάτων διαθέτει κοσμοθεωρητικά θέσφατα, έσχατες λογικές επιβίωσης και στρατηγικές εκπλήρωσης των εθνικών συμφερόντων, ιδιαίτερα της εθνικής επιβίωσης, οι οποίες ποτέ δεν παύουν να ταλαντεύονται μέσα στο μυαλό των πολιτών, ότι και να κάνει ο κάθε καβαλάρης της εξουσίας.             Ενδεικτικά μόνο αναφέρω τα εξής: Διαπαραταξιακή αντίσταση με κινήματα, ομίλους, σωματεία και οτιδήποτε άλλο θα ενώνει νήματα θέσεων γύρω από το θέσφατο της εθνικής επιβίωσης             Πάντοτε με άγρυπνο βλέμμα να διαφυλάξουμε την πολιτειακή νομιμότητά μας, πίεση για αλλαγή της κατευνάζουσας πολιτικής ηγεσίας η οποία στις μέρες μας τόσο την Ελλάδα όσο και στην Κύπρο κατάντησε υποτελής εντολοδόχος ξένων αντί να είναι εντολοδόχος των πολιτών             Για την πολιτική παράδοση της ελληνικότητας η πολιτειακή νομιμότητα διασφαλίζεται και ενισχύεται όταν γίνονται σεβαστά τα ιερά, όσια και έσχατα του Συντάγματος και όταν υπάρχει δημοκρατική συγκρότηση  και ροπή προς δομές που καθιστούν τον πολίτη κάτοχο του κράτους. Κάτοχος του κράτους και εντολέας της διακυβέρνησης είναι η κοινωνία και όχι κλίκες έμμεσης αντιπροσώπευσης, ένα δηλαδή καθεστώς της αρχαϊκής νεοτερικότητας όταν στο υπόβαθρο των ηγεμονιών βρίσκονταν ανθρωπολογικά εκμηδενισμένοι δουλοπάροικοι.      Μια κοινωνία λοιπόν απαιτείται αδιαλείπτως να αξιώνει να είναι ο εντολέας της διακυβέρνησης και αφού διασφαλίζεται η ελεύθερη έκφραση χωρίς απειλές και εκβιασμούς να ισχύει η δημοκρατική νομιμότητα. Δυστυχώς τις τελευταίες δεκαετίες δεν προσέξαμε και τη εξουσία την άρπαξαν κάποιοι μεταξύ των οποίων και πολλοί ληστές οι οποιοι διείσδυσαν μέσα στο διαβρωμένο κομματικοπαραταξιακό σύστημα. Αφού καταλήστευσαν τον πλούτο της κοινωνίας με το αεριτζίδικο πελατειακό τους κλεπτοκρατικό συνονθύλευμα κατάλυσαν κάθε έννοια πολιτειακής νομιμότητας παράδωσαν την πολιτική μας κυριαρχία και τον πλούτο μας σε ξένους οικονομικούς κατακτητές ενώ δεν ξέρουμε τι έπεται. Το ζητούμενο στην Κύπρο όπως και την Ελλάδα είναι μια ειρηνική μετάβαση όπου την διακυβέρνηση, με κύριο σκοπό την εθνική επιβίωση, θα την ασκήσουν άξιοι Έλληνες. Άξιοι Έλληνες οι οποίοι θα επιχειρήσουν, αφενός να αντιστρέψουν τον κατήφορο (λέγοντας όχι στην λεηλασία και στην εκποίησή μας και στην Κύπρο όχι στον οριστικό της θάνατο), και αφετέρου, θα δώσουν στην κοινωνία την ευκαιρία να ανασυνταχθεί πολιτικά προς δημοκρατικές κατευθύνσεις και με τρόπο που η κοινωνία θα γίνει ο εντολέας της διακυβέρνησης. Εάν βάσιμα αντιταχθεί ότι αυτό είναι ανέφικτο και ουτοπικό αποτελεί και τον δείκτη των κινδύνων θανάτου ή αργού θανάτου που διατρέχουμε. Δύσκολο όμως να δεχθεί κανείς ότι μια κοινωνική οντότητα δεν διαθέτει πλέον ένστικτα επιβίωσης. Η ελπίδα μιας χώρας πάντα είναι οι άνθρωποί της, η κοινωνία της η οποία ποτέ δεν πρέπει να τα βάζει κάτω όταν η επιβίωσή της διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο. Π. Ήφαιστος -  P. Ifestos Πηγη:  www.ifestosedu.gr